3211 resultaten.
EMJEEHOTEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Ellebogenwerk
gedicht
2.2 met 9 stemmen
12.377 Hij ziet de toekomst voor zich als mals gras.
Hoor hem zijn kaken roeren. Hij heeft trek.
Omzien geeft voor een zakenman geen pas.
Maar morgen is er altijd tijdgebrek.
Agenda's heeft hij en zijn aktetas
Zit vol prognoses, tot de jongste dag,
Van opwinding beslaat zijn brillenglas
Als hij naar nog een gaatje zoeken mag.…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 Van de baarmoeder tot het graf is er in
die rimpeling van tijd het groene gras
met dauw van de morgen in een
fluistering die glinsterend wacht.
De zwerver zoekt in de goot naar brood
en wijn onder regenwolken die zweven
naar grote droogte in een fluistering
van hoop die smacht.…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
ik wit de kleuren van
zwartgalligheid, de lach
gestold in geharste tranen
van kleinschaligheid, ik dans
de kruimels naar het kerkhof,
vergaan tot wat kiezels in
het ongemaaide gras.…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 Doch zo de liefste niet met mij genoot
Van wuivend gras - der aarde groene haren -
Van manezilver, goud van korenaren,
Van wolkengrijs, van morgen- en avondrood,
Van sneeuwfluweel en schuim van blanke baren,
Zo bleef voor mij der wereld schoonheid dood…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Bo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 jouw hart veroud door tijd
en gedragen door een hand
vol gedachten is je kaars het
verblindend licht in de vele
reizen naar de kwelders van ons Wad
jouw snuit vol reizen en aankomsten
geuit door het doffe water in je ogen
verwoordt het geblaf als een streling in jouw stem
ik begrijp je en ik volg je schreden door het wankel gras
wie je…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.
Jij bent het beste in mij.…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar het jonge malse gras en zie,
de frisheid van onze planeet.
Kijk naar het riet dat onbezorgd wuift in de wind en geloof,
in vrede op aarde.
Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.
Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.…
ZELFKANT
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.728 Ik houd het meest van de halfland'lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.
Want 'k weet, er is waar men 't leven slijt
En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid
Te vinden dan in bergen of ravijnen.…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er huppelen tranen
tussen de tulpen
er huilen druppels
op het gras
er rennen gedachten
naar de lente
die er dit jaar
voor jou niet was.
Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.…
Emulgator
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 mijn hond vermist, briefje
op een verwaterde boom
kettingbreuk, wat nu
toch niet weer smerige handen
inpoldering, dijkbewaking
beperkt weliswaar
maar toch, stel je voor
geheugen op sterk water
een vertrouwd adres
straatnaam in kleine letters
gezichten die terugkeren
als je je ogen sluit
gras dat weer fris ruikt
glooiend als…
HOSTEL DE STIJL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Vreemde struiken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
703 weer een paar levens, verwoest ook de natuur
De rook is niet heilzaam, want het veroorzaakt kanker
Dat wordt dan weer opgelost met een collectebus
Want lopen voor geld, dat maakt je ook slanker
En sust je geweten op de bank, lekker knus
Van één voortuintje spreekt men grote schande
Madelief en paardebloem, wie wil dat hier nou zien
Gras…
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 Dat ik mensen in het gras zie liggen
als na hun laatste val, ligt aan mij en niet aan hen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Hotel Eden', 2013.…
Het snelheids-gat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Landen deed ze op 't asfalt, de tijd stond even stil
mobiel lag in stukken verspreid
auto's stonden stil, tot aan de ambulance
in no-time lag ze met dichte ogen:
In een auto met zwaailicht en sirene,
haast heeft ze niet nu
haar fiets ligt als stille getuige
in het gras.…
ZELFKANT
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.094 Ik houd het meest van de halfland'lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.…
Een schaap
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
615 Ik had al gras op mijn balkon gelegd.
En een hok gebouwd, voor tegen de regen.
Hooibalen aangesleept en massa's voer.
Ik heb het arme dier gerustgesteld.
Mijn snufferd in zijn wol gestopt.
Ik denk dat ik warmte zoek.
Vandaar.…
Een leven kent zijn vergezichten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 Het gras lijkt er altijd groener
om het anders kunnen doen.
Onbereikbaar lijkt het veelal.
Voor je het weet zak je weg in
het moeras van het goede fatsoen.
Toch mag je altijd blijven hopen.
En soms kom je heel dichtbij het
gestelde doel. Je bent er bijna,
denk je. Dus blijf je lopen met
die dromen van dat onderhuidse
heerlijke gevoel.…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu,
is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al
dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.
Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens had mij dat ooit gevraagd. Dank
je, heb ik gezegd. Dat was niet haar bedoeling.…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 In de eethoek
staan voor het raam
op het zuidwesten,
zien hoe de schemering valt,
hoe een flauwe zonnestraal
een glinstering legt
op de kleurrijke blaren
-hoe hou ik van herfstblaren
her en der op het gras-.
De sleutel in het slot.
De jas aan de kapstok.
De vrouw loopt nu
exact dezelfde weg
in mijn richting.…
Dodenbeeld in West-Vlaanderen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.947 Weggevreten door het zuur van de polderaarde,
een zoon zonder kinderen,
schuldig starend, als naar zijn meetkundeboek,
naar zijn graf in het gras.
--------------------------------
uit: 'Van horen zeggen', 1970.…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.
Alles in de natuur oogt ook vandaag in zichzelf getogen,
als of ze om het heengaan van jou mee rouwen mogen.
Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is.…
Een (b)ommetje blond
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
431 groeit er in de hemel ook nog vers gras?…
Een droomreis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Het gras is er groener dan groen.
Nooit heb ik er kunnen vinden wat ik zocht.
Gelukkig vind ik mezelf steeds weer terug
wanneer ik thuisgekomen ben.
Welkom thuis,
verwelkomt mijn op maat gemaakte stoel.
Het wordt tijd om lekker uit te rusten,
fluistert ons extra lange bed.
Ik droom ons aller droom.
Een droomreis.…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.
Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los
deze week loste ik al het vrachtschip met haar tros.…
Weekend
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
602 Samen rijden wij naar de waterkant
Liggend in het gras hand in hand.
Ons geluk kan echt niet op
En onze gesprekken kennen geen stop.
Hoe fijn dat wij elkaar hebben gevonden
Een geschenk door god naar ons gezonden.
Heerlijke liggen wij te genieten dicht tegen elkaar
Kon dit maar dag in, dag uit, het hele jaar.…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 morgen,
een meisje met de blije verwachting,
nog in de ziel van een engel geborgen,
vol van licht en natuurlijke achting
ik zou haar willen troosten
wanneer een dag haar zal bezeren
of een schaduw voorbij schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft
in haar zie ik het plezier
van dansen in het natte gras…
Zandvoortpanorama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 coureur locale
Maar boven in de panoramaflat
Lang voor Verstappen junior was geboren
En voor 't circuit geen toekomst
leek beschoren
Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed
Terwijl in Mokum Trix haar ambt aanvaardde
En krakers relden, massa's gingen staken
Toen lieten wij ons dít genoegen smaken:
Het duin, het strand, het gras…
Ode aan de terreinknecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 De boel aan kant om ruimte te creëren,
in ochtendstilte loopt een man, hij zucht
en uit zijn mond ontsnapt een wolkje lucht,
hij schudt zijn schouders los en schikt zijn kleren
Nog gisteren werd op dit gras gespeeld,
de noppen hebben veel geruïneerd,
de man, hij bukt, bekijkt een pol en keert
de sprietjes in zijn handen vol met eelt
Vakkundig…