3834 resultaten.
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
verhuizen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.619 dozen, dozen en nog eens dozen
kijk, daar ligt ook nog wat
alles gaat mee naar het nieuwe huis
je wist niet dat je zoveel bezat
vele dozen gaan gelijk naar zolder
rustig valt het stof daar neer
sommige dingen moet je bewaren
heb je tijd dan kijk je wel weer
na lange tijd is daar die tijd
als je opnieuw gaat verhuizen
wat zat er toch in…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit, herboren, kwiek
Veegde de lijmrest van haar mond
Voelde weer hart en huid en zinnen
Begon haar zoveelste kroniek
Nu ze verliefd opnieuw…
EEN KIM TE VER
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.137 Ad Fontes; terug nu naar de bronnen
Kom buig je over een antiek geschrift
Kaf en koren, bok en schaap geschift
Oud terrein wordt hier opnieuw ontgonnen
Tolerantiedenken, vroomheid, vrede
Ontsluiting van het Nieuwe Testament
Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent
Hij zong van einder, zotheid, goede zede
Passio Docendi en Civilité
Antibarbari…
Ochtend
gedicht
4.0 met 92 stemmen
31.189 Liefst hoor ik het geritsel van kleren
als zij opnieuw de vorm aannemen
waaruit liefde hen gedurende uren verdreef.
En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.…
opgewekt
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
926 parkeert
met een brede sikkelgrijns
ook die geheel verlaten straten
met amper wat mens in beeld
gebogen ergens naar op weg
geen blik of woord teveel
slechts het jachtig dokkeren
met het hoofd al bang in bed
dan sta ik stom te staren
door een groot laat raam
de nacht te slapen leggen
met ja, ik je weer gezien
en morgen zal het zijn
opnieuw…
Schijn- baar -heilig
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.443 dan snap ik het niet meer,
want telkens opnieuw
elke keer weer
word ik geconfronteerd
met schijnheiligheid en
stiekem gedoe,
en ik kan er niet mee omgaan,
zou niet weten hoe?
Jij wel?…
Voel je diepte niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
905 ogen zoeken naar een uitweg
je mond wil spreken maar je zwijgt
je lichaam seint haar eigen woorden
het is alsof je kleiner lijkt
je praat en kijkt me aan
ik luister hoor je verder gaan
voel je diepte niet van binnen
wel een steeds opnieuw beginnen
we lopen hand in hand
ieder op de eigen weg
tot we leren elkaar weer
te accepteren en nu…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt
hoe kan jouw,
mijn boom groeien
als wortels
verdroogd zijn
en daar waar het water
gezouten lijkt,
en takken broos breken
bij woordenwinden
zal het de stilte zijn
die ons begeleidt
om opnieuw…
uitgeschreven
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 errond is gratis
maar van nul en generlei waarde
zoals dat met zoveel zaken gaat
Pasen en wederopstanding
de goede katholiek bidt
de minder goede begrijpt
en legt een linkje meer
naar zijn eigen wereld
draaien moet die handel
dag op dag, nacht op nacht
slapen, waken, slapend waken
en morgen altijd blijven weten
dat die altijd komt, opnieuw…
het Zwanenmeer
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.883 voet voor voet
gecontroleerd over de glimmende vloer
been achter, zwaai naar voor
een pirouet als afsluiting
un
opnieuw
je armen, je hoofd en je benen
ze dansen allemaal
een glimlach verschijnt,
ondertussen een En avant en een Plié
deux
je voeten raken de vloer
heel zachtjes
handen in je zij, boven je hoofd
tenen…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.…
Ware Wanen
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.454 zich gekeeld
Zwart in eigen spiegelbeeld
Gebroken verwarde ziel
Verwaarloosd zwak fragiel
Wie gaat door diepe dalen
Blinde angst om te falen
Weggezakt in het duister
Enkel nog triest gefluister
Wie leeft in ware wanen
Vlucht in schaduwtranen
Gevangen in psychisch leed
Slikt pillen wankelt zweet
Wie zal die pijn overwinnen
Opstaan opnieuw…
ziel te koop
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.065 woorden hoor
wanneer niets wordt gedood
wat jij bemint
ik zal tot tien tellen en na honderd
tot het heelal
ik zal de zon over het water
laten gaan, in lange bogen
en over hen die wonen in jouw graf
heen en weer, dieper en dieper
tot ik alle nachten herschreven heb
op je kraakwitte schouders
wil je mijn dromen
vroeg ik opnieuw…
gisteren telt niet meer...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Vandaag verbaasd
in tijdloze zinnen,
is wat ik schrijf uit piëteit
hoe heb ik kunnen verzinnen
dat tijd gekluisterd
is alleen uit tijd, het
verleden gewraakt
wat ik vandaag
weer kan beminnen, het
heden goed beluisterd
wordt ik rijp gemaakt
voor morgen waar
ik weer opnieuw
kan beginnen.…
logeerbed
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
7.834 het rusten is je zo gegund
Laat de aarde rondjes draaien
slaap het tollen uit je hoofd
morgen is te vroeg voor zorgen
het zonlicht lijkt voor jou gedoofd
maar zal opnieuw zijn stralen zaaien
Ik weet het wel, het is nu nacht
toch….,als de ochtend is geboren
zal jij je baden in haar gloren
en opstaan om gesterkt te gaan
naar de vloedlijn…
Eerlijkheid duurt het langst......
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.314 Ik weet niet of ik het moet zeggen,
omdat het niet opnieuw een relatie vernielen mag.
Ik zit aan het water.....
Ik voel me zo ontzettend klein.....
1000 gedachten...geen woorden!
Ik weet niet of ik hier eerlijk over moet zijn.…
In vredesnaam
gedicht
3.0 met 28 stemmen
16.842 Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder
vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers
't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen
Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven
graaf geen kuil
voor gevallen woorden
ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen
de bergen elkaar
opnieuw…
Wereld!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.002 Als wij ontwaken,
zal jij er zijn in onze roes
en alles beter maken
opdat wij opnieuw beginnen, maar dan goed?
O Wereld!
Is er een grens overschreden?
Heb je nog iets achter de hand?
Met zoveel heb je ons al bestreden
en nog steeds bewonen wij jouw land
O Wereld!
Wat was je bedoeling?
Hoe wou je zijn in het begin?…
Claudia, ik mis je...
hartenkreet
4.8 met 28 stemmen
2.276 terug zult komen
ik leef opeens in een andere wereld
nu herken ik de onbetaalbare waarde
van jouw onbereikbare hart
waarmee je mij vijf en een half jaar
seconde na seconde de liefde verklaarde
stond je maar weer voor deze deur
kon je mij maar liefde geven
ik zou jouw beide handen nemen
en met jou dansend van geluk
de passie en liefde opnieuw…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 knechterige wolken onder haar
absoluut uitgestrekte troon
Zelfs de zon dook weg
achter de horizon
Zwijgen kijken
en kwaad staren
tot alles stopt met vallen
en de dag eindelijk eindigt
in zonneschijn
Nu jaagt ze de dag na
verdwijnt er bijna in
voelt zich helder worden
voor de eerste keer zelfs meer
en weer jaagt ze de dag na
voor opnieuw…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 rooddoorlopen
dikke tranen
tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen…
ergens tegen gekant?
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
570 intern brandt het dof en ook
intens, de wereld alweer ontploft
wordt het opnieuw zoeken
naar de draad, Ariadne
waar ben je toch heen gegaan?
de kronkels van een kant
mochten ze nog gerechtigd zijn
helpen niet iedere mens
uit zijn kleine vreemde wereld…
Afscheid van de spijt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.460 Jij zult met die ander dansen,
een opnieuw verbonden stel.
In die laatste dans van kansen
zie ik je met weemoed gaan.
Jij zult met die ander dansen,
ik blijf in de verte staan.
In die laatste dans van kansen
raak ik je voor eeuwig kwijt.
Jij zult met die ander dansen,
ik neem afscheid van mijn spijt.…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Vreselijke flitsen
lachende beelden
door elkaar verward
alsof we je opnieuw
verwachten.
Je verjaardag
het alles en het niets
van ons denken.
Want juist die dag
blijft ons diepe
verwarring schenken.…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je geeft niet meer om te geven
in de lijnen die je trekt, gespoord
door de ringen van jaren, en
vertrek je naar dat laatste seizoen,
om je nog een keer op te richten,
om je de eigen verhaal te scheppen,
ontdaan van uitgebloeide bloesems,
waarin jouw waarheid niet zal zwichten,
en ben je met de dood verzoend, een
vol leven om niet opnieuw…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken
want onder woorden, schuilen boeken
zo vol van leven, droom verzonnen
in achtertuinen, en op balkonnen
van gedichten, over herwinnen
een lente lang, opnieuw…
windveren
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.025 En nog immer loeren veren
weer opnieuw in pek verpakt
uit de diep verscholen goten
waar die smet nog immer plakt.…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen
maar ze is daar wachtend op tijden
dat het de mens niet voor de wind
zal gaan, tot het keert en het koesteren
zich opnieuw…