Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Wij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 133
Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in Wij klein, als zandkorrels in de zee Wij kunnen niet aarden, niet aarden Wij woelen door de baren Wie we zijn of ooit waren Wilden in een wereld die zichzelf niet weet Maar Ik ben Als Ik in de mensen Met wat tijd, met wat ruimte Soms iets vind en soms vergeet Maar altijd weer verder ga…

Donna Quichot…

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 107
Was dit haar verbeelding of waren ze echt ze oogden als een leger heel groot, sterk en fel als krachtige macht die eigenaar was van alle ruimte rondom het veld.…

Klein

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
bloot verandert wat we dachten al te weten de wereld is zo wijds en groot het zoeken is vaak eindeloos verbeten Wat we nu begrijpen, gieten we in wetten gissingen verdiepen we in theorieën en we willen dingen naar onze hand zetten ze gaan verloren in kleine melodieën Besef op welke schaal we opereren (hoe lang is er tijd en hoeveel ruimte…

Oud verdriet

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.352
iedere nacht en word ik steeds wakker met pijn omdat ik dacht dat jij bij me was maar je mocht hier weer niet zijn Ik probeer je vele malen te vergeten maar voel dat ik nog steeds van je hou het gevoel wilt maar niet slijten omdat ik niet verder kan zonder jou De leegte valt nog altijd niet op te vullen voor een ander is bijna geen ruimte…
lin b26 april 2005Lees meer >

De maan schijnt in jouw ogen

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.273
Er is geen sprankje licht te vinden in de ruimte die wij 's nachts delen toch is er een glimlach op mijn gelaat ik zie de maan schijnen in jouw ogen. Onze lichamen, al dan niet bezweet bekruipen elkaar en vinden die rust die nodig is om terug te kunnen keren naar de haastigheid die ons leven siert.…

Zwembad in de zomer

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.610
Het groenblauw water schijnt en lacht en schommelt in een frisse pracht vol kinders die hun ruimte zoeken elkaar wat plagen, groeten, vloeken. Een zwaluw vindt wat water, vlug nipt hij en vliegt dan snel terug naar boven, naar die blauwe hemel ver van dit kinderrijk gewemel.…

Brief aan mijn moeder

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.822
als jouw ziel en de mijne elkaar tegenkomen in de tijdloze ruimte van mijn dromen zie ik weer even je ware gezicht; stralend....in een zee van gouden licht.…
Rena26 juni 2003Lees meer >

Onderschrift

netgedicht
3.7 met 193 stemmen aantal keer bekeken 25.626
gedragen door een satelliet een onafzienbare rij nullen en eentjes benodigd voor een digitaal beeld van de wolken boven Noord-Afrika en West-Europa Prachtig is te zien hoe het waas onder andere boven Nederland te wijten is aan het opgewaaide stof uit de Sahara terwijl heldere witte wolken de zonnestralen weerkaatsen de koude, verre ruimte…

Grenzen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Ruimte! Leven! Vol verlangen het grijpen naar nieuwe draden. Heel bewust oude draden loslaten. Met de herinnering veilig verankerd in mijn hart.…
Ineke JD30 november 2002Lees meer >

HET GEHEIME IK

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
In hem nu om zijn kern een aardkorstmuur In een verborgen ruimte een speldenknop Waarin de vreugde in een notendop Beschermd wordt tegen verre vriend en buur Hier ligt wat anderen maar wat graag tonen Het kamertje waarin de schrijnkast staat Dat dit, eenmaal publiek, door de afvoer gaat Is hun besluit, hij wil er blijven wonen Zoals een…

Denkstroom

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
Uitgekristalliseerde gedachten vinden ruimte en gebakken stenen dromen in woorden papieren krachten verharden nadat ze zijn verdwenen de vergeten uitwerking een keten onder dikke lagen ijdel massa overstroomt de oevers van het weten zoekt meer dan wolken, het licht en manna ik schop tegen muren ik wil breken door blinde obstakels te bevrijden…

Kleur rijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Aan weerszijden de mooiste kleuren kijk ik ademloos om mij heen schilder jouw ogen in gedachten voel weer je rimpels, een voor een zelfs het bos proeft mijn verlangen vangt mijn tranen in de wind waait het licht weer in mijn ogen laat mij schuilen als een kind het bladerdek opent zonnestralen maakt voor warmte ruimte vrij even laat het…
metha26 november 2004Lees meer >

moedertjelief

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.506
deel meer dan gehad recht op zielerust je leed was geleden blijft het rondzeuren of je misschien minder alleen van ons van mij had kunnen gaan vast staat wel althans dat geloof ik dat je tot in den treuren voor ja waarvoor hebt gebeden ons overtuigd hebt verlaten dat we niet hebben voldaan hoewel ik denk te weten dat je geen ruimte…
Suasso2 augustus 2007Lees meer >

Beweegredenen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
zon staat op, een streep valt langs de bomen voorbij het dromen gloort de werkelijkheid en wij, en route, zijn tot hier gekomen een halte op de snelweg van de tijd hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober we namen onze intrek in dit huis komen op adem aan het einde van de zomer schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd Het is een fabel ruimte…

mini sonnet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
Een golf van mini-ruimte-rimpelingen vertrekt van hier, de eindstop en de top naar d'overkant, de bron van het bestaan…

