16637 resultaten.
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend
in mijn hoofd
maar ik heb ooit
een kind gekend
dat zich bang…
PINKSTEREN 2015
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Het kerkje aan het oog onttrokken
Door vol geworden voorjaarstwijgen
Bewaart geruime tijd het zwijgen
Weet me een schrijfsel te ontlokken
Sinds Christus op een wolkenwagen
De hemelen werd ingereden
Werd er voor wederkeer gebeden
De mens was bang, terneergeslagen
Wel is er kort nadat Hij ging
Nog iets opmerkelijks geschied
Tijdens een godsdienstoefening…
Canada
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
566 Bijna goed
Ca-na-da
zeg nog maar eens
Cad
Nee, Ca-na-da
Can aa da
goed zo
niet bang zijn hoor
op de boot
de zee is leuk
hij schommelt
kom even
met je schoenen
zo
alweer dicht
nog meer plassen
gauw
want
de
boot
wacht
niet
drinken?
straks
... in Canada…
Eend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
588 wakker ben
en na de koffie
en het brood en
de vele pillen
zelfs als het regent
struin je eendmoedig
het gras af op zoek
naar eetbare resten
soms praat ik tegen je
als tegen een laatste
vriend van niveau
ik denk oude incarnaties
in jou te herkennen
edele jonkvrouwen en
belangrijke baronnen
lieve, lieve, oerlieve
eend, wees niet bang…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
Als je ziek bent
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
785 Omdat je bijna nergens heen kan,
bang om het niet aan te kunnen.
Als je ziek bent, wordt je niet begrepen.
Iedereen gaat gewoon verder op de snelweg van het leven.
Jij staat op de vluchtstrook eenzaam en onbegrepen...…
De slang
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.291 Een slang
Is niet heel dik, maar naar proportie te lang;
Schoon sommige slangen, die van Amerika komen,
Bijna zo dik zijn als eikenbomen:
En menige Leidse diender maakt een mens niet half zo bang,
Als zulk een Amerikaanse slang.
Over het geheel wordt een slang zelden geprezen
Of het moet zijn bij het Brandspuitwezen.…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou de wacht"
wat is ze mooi, zo elegant en sierlijk
helemaal niet bang…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet meer
Men schoot de kust nog niet aan puin
Er werd aan visnetten gebreid
En bang…
Vliegtuigcrash MH - 17
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
661 achter de einder
liggen de levens verzwolgen
laatste herinneringen
onder wrakstukken bedolven
een bange stilte
hangt over Schiphol
een huiverende kilte
in een drukke vertrekhal
hun namen genoemd
in tranen gesmoord
met bloemen getooid
en een afscheidswoord
de ochtendzon daagt
door grauwe nevel omhuld
met ontelbare vragen
wie draagt…
Spoken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 woorden dat kunnen
ze gaan hun eigen leven leiden
vullen zichzelf aan met woorden
tot er een nieuw verhaal ontstaat
Dromen blijven spoken
zoals alleen dromen dat kunnen
in hun eigen dromenlogica
de doden zijn springlevend
alsof ze nooit dood geweest zijn
Alleen de slaap wil niet meer komen
zweeft wel steeds rondom dichtbij
maar lijkt bang…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 sterren lui, net op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin
met een kritisch diafragma, mijn
zekerheid in gebroken pixels
worden gewist, ben bang…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!
Want in 't woud leven we voor eeuwig…
Lege straten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 Lege straten
vertellen
een verhaal
van ziek en
bang om ziek te zijn,
van overuren aan het bed,
van kuchen, hoesten,
ademnood en pijn,
van complotdenkers op tweet en chat.
Ooit ademden zij vrijheid.
