Alle inzendingen over achter

7971 resultaten.

Sorteren op:

Spiegeling

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.292
De leegte die aanspoelt op het stille strand in de vorm van golven met schuimende koppen Laat steeds weer een restje achter van wat ooit in het verschiet heeft gelegen al wat rest is wit Helmgras schudt het hoofd hoor de wind fluisteren zoals grijze wolken de zee kussen voorspellen zij niet veel goeds…
LadyLove19 maart 2009Lees meer >

Toch weer even samen

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 699
Haar oogleden trillen als de vleugels van een vlinder verder slaapt ze bijna bewegingsloos de droom vindt plaats achter gesloten ogen de wind fluistert zacht vanachter een half geopend raam de maan weet van haar dromen waakt over haar en daar in het wonderlijke van haar nacht ontmoet ze hem hij die weer bij haar is en haar lief had…

Zij wil los

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.266
Zij sluit de deur achter zich sluipt de trap af naar beneden waar de buitendeur wacht wil op het nachtslot gezet De sleutel in de brievenbus tinkelt een afscheidslied in haar klinkt een lentegedicht Het is mooi geweest, het is mooi geweest maar nu trekt het groen haar weer aan zij moet ver van hem vandaan Het was niet goed, het was niet slecht…

stille tijd

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.507
onverwacht hoorde ik de nacht gewillig, boven alles uit getuigen dat de dag mij drie zonen zou baren ik was onwetend en keek omlaag naar m’ n zwellende meisjesbuik en de donkere vlekken die ik als zwarte vlinders verborgen hield achter een dode stem; ontroostbaar in ieder sussend woord van onschuld…

Weldra onderweg

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Hij was er met zijn gedachten niet meer bij, aan het oog onttrokken achter de heuvels van een afwezige blik, als zag hij een prachtig visioen, waarin zijn blik zich verloor; verloren geraakt in een stortvloed van licht: ik zag zijn ogen dichtvallen, uitgestrekt lag hij verlaten en ingeslapen; het was alsof hij zijn ontwaken afwachtte, om…

Zwaan, zwaan, kleef aan...

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 834
Zwaan, zwaan, kleef aan, laat me dromend achter j'aan op het wijde water gaan. Zwaan, zwaan, kleef aan, doe me weer opnieuw verstaan hoe 'k kan leven zonder waan; Zwaan, zwaan, kleef aan laat me nimmer stil dan staan, maar in 't wijde water gaan.…

Zelf

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 749
zelf ben ik niet helemaal zuiver op de graat drink te veel ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek ik zwijg en laat mijn moeder alleen zelf laat ik verstek ik vloek en met een grote bek laat ik mijn liefste achter in tranen om te vrijen met een vreemdeling zelf ben ik eenzaam in mijn bestaan vol schaduwen op het behang zelf…

Onthuld in geborgenheid

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 787
Verontrustend en gelijkend op een kale implantaat stroomt het leven weg het is alsof de nageboorte nog schreeuwt met de stem van het kind doch de genade is eindeloos en het bloed dat van voren en van achteren de rijmelaars laat dichten hecht zich nu aan mijn handen al vond de nacht niet wat ik zocht en zie ik in de spiegel van jouw…
elze22 november 2009Lees meer >

Een nieuw jaar

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Een nieuw jaar Een nieuw begin Laat achter wat was Laat los wat je verwacht Sta open voor het wonder Laat binnen wat op je weg komt Volg die regenboog Die ster aan de hemel Weet dat die er staat voor jou Om dit nieuwe jaar Onvergetelijk mooi te maken Dit wordt jouw jaar Reken maar!…

One night with you

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.252
En in een flits is ze me toen verschenen het meisje dat ze ooit eens was haar hoofd over haar schrift gebogen maar denkend aan de mooie ogen van de jongen achter in de klas…

De Bron

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Je flonkerende sterren ziet staan waar achter schaduwen dwalen. In een niemandsland hier ver vandaan waar geen leven is of dood. Waar ze steeds zoekende zijn naar “De bron” waar alles eens begon.…

Aanschouwelijk 3

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Neem mij zoals ik het verkies Berijdt mij zoals een ruiter betaamd Teugel mij woest aan de haren Dans de dans der liefde met mijn billen Mijn knieën omklemmen hard haar flanken Hard ruk ik haar hoofd naar achter Ik stoot toe tussen haar vragende lippen Even rilt zij en fluistert, ik heb je lief…

Zomerzee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de zee schrijft rimpels in het zand de wind speelt ritselend met een krant witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht de zee zucht en klotst haar geur vervliegt in de wind meegenomen door eeuwige meeuwen schelpen zwijgen nog steeds honden lopen achter hun fluitende bazen hier ben ik altijd thuis…
Nadine24 juli 2010Lees meer >

Totaal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
ik sta voor een getijdentafel van een woordenzee, moe gereisd de haren warrig door herfstige wind mezelf tot taal te ontcijferen een reis van bergen achter de rug ook al was die supermooi, fantastisch goed pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Nadine26 september 2010Lees meer >

Het pad

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 553
Op zoek naar een nieuwe bestemming om alles van het verleden achter te laten verder te gaan met de blik gericht naar de nieuwe toekomst waar alles dan alleen nog maar herinnering zal zijn.…

