5922 resultaten.
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen
de innerlijke kern van onze verbintenis
is er slechts eenzaamheid, en afscheid…
Flora
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
679 Het gezicht met een reinigende lotion bewerkt
daarna wat regenerende olie opgedaan
De koude handen in mijn warme genomen
tot je klaarwakker was gestreeld
Je wilde naar huis, je sprak het duidelijk uit
maar daar kon ik niet voor je zorgen
Bij het afscheid hield je mijn handen vast
maar ik kon niet blijven, wel zeggen dat…
Geurende stilte van respect
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
726 En als ik weer
afscheid van je neem
zal ik je eer bewijzen en
mijn geurende hart
met liefde bij me dragen.…
In de val van torenhoog
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
657 wij zijn vergaan
tot stof
opgelost is ons bestaan
in vuur en chaos
onherkenbaar
zelfs de naam is gissen
pas uit dierbare
herinneringen weten ze
de wegen die we gingen
waar we waren
tot ontbinden
in de val van torenhoog
nu rest het monument
dat tranen vloeit langs onze namen
die geen afscheid hebben gekend…
Alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.127 Iedere keer dat afscheid nemen
iedere keer weet je
misschien is dit de laatste keer
en toch doe je het weer
je zwaait tot haar beeld samen smelt
met de omgeving
je ziet haar niet
en het is wel zeker dat ze jou niet ziet
ze zag je al niet
toen je bij haar op bezoek was
ze keek dwars door je heen
jullie zaten daar samen
maar zij bleef…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Zielemaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan dan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde voor het kleine blijven
Wanneer de wereld gebroken zoals
de maan in het uur van afscheid
beginnen wij samen de reis
in dit heelal en komen aan
zonder grenzen, jij en ik…
Wil het bezoek afscheid nemen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Terwijl hij de hemel bestormt voor
het bouwen van zijn nieuwe onderkomen
Zijn zij klaar voor het afscheid
dat een eeuwigheid duren zal.…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Vogels hoor je zachtjes fluiten
Langzaam nemen we afscheid van
de winter
Het voorjaar….
een openbaring.…
Morgenlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 ik ontwaak en wrijf de
slaap uit mijn ogen
open het venster en
kijk in het
prille ochtendblauw dat
het gebloemd kruid bevochtigd
zie hoe de
parelmoeren druppels
in de tere rozen kruipen
versmelten met elkaar
luistrend naar het vroege vogellied
hooglied dat de dag licht vrolijk
maakt
afscheid neemt
van droef en moe…
Kerstboom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
695 Vanuit jouw perspectief
is de boom te groot,
of het lichtsnoer te kort
Maar mij is die boom
hoe dan ook lief,
hoeveel lichtjes hij
ook mag dragen
En het kerstlicht waar ik
zo vaak van droom,
hangt sowieso niet
in een boom,
en schijnt ook veel langer
dan twee dagen
Ik ben meer op zoek naar
het licht in de mensen
Het licht dat helpt…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Met geloken ogen, totaal ontdroomd,
bevestigt zij in zich de duur, het duren:
en zij zet zet zich voort zonder van plaats
te veranderen, zonder te verliezen
tijd. Het volle licht van de middag is
om haar.…
winter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
902 als de bomen bladerend, blad verliezen
vogels vroeg een vlucht verkiezen
boven de stad gehuld in mistig grijs
waar na een koude nacht het eerste ijs
takken kromt met rijp behangen
die weemoedig naar de zon verlangen
hoop ik op een spoedig slot
van straffe wind en gestampte pot
oh winter passeert toch zonder slag of stoot
het maakt mij koud,…
Geraakt
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Geraakt
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.058 In het heetst van mijn zinnen
brand ik er vurig op los
Zonder mezelf te verliezen
stijg ik naar de hemel
Wolken wijken uiteen
de bliksem raakt
mijn verhitte brein
innerlijke fonteinen bloeien op
De mist vervaagt
heldere blikken
vangen ieder detail
schrijven de kern
In kleurige regenbogen
ontvouwt de droom
en spreekt…
Erepodium
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.733 De meiden met een olympische missie misten de laatste slag door in de finale van Duitsland te verliezen: 2-1.)…
Zoeken als blinden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.127 bij tegenslag in het leven