Anna Nicole Smith

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.463
Belaagd, door verkeerde mannen geleefd is er voor evalueren geen gelegenheid mis je de ervaring waarmee je overleeft en ontvlucht opgejaagd aardse dwaasheid Je staat voor wat mannelijkheid beweegt de sensuele ultieme schoonheid die helaas geen ruimte in haar geest heeft voor herstel door schuilen in eigenheid De man zoekt, ná jou, vooral…
Custor30 april 2007Lees meer >

Koud en kil

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Plots verschijnt daar de gouden zon, die langzaam aan ruimte won. Daar naar de zon daar wil ik heen en plots voel ik me niet meer alleen. In dat gouden licht wil ik zijn, want daar voel ik me heerlijk en fijn.…

Geslaagde mislukking

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
Nee, dan de schoonheid die de afstand schept de zeeën van ruimte de eonen aan tijd: daar groei ik van als een onmeetbaar verlangen naar lengte. Goethe zag het al inspiratie eist een ster een planeet die je bidt niet dichterbij te komen eerder veraf te schijnen Venus en Mars volgend reizend naar de horizon.…

EEN SCHREEUW OM HULP

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Mijn hoofd achterover gegooid kijk ik strak naar de lucht mijn echo weerklinkt in de ruimte 'k zie alleen de vogels in hun vlucht. 'k Voel de wind door m'n haren kilte heeft mijn adem weggenomen wie zal mij voor verder leed bewaren zodat mijn hart tot rust zal komen?…
Moeke20 april 2004Lees meer >

aan Pamela

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 927
dikwijls zijn er van die naamloze namiddagen en de tijd loopt sneller dan dat de ruimte eindigt in een schaduwrijke hel het voetpad, ja, die is het die de passen regelt van onze nachtelijke liefdes die we vergeten, die we niet vergeten zoals de Brusselse foor, de ochtenddromen, de oorlogen in verre landen en we zetten ons leven verder…

je dook als zon door glas

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.791
ik ontmoette je op weg de richting was vergeten ik heb al die tijd geweten wat vroeger is gezegd ik koos de ruimte voelde hoe nabij je was je dook als zon door glas toen we in ijlte kruisten eeuwen huisden in je geest tijd was slechts passant als zand dat tot woestijnen waaide je keek me aan en zwaaide de hemel was voor mij te ver…
wil melker31 januari 2004Lees meer >

De bladtrein (sonnet)

netgedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.665
Zelfs aarde, hemel, ruimte, sterrengruis verdwijnen als ik ander’ sporen kies : de superlijn naar mijn geliefdes’ huis, de godentrein, geen ticket, geen valies.…

Zwijgende liefde

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
aangeraakt ben ik door Hem de stilte, die ik omarm om naar Hem te luisteren zwijgend in Zijn aanwezigheid te komen om Hem te eren dit moment, zo'n bijzonderheid God, leer mij zwijgen als U wilt spreken dan zal de Geest ruimte krijgen om te komen als een warme deken zegen zal neerdalen wanneer ik voor U kniel de grootste prijs, die je kunt…

Richting

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
die ploegt en zwoegt steeds verder weg van vreugde en vrijheid jaargetijden worden terzijde geschoven kantoren kennen slechts één klimaat Buiten verkleedt de natuur zich alles raakt losser de wind krimpt en ruimt naar hartenlust ik beweeg mee en laat de bries mijn gang bepalen.…
Kees Keizer29 september 2008Lees meer >

De blauwe planeet

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 764
In de ruimte koud en inktzwart zien ruimtereizigers in spotlight van de zon de blauwe planeet- dat in stilte met de schoonheid van ‘n aards paradijs schijnbaar gewichtloos in oneindigheid zweeft Kwetsbaar flinterdun de schild tegen een gewelddadig ruim de beschermer van aards leven- paradoxaal gloort dan de hoop dat inzicht van leiders…
Custor12 februari 2009Lees meer >

Goudzoeker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
( voor Jeroen Brouwers ) De derwisj danst sierlijk door de ruimte, magie wil zijn en niet vervolgd worden. Zoals een donkere vrouw hem krankzinnig kan maken, zo is de dood een wervelstorm die aanhoudt.…

Labyrint

hartenkreet
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.777
Pas wanneer het maagdelijke is opgemaakt in taal waarin weer ruimte ontstaat en de liefde ontluikt heeft het woord weer gebaat.…
De Hertog7 februari 2010Lees meer >

bewaar je schoonheid

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
Daarboven kijkt Mohammed toe en ziet je goede hart, maar Hij geeft je de ruimte om het oude af te leggen. Wees en word je nieuwe zelf.…

Als de stilte schraagt

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 652
houten planken nog moeten worden gezaagd zie ik elders al leven bloeien zelden ervaar ik bij het sterven van de winter de lente zo vroegtijdig ontspruiten of het is turen in glazige lucht waar merels de onschuld uitbuiten * maar nu lijkt de voorzienigheid mij in te halen vertraag je pas schreeuwt nochtans de ziel helaas, de ruimte…

2012.

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
cyclus lijdend door de pijn verward hopend op een nieuw leven strijdend door de duisternis wakend over liefde en leven biddend voor de Apocalyps stervend in de ban der tijden vechtend in het hemelvuur hopend op een goede afloop terugkerend naar de natuur verdwijnend mens-zijn zoekend naar de zielskracht levend in een nieuwe ruimte…