Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Ten afscheid

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.383
Tussen vallen en opstaan door lijkt de lucht geklaard torent een gemaskerde vogel ijl boven gekalmeerde golven buigt iemand zich over een geliefde om afscheid te kussen net voor de slaap blijft een lichaam alleen splitst een geest zich in tweeën tot het lot hen wellicht wederom zal samenbrengen op een volgende vlucht…

DE OPDRACHT

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
De opdracht luidt goed en kwaad Ziel balans te brengen, schoonheid Die voor de vaat vroomheid Verlaat voor het te laat Tafel of stoel is Vogel, ranke hinde Nevel, gras, beminde Aan, op, te, be, - zitten Ik wil droom zijn Blad aan boom Duizend kleuren Hoon Verklaar mij voor gek Nog word ik gewekt…
Zelfje10 november 2009Lees meer >

Rode fez in flegma

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Vogel die krijst Verhalen uit 't verleden Vertaald naar nu. Het heden (n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch) *onverstoorbaarheid…

Even iets anders

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
duiven pikken het eten van de kippen de andere vogels eten het konijnenbrood zelfs het roodborstje is present de tuin is zo wonderlijk leidt een leven op zich de sneeuw valt zacht maar wild het is geen tijd om te schrijven in de tuin maar onder een afdakje doe ik het toch geef maar toe dit is toch even iets anders dan dat wolkenvrachtvervoer…
Nadine18 december 2009Lees meer >

Vandaag zijn de woorden rozenrood.

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Vrijdag - de dag nadat de witgeblauwde lucht de vogels tegemoet kwam en ze vertelde over dat wat ik je altijd al wilde zeggen. zaterdag - was een dag van rouw een dag om niet of juist wel bij stil te staan ik rouwde om wat ik was verloren.…
Sanne L3 februari 2010Lees meer >

Ze dichten

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.818
Ze dichten – zien de traan opwellen in lijders oog, juichen met de kleinste vogel mee, in alle lentematen. Ze dichten over rampen en de regenboog, ademen met het leven mee - moeten wel, kunnen het niet laten.…

Telepathie

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 732
Vlieg vogel waar jouw hart wil dalen.…
Chatfant17 maart 2010Lees meer >

uitgeleefd

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 592
uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

Ontluiken

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 709
ontluiken bloeit uit haast dode takken, nog in donkere kamers met beschimmelde ramen daar schuilen tere knoppen in schuldloos schamen de adem van buiten zuigt aan wanden die zijn opgebouwd uit dichtgetimmerde ruiten en waar licht botst om dan in het niets te verzanden totdat mijn vogels roepen en ik ze verder draag in mijn…

Doodskop

netgedicht
4.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 558
De zwarte vogel ligt ontveld op je gepigmenteerde rug je perzikhuid is afgepeld je schouderbladen voelen stug wat jou optuigt als versiering maakt mijn betraande ogen blind nu je bedelt om een piercing verlies ik mijn onschuldig kind vul mij in je inktpatronen zodra je wordt getatoeërd laat me eeuwig in je wonen tot mijn doodskop is verteerd…

Naar de hemel en terug.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
soms zou ik willen zweven als een vogel dan zou ik mij vrijer dan vrij voelen- kan ik eindelijk beseffen hoe het is samen met de zon.…

De aller-schoonste bloem

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik zag slechts het begin van het ouderlijk gezin, een bloemknop van een vrucht een vogel op haar vlucht. Iets wat traag ontwikkeld wordt ook gestaag groeiend niet verdort. Ik zag slechts het begin van het ouderlijk gezin.…

schoonheid

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 659
sta stil en ga voorbij maar pluk haar niet geen gouden, met diamant beladen kooi zal zij overleven, gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan huil maar maar laat haar staan want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn laat het verdriet je kneden de Liefde in je hart doen gisten om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…

klokslag vier

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
zilverglans dons vleugelslag dromerige oogopslag was ik vrij als die vogel hoog in de wolken zwevend moeder aarde aan mijn voeten lag zou ik beminnen ….jou elk begin van een nieuwe zomerdag vlinderzacht als een fluistering van de wind als een kus van de zon met een warme glimlach de kerkklok slaat vier en ik lees (de) wijzer…

Volzomer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
de lijsterbessen zijn al weer oranje het lover is voldragen groen paarden zwaaien loom hun staarten in de bermen groeit de boterbloem klaver, leeuwenbek en grasklokje vogels zingen minder luid de Drentse A kronkelt naast het fietspad lammetjes zijn schaap geworden Schotse Hooglanders begrazen de hei…

Zweef.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 608
Waar de vogels zingen als in een vreugde koor, hun lied gedragen door de wind klanken die mij vergezellen. Naar een nieuw bestaan waar licht en sterren mij ontvangen door licht en warmte omarmd voel ik een eindloos vertrouwen.…

Pictures in your head

gedicht
2.8 met 64 stemmen aantal keer bekeken 25.609
Beweging zit er niet in: het zijn stills uit een movie; meestal stom, soms met geluid, kreten van vogels bijvoorbeeld, zelden een stem. Ze komen terug, steeds vaker: Er komen er ook wel bij. Duizenden plaatjes in een o zo zwaartillend hoofd.…

vorst

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 584
als de wereld tot haar oorsprong waait haar zomen rond wolken, de avond achter rood omrandde schemer zal ik vogels vragen terug te kijken naar haar jonggeboren tijd te zingen tot ze kwijt geraakt zwijgen omdat water ramen kneedt in vijvers vol winter sneeuw betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
switi lobi5 december 2010Lees meer >

Ik schrijf

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
Schrijf over de zon die de aarde kust de bloemen, die weer open bloeien Van vogels, die hun vleugels uit slaan over het lachen door tranen heen. Als mijn gedicht zal worden gelezen ik een glimlach bij de lezers zie verschijnen dan weet ik dat mijn woorden en dromen worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…

Alles ademt zon

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij draagt het voorjaar in een hart dat zingt van zomer, zoals vogels, klein en kwetsbaar, zoals sneeuw smelt in haar handen, uit liefde voor het leven dat aan kracht en kleur gaat winnen, strooit zij woorden als bloemen, tovert zachte zinnen, laat het lied van lente opnieuw beginnen en alles ademt ZON!…

Holten - Vorden

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 422
Ik verlaat het hart van Holten om het mijne te volgen Ik sla rechtsaf mijn volle week valt tussen de bomen Een warm welkom van fluitende vogels en loeiende koeien Tussen de beuken zie ik de sterren op het water Ik adem de lente voel tranen stromen mijn hart dat me zegt Ik ben weer thuis…

Begraafplaats Wierum

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.701
Vogel schreeuwt tegen de lucht. Zo brons kan dood zijn. De schelpen zijn een weg naar Santiago de Compostela hier in Wierum. Onwennig liggen zij op dit eiland zonder branding, zonder zon. De gloedgele bol is een roestrood hek, tralies om het leven. Mijn liefste! Mijn medepelgrim van de Weg. Bewonder mijn vleugels.…

herinnering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 697
het is koud zelfs de vogels zwijgen lintje op de revers rood de klaproos lichter dan het bloed van hen die nooit oud werden zoals hij, nu broos ogen vol trots en verlies het saluut weerklinkt de muziek zwelt aan de tijd versmelt in de ogen van gevallen kameraden het wieken van witte vleugels…
bob elias21 december 2011Lees meer >

Smeltende kristallen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
ik voelde dat je ontdooide hoe warmte je hart ontplooide zag de laatste vlokken vallen sterven in smeltende kristallen ogen helder door een klare lucht je lach lengde de dagen vogels vlogen in v-vorm terug nam je koude hand in het voorbij zijn van de winter ontdekte lente op het land…
wil melker13 februari 2012Lees meer >

Molen te Sellingen

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.610
hij al jaren te wachten op wind tussen de boeren hun huizen en koeien in de wei staat hij recht zijn wieken stijf en zwart als hijzelf de molen wachtend op wind op een heuveltje (wij noemen hem standaardmolen op zijn driepoot heel alleen wachtend op wind) ---------------------------------- uit: 'Vlucht van de vogel…

lila herinneren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
telkens ze bloeien, de terugstap in tijd op het verwarde land verschijnt een kievit als reusachtig, nu mijn wereld anders is en waar een vogel thans zijn eigen naam roept vind ik niets dan lege stappen alle grappen over spruitjes of iets dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering van groene velden waar ik steeds mijn vader mis…

Zonsverduistering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Doods het erf Het licht vergeeld Vogels die moeizaam De dag bezingen En hakk'lend slechts Hun woorden zingen Om in 't donk're avondrood Zwanger van zwaarte Ongerust slapen te gaan Een lome nazomerdag In september Thema: zonsverduistering, september 1961 Bron: I. van der Wal, docent geografie…
Bert Weggemans18 september 2012Lees meer >

Tuin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Ach laat me kijken naar de vogels En luisteren naar hun gezang Zo was het in het paradijs Slechts schoonheid - niemand bang.…

Terwijl het leven langzaam wakker wordt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.379
In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie Terwijl het leven langzaam Wakker wordt en in dit Late voorjaar ook de vogels De lente weer herkennen Ligt voor jou het einde Langzaam op de loer Leven dat stil aan Lijden werd en zichzelf Begint op te geven - Ik hou je hand vast Om je tot in de eeuwigheid Niet meer los te laten…

Plucheklever

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Nee, met een vogel Die ondersteboven Aan een boom kan Hangen heb jij niks Van doen - eerder ben Jij degene die bereid Is op zijn kop te Gaan staan om wat Eens je idealen waren Te verkwanselen om toch In vredesnaam maar niet Je billen van het pluche Te hoeven tillen - daar Hebben je maatjes wel Voor gezorgd, om jou Koste…