komen nare gevoelens boven drijven
van het geluk waar ik naar wilde streven
zal maar weinig overblijven
tranen die bevriezen
in ogen die verslagen zijn
mijn eigen ik verliezen
uit het ooit zo sterke brein
met de wanhoop nabij
zoek ik een uitweg zoals blinden
bij nacht en ontij
zal ik die nooit vinden
toch…
Verstild
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.351 Verzilverd hebben we je zachte lach
je milde staren in brons gegoten
het stokkend hart voorgoed omsloten
en strijden nog mijmerend jouw slag
Wat is verliezen of gewin
in de leegte van verstilde uren
zelfs de balsem kan het schuren
niet verzachten in ons gezin
Zo onraakbaar dichtbij
zo tastbaar ver weg
altijd die echo als ik zeg
waar…
Merlijn en het zwaard
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.339 De missie van Merlijn was zijn zwaard -
zij had beloftes aan zichzelf aanvaard -
het vuur bleef smeulen -
als stralende sterren aan een gitzwarte hemel -
om als een orkaan telkens weer op te laaien -
een worsteling met integriteit en loyaliteit -
het juiste moment is vaak moeilijk te bepalen -
bang om te verliezen luisterden ze naar de stilte…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 oud zich aan
het verlangen gaat altijd weer stromen
er is geen geduldige tijd
de spanning groeit en haast zich
kleuren dringen zich op
het gaat vanzelf
de rode draad spreekt
over het tragisch lot van goed en kwaad
gehoorzaam aan afzondering
groeit het rusteloze verlangen
naar de schepping van het onzegbare
geen tijd te verliezen…
Afleggen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.952 De liefde die je moeder maakt
verheft jou tot ware schepper
als man zit er niets meer op
dan te verliezen, te wissen.
Ik slaak een zucht, diep
uit het lood slaat mijn verweer
een allesverzengende gloed
legt me uitgeput af bij jou.…
de natuur
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
976 Heesters en struiken verliezen
hun blad.
Sommigen wroeten om te blijven bestaan.
Hun leven hangt aan een zijden draadje.
Dood zullen ze gaan,
eenjarigen hebben nu eenmaal
een kort bestaan.
Wij danken hen voor de kleurenpracht,
die zij de ganse zomer
hebben gebracht.…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
Stormen
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.330 Langzaam ging de storm liggen
die door mijn leven raasde
En wat iedereen verbaasde
gebeurde...
...we werden een paar
met alleen oog voor elkaar
Soms durfde er nog een storm op te steken
Maar bij de oude vergeleken
was het eerder een windvlaag
Waarmee ik je liever plaag
Dan dat ik je echt zou verliezen
als ik zou mogen kiezen...…
Een handje liefde
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.883 weet je nog
hielen draaien in het zand
de aarde vlakken met je hand
een kuiltje vol geluksmomenten
geschat op waarde zonder centen
weet je nog
alle namen van oliemooi tot piraat
regenboogjes rollend over straat
voelend bijna wie verliezen zou
want meestal was de pot voor jou
ik weet het nog
rabarbertjesogen twinkelend licht
je zanderige…
Niet of nooit geweest
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.074 Onhoorbaar zal ik
jou in mijn armen verliezen
wanneer mijn verdriet niet
langer meer wordt verwoord.…
Rimpeldoek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.760 Oude en nieuwe trekken
verliezen de gewone weg
ongeleid zwerven ze rond
je kenmerkende wezen.
Vitaal tot het laatst
doof je langzaam uit
maar je taaie volharding
zal nimmer luwen.…
Ik ken je nog niet echt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.603 Ik ken je nog niet echt
toch mag ik jou al graag
Jij lacht zó lief naar me
als ik je weer iets vraag
Ik wil alles van je weten
wil je proeven en véél meer
Hoop dat je mij nét zo wilt
want een afwijzing doet zeer
Die had ik al veel vaker
maar houd gewoon de moed
Om die te gaan verliezen
daarvoor voel ik me te goed
Jij bent voor mij…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem van de natuur en besef
rechtdoorzee is nooit verliezen…
Multiculturele bruiloft
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
965 De pastoor zei nog tegen mij:
"In de keuze laat ik je vrij,
maar je hebt veel te verliezen,
mocht je geen roomse bruid kiezen".
De dominee zei tegen mij:
"In de keuze laat ik je vrij,
maar gebruik je je verstand,
dan is je bruid wel protestant".
Ik heb het allemaal genegeerd
en me alleen tot jou bekeerd.…