Beweeg voort

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
De wielen draaien door als de raders in mijn hoofd Een file van gedachten die mijn motor doet stotteren Met spiegels kijk ik terug naar wat ik achter laat Meestal niet veel goeds enkel roet Kijk niet enkel achteruit Maar kijk ook eens voorruit Anders zie je niets mis je kansen Tot de motor zijn laatste adem blaast…

Lucky Man

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Rook benevelt me, mist van de koude sambucca dampen, ijsklontjes die tranen huilen in het glas, waar ik niet janken kan, een onzichtbare man, verscholen achter een brandend licht, als motten naar de incomplete leegte, flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb, omdat ze moeten, omdat ik moet, om te branden, niet alleen in het glimmende lemmet…

Vergeten te leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
Hij staart achter zijn ogen waar geen antwoord wacht alleen van buitenaf is beweging zij trekt de riem wat steviger hoe vreemd kunnen ogen kijken splijt hun wereld uiteen hij loopt naar de verkeerde kant het kind wrijft aan zijn kin de man stamelt “oude gewoonte” geeft hij zijn naam aan haar in herinnering.…

Ontbonden

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Mijn pijn zit zo diep Net zo diep als mijn liefde toen ik me verbonden had met jou Me gegeven had aan jou Jij aan mij Dit kan niet los Nu niet Misschien later losser Het is achter me en in me in het nu in het niet nu in het nu niet meer ontbonden, gespleten in me Het niet is zwart ik voel het komen dat wat er niet was is er…
Hans Nusink17 september 2011Lees meer >

Slot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Slot, uit steen en rotsblok opgetrokken, verborgen achter water en weg, vandaag zomaar weer op slot gezet. Oude stenen onder een nieuw dak gemetseld, zuilen als pilaren in de hal geplaatst. Spiegels die de tijd weerkaatsen als echo in een slapende stad. Verdwaald tussen haar muren.…

Datumgrens

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Gewond is de stad die je achter je liet.…
Iniduo24 januari 2012Lees meer >

Weet je dat?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 894
weet je dat, je bent zo mooi van binnen en van buiten als ik jou voorbij zie gaan ben ik uren aan het fluiten weet je dat, je bent zo lief van top tot aan je tenen als ik in jouw aura ben voel ik veertjes in mijn benen weet je dat, je bent zo leuk van achteren en van voren als ik naar jouw hartje…

Vrij

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Straks ben je vrij Vrij om je vleugels uit te slaan Je zal een nieuwe wereld binnengaan En je komt als een vlinder Uit je cocon Je vliegt naar je plekje achter de zon.…

boo boo bee doo

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
er was eens een moedervlek ze brandde op het witte doek met twee knapzakjes vol talenten schijnwerpers streelden slaafs haar huid zo kleverig als vliegenstrip zelfs de presidentiële vlag ging uit maar ze kreeg de wind van onderen want achter de glamour in pilvorm zwierf een kind alleen door lege straten geen steen die daar je vriend is…

De vader van ...

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 980
wie kon vermoeden hoe donker jouw laatste dagen waren dat leven een uitzichtloze tunnel leek je al tijden rondzwierf in een onontgonnen doolhof waaruit zonnestralen waren verbannen wie heeft je niet horen schreeuwen in het gevecht waarin je verwikkeld bleek je laat ons met vele vragen achter al wat rest is je te omarmen met onze…

Erfenis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
Ik ken geen andere weg dan die ik ingeslagen heb op een keerpunt heb ik nooit gestaan ben altijd rechtdoor gegaan het eindpunt komt in zicht ik ga door ik kijk niet wat achter mij ligt daar liggen zeker onze scherven mijn nalatenschap is een ivoren toren jij zult hem erven een echo van mijn dichterschap zul je horen bij de beklimming…

in een rijtuigie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
op een dag in maart, zo kalm en bedaard ontgrendel ik de deur van mijn bolide en neem plaats achter het stuur pruttelend start het vehikel ik rij aan de snelweg op vrijheid sneller dan kan de ondergaande zon tegemoet achtervoorlichtjes schitteren vervolgen ver weg stap ik uit en geniet mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
enrico7 augustus 2012Lees meer >

magazijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
je laat zoveel achter als een storm gaat verstillen het meeste omdat je dat wilt maar ook veel dat je hart doet verkillen en je neemt zoveel pijn met je mee het is pas echt voorbij als je voelsprietjes zich hebben teruggeveerd in een nieuw gevormde rij de rust daarna van binnen is als een magazijn waar de herinneringen gesorteerd…

Glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
ze is van glas van een doorzichtige kwetsbaarheid de ceintuur van haar jas houdt het tengere lijf bijeen aan de overkant achter het raam slaat hij haar gade de wind wakkert aan ze versnelt haar pas haar voeten lijken de grond niet te raken ze verdwijnt in het landschap niet langer te onderscheiden hij grijpt naast het glas dat breekt…
J.bakx8 september 2012Lees meer >

KABOEM

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
KABOEM Het gaat nu nog sneller achter elkaar. En met de laatste KNAL is het over, voorbij. Moet je je hele leven weer op nieuw zien op te pakken tussen grote brokken puin.…