Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

wie zal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
wie zal het duister klaren als eenzaamheid opkruipt uit de grijze straten wie zal je vinden als je zand in ogen strooit het ijs ongebroken laat wie zal je blik scherpen als je de verbeelding aan de wilgen hangt en onleesbare poëzie liggen laat wie zal van je houden als de stilte in je woorden klinkt en je voorbij bent gegaan…
J.Bakx16 juni 2015Lees meer >

Durf ik dat?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Af en toe het lef om naar buiten te kijken maar het licht is te fel Besloten in het hol te blijven, want daar is het veilig Het is er alleen ook koud, stil en eenzaam toch lukt het niet om te kijken water is er voldoende tranen blijven stromen weg wil ik van hier maar dan moet ik springen…
Petra15 augustus 2015Lees meer >

laatste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 875
nog een laatste zeggen de mannen in de kroeg en ergens willen ze graag ruilen met een man die een vrouw heeft die zegt dat het genoeg is geweest maar als ze dat zegt heeft zij hem al verlaten hij was te laat en staat nu eenzaam naar een liedje te luisteren dat aankondigt dat de kroeg sluit buiten is het volle maan…

Dichterschap

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 964
Een droom ligt in het dichterschap boven het zomerse land van zwijgende wolven in dit eenzame lijf heb ik ooit het hart van een kind gehad zwerven moet ik nu in wildernis over het veld van verlangen terwijl communicatie alsmaar stiller wordt komen dromen terug in mijn lichaam huilt het hart van een vreemde.…

Zwijgende vogels

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Het dromen begint angstaanjagend in een verborgen wereld waar zwijgende vogels de hemellucht verkennen terwijl je eenzaam uit jouw schaduw stