35279 resultaten.
Deining
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
538 bewegelijk blijven als de zee
meegaan met de hoge golven
onderstromen aan zien komen
uitrollen met lange vloedgolf
deinen als het tij dat wil
laten wiegen in het wiebelen
razen, beuken in de stormen
vloeiend glijden in de branding
zo klots en kolk ik levenslang
in overgave aan mijn ritme…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Verwaaide heesters in een lege tuin.
Klimrozen in de luwte van de muur.
Wat zonnebloemen, spruitend tussen 't puin
Der vorige winter ingestorte schuur.
Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
stilletjes roze
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
862 koraal verdicht
zich, regenboogvisjes
boven je, adem je
filter filter gefilterd licht
alles heet
zoals zij,
voorbij het water
de kust, de aarde
de lucht
beweeg het water
de rode zee
zucht
en zo doen de visjes
heel zachtjes…
Wolkte jou dichterbij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
670 zag de hand
van de wind
in je haren
het zand aan
je voeten de zee
herfstig grijs
maar je ademde
mijn geuren de zon
wolkte jou dichterbij…
De volle maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
609 zag je stappen
in het zand
je spoorde vrijheid
maar een springtijvloed
nam toch de overhand
je wist de volle maan
in het ruisen van
de golven keek je naar
de nachtelijke wolken
en liet je langzaam gaan
heb je stappen niet
gewist zij waren mij zo
dierbaar miste ze in het
ochtendlicht net als je ogen
en de lach op je gezicht…
Een woordeloze hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 zag de drift
van zand
een woordeloze
hand die storm
tracht te keren
rende voor je uit
om ruggelings een
luwte te creëren
waarin in we goed
konden communiceren
maar in je lach
wervelen de winden
dwars door alle buien
heb ik je kunnen vinden
in het oog van jouw orkaan…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
911 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Ik laat mijn ogen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
856 Ik laat mijn ogen
weiden over golvend duin
en denk aan jou
Brevierblaadjes raken los
en dansen de weg naar zee…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
Tijds panne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.013 De dag vibreert
staren in schemer
waar avondmist deint
op het timbre
van pijn
woorden
die hij reciteert
keer op keer
en zijn vuist
knijpt golven
in tijd…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water weer liefde brengen
Zodat ik warm naar huis kan gaan
De zwarte zee…
Draai je niet om
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
994 laat me voelen dat je bent
voer mij langs
het kraterpad, voorbij
doornstruiken en ribbenblad
ik wil water zonder landers
schuimvlokken vegen
met mijn handen
klappende vleugels horen
gekrijs boven helmkruinen
draai je niet om
laat me voelen dat je bent
bloeiend geurt de zee
ik draai me om
neem blind mijn stok
en neurie tevree…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 de ogen open
drijvend op de rug naar zee
een pop van celluloid…
Echt hemel
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.282 Met het koekje van de hema
hand in hand
bij de zee gestaan.
Nog de groeten van
een ster gedaan.
Thuisgekomen
van het feest
riep ze mama, mama
ik ben in
de hemel geweest.…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.259 Zonnestralen badend in de oceaan
Een oase aan blauw vergezeld in een collage
Van dansende kleuren, tinten, en stralen
In de taal van de stilte
Jou gevoelens verzaligd
In een oogopslag sprekend:
“De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…
DE ZEE LIGT OF HANGT?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Wie zegt dat ie ligt
wellicht hangt de zee
wel aan de lucht
en van kust tot kust
hangen de wolken mee
verenigd als het mist!…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Maar nog, met hun verloren wensen,
in hun berooidheid, voor de vree
die hen omgaf, stonden de mensen, -
en zagen uit over de zee.…
omaha beach
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 toegang tot europa
vrijheid van de geest
was eens geblokkeerd
‘t gele zand rood bevlekt
de golven van de tijd
zij ruisen reinigend
over de honderdduizenden
zo keurig in het gelid
een vredig strand
de verre zee waakt…
zeekind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
506 zij is open
als de zee
ze haalt het
uit het blauw
van mijn ogen
zoals het zilt
door haar navel stroomt
en vissen
in haar benen zwemmen
ze zal nog moeten leren
te zijn zoals ik haar zie…
zeedag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Schuimend zonlicht
golft tot aan de horizon.
Witte stapelwolken
drijven door het blauw.
Een snoer van meeuwen
en strandlopertjes
kringelt langs de branding,
waar de hemel zich spiegelt
in het natte zand.
Wij stappen voort
over het strand,
over stroompjes
en knisperende schelpjes,
een snelvervagend spoor
achterlatend.…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 zacht doet
de fluister van de wind
de zee golven
eb en vloed
vloed en eb
zand en schelpen dragend
rolt het water
over het strand
de vrouw
haar broekspijpen
opgerold
loopt door het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
[onophoudelijk]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 onophoudelijk
achter joelende jongens
slaan de golven om…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 een handje vol zwart geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter…