3520 resultaten.
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
Ode aan de tweede lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Pril in de herfst
Nu, begin van dit seizoen
Zie ik heel fraaie bloemen
in hun fleur rijke doen
Dieper van kleur
krijg ik ze op de lens
Net voor de bonte avond
beleef ik het intens
Zo is het een feest
om met het hof van heden
die kleurrijke gaarde
vol bewondering te betreden…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
Beukenootjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Bloedrode beuken
pronken
met toch ergens
iets verdrietigs
hoorbaar
als hun vruchten
onverstoorbaar
en gestaag
weer op de bodem
vallen…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst
Het gebladerte is hopeloos zwak.
Het licht is een zwak schijnsel der liefde.
Vergankelijk rood moes valt van de vermoeide takken zonder lust tot leven uit hun zelf.
Sterrenstond komt weldra op.
Vergankelijk geel en rood en zwart geraapt gebladerte.
Het heeft geen zin meer voor hen te leven aan vermoeide tak en stam.
Herfst is lijden…
O dagen van oktober
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.086 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teêrste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen...
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu gouden oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?
wat jubelt er, ik ben
ontroerd…
Kalig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Welja. Het is er herfst voor.
De boom en het raam ervoor.
De boom die eerst alleen van uitbundigheid
wilde weten (toch stil) en almaar vogeltjes toeliet
en bladeren vouwde, als wilde hij tot in de hemel
komen, waarvan ik al wist: in de hemel komt
men niet zomaar, niet op een doordeweekse dag,
tenminste
is nu als ik ben, achter het raam…
Dwalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 herken het maar al te goed
vooral uit films waarin ik niet
meespeelde
herken het dolen wel door de mist
al dacht ik vaak: heb me vergist
het kan niet waar zijn
maar herfsttijd staat voor alles
vaak door vocht en kilte
of luchtdruk tegenelkaar
slapeloosheid die dan overvalt
vertel mij maar niks over gekleurde
bladeren: ik heb er wat…
Stemmig?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Mijn stemming is
als het weer,
niet weerbestendig
maar meer,
vandaag regen
morgen zon
vandaag windvlagen,
morgen,
tja morgen
is mijn stemming
misschien wel,
minder aan het weer
onderhevig
dan vandaag!…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Mijn bladeren verkleuren,
ik verlies in kracht,
een stormwind raast,
in mijn kille donkere nacht.
Machteloos kijk ik neer,
op ooit mijn glorietijd,
thans vol zorgen en zwaar,
loslaten, een hele strijd.
Nog voedend in mijn gedachten,
vanonder de dikke humus wond,
schieten fraaie beelden,
als paddestoelen uit de grond.
De…
Kort voor de val
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 in rode schijn
gevangen door de lage zon
tonen bladeren hun afscheidsgloed
doen zich
een laatste maal tegoed
aan licht en warmte
in dit teer moment
kort voor de val
geeft herfst zijn stervensgroet…
Herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 En dan is het herfst
de beuken worden stiller
van zwijgen komt goud…
Een geur van
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Daarbuiten
was herfst
een mengsel
van kruiden
iets van rozijnen
een rode wijn
het kon
onmogelijk
een geur van
nog zomer zijn…
Dit is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Dit is oktober
stokrozelaars
die het nog wagen
rozen te dragen
als waren het
trofeeën
fris gesculpteerd
waar dauw aan kleeft…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Het schoonste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het schoonste
aan die rozen
zegt mijn vrouw
ze hebben gezichten
ze kijken ons aan
er staan vier
stokrozelaars
in een vierhoek
voor ons raam…
Mist
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Wanneer de ochtendmist
niet prijsgeeft al wat is
en ik in mijn auto door de versmalde wereld rijd
dan weet ik: het is weer herfst…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Bladeren die van de bomen vallen
die vormen samen een tapijt meteen
daar wil je met je voeten dwars door heen
en laat je vreugdekreten vrij-uit schallen
Snel nog even dollen en genieten
Het duurt nooit lang voor dat het weer gaat gieten…
Leegloop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Ook spinnen
houden het voor bekeken
hun web loopt leeg
nu schuilen
in kelders
en in spleten…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voorbij zijn de dagen
van zomer en zon
waarin de vroege vogel
in de eerste zonnestralen
zijn ochtendliedjes floot
regen nog verfrissend was
wind heerlijk verkoelend
in plaats van nat en kil
de dagen waren lang
avonden meestal buiten
geen sombere najaarsblues
maar vrolijke zomerrokjes
het is voor de geuren en kleuren
dat je de…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Buiten is het donker op deze vroege novemberdag.
De gordijnen zijn gesloten als afgeschermd
van de diepe nacht. Mijn hart zoekt naar woorden
zoals de aarde zoekt naar zon. De mist
is weer gekomen als reactie op de grond.
Er is vandaag weer zoveel te doen en de zon
breekt nog niet door. Daarom zoek ik een
morgenster. Want ergens diep verborgen…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.
En zelfs…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 En zo is November aangebroken is de kou ons land ingetrokken
regen wind hagel alles wat bij de herfst hoort worden over ons uitgestrooid,
maar alles is beter dan wat men in Amerika voor de kiezen kreeg,
in de vorm van Sandy, die huisgehouden heeft op een afgrijselijke wijze,
nee laat ons dan maar stil zijn als het weer eens regent, waait en…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Hallo herfst,
Ben je daar weer.
Weet je nog
De vorige keer...
Je blaadjes vielen
Neder zoals mijn hoop.
Steeds kaler werd de wereld
Steeds kouder werd mijn hart.
Gelijk met de natuur
Viel ook mijn eigen winter in.
Maar toen de lente kwam
En de aarde warmer werd
Bleef mijn wereld sterven,
Als een slapende die geen ontwaken kent.
En…
herfststreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wanneer in`t bronsgroen eikenhout
de bladeren gaan vallen,
word ik steeds weer herinnerd
aan onze jaargetallen.
Bij bomen komen blaren weer,
zodra het voorjaar wordt,
maar ik zit met een kale kop,
kom haren steeds te kort.
Aha, één ding heb ik toch voor
bij bomen in het bos,
ik zit nog vol met streken,
die laat ik op u los.
Daar ik…
hoe zacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 hoe zacht de herfst kan zijn
alsof hij nu alleen voor mij is
de blaadjes neergevleid
met harmonie in kleuren
en aarzelend
het strelend zonlicht
op mijn huid
zo zacht de herfst
en jij…
Op zijn kwaadst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Stoelen omgewaaid
Oktober al op zijn kwaadst
in haar schoonst gewaad…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Als nevel heerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 De bieten geoogst
niet te tellen opgehoopt
langs een akkerrand
November schilderachtig
voor mijn geest als nevel heerst…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.
In de herfst…