Ik weet nog hoe mijn klikklak in
de lege winkelstraat me het gevoel
gaf dat de wereld aan mijn voeten lag.…
Bloemengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 het
licht bij het vallende donker
geen kreet van een meeuw
boven een demonische zee
dringt hier door en ik laat mijn
venster hier wijd open staan
met het brandmerk van een
vervolgde in de rug en het zeer
van het keer op keer openrijten
van een wond voor wie ik niet bestond
gelouterd openbrak vol deernis en
mededogen voor ‘ t bange…
Groen Knollenland
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 Er is een dapper mens gedood
Een man die tegen onrecht streed
En al het mogelijke deed
Aan dat wat oplossingen bood
Er is een journalist geveld
Integer, strijdbaar en niet bang
Gedreven om in landsbelang
Te straffen misdaad en geweld
Hij leefde in een link, klein land
Met bendes strijdend om de macht
Met moord en doodslag telkens weer…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Dierbaar dichtbij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
360 in het vaag
gele licht
van een
streepje maan
zag ik jouw
gezicht hoorde
ik jou ademhalen
was jij zo
dierbaar dichtbij
er was geen
stilte in het
vele leven bij rust
en om jou heen
in de kleine
bewegingen
naar willekeur
ik zag je dromen in
nachtelijke expressie
de stereotypes
van angst en
bang zijn ook
plezier en druk
met…
Zet de wereld stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Wanneer mijn geweten er niet uitkomt
bang om flauw te vallen van mezelf
moet ik me behelpen met wetten
de boeken noodverband
voor bloed dat ik niet wil zien
voor een wond die ze hadden moeten voorkomen
Desnoods vechten we het uit
in de rechtszaal of met God
aan onze kant, ik heb hulp
van advocaten en soldaten
priesters staan me bij…
-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Plamuurlaag hertogin van Obninks
vogelzang mijn bevlogen favo artiest à première vue, c’est curing a disease
bangste bang banger
Mijn hazentand uitgegroeide lengte
je bent mijn wereld enige
maakt minderwaardigheidscomplex als levensdoel
Je geeft heimelijke pijnen
hartverwarmend ik lig op de vloer
knuffel
Hoe bereik ik u hertogin…
WW3
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
462 Door parlementen en presidenten
Zijn we opzettelijk voorgelogen
Over lijken gaan de regenten
Die ons de oorlog hebben ingezogen
Dit conflict vanwege eigenbelang
Is een geopolitieke wedstrijd
Om toegang tot grondstoffen ben ik bang
Niet om democratie en vrijheid
En terwijl ik me hierdoor onmachtig voel
Slaan de clusterbommen venijnig toe…
Midgard in eindeloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 plakken
als een vale uitslag
van je vlees
het enige houvast
voor je gedachten
in Midgard, de middentuin
van bekende streken, omringd
door eindeloze bergen
een oerwoud in het zuiden
en de oceaan in het westen
waar de slang heerst, het monster
waar de meelmond van spreekt
om je te redden uit zijn bek
die je zou verslinden
als je bang…
Fijne dagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
114 Weet je nog
die nacht in Bourgondië
toen ik door de donkere
gang naar jouw kamer kwam
en we het er tijdens de onweersbui
over hadden of we bang waren
voor de dood, of niet?
Lieverd, dank je wel
voor de fijne dagen met jou
Ik denk al de hele avond aan je…
twee-eenheid (voor Fatuma)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
592 op het acaciaroze laken
het kleine onbereikbare eiland ver
verwijderd van de grauwe wereld
ligt het kind in de armen
van haar moeder
hun warme gezichten dicht
zo dicht bij elkaar
voor altijd verbonden in
pure onuitsprekelijke tederheid…
Aangesproken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 Wie het ik was
Dat in mij woonde
Was allang vergeten
In de tijd, opgegaan
In nevel, uitgegroeid
Tot dichte mist in
Dit vermoeide hoofd -
Tot opeens uit het niets
Die prachtige klanken klinken,
Doordringend tot in
Het verdoofde oor,
Muziek die me wakker roept
Uit mijn boze dromen
En zie, het ik
Wordt aangesproken
En mag…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
jij had alles al
gedicht
3.5 met 4 stemmen
83 jij had alles al
voor je geboren werd
en je bent zo gebleven
zolang je hier bent en
als je weggaat zoals wij
hoef je niet te veranderen
jij kwam niet
jij gaat niet
jij bent
-------------------------------------------------------
uit: Vallen en Opstaan, de Bezige Bij (1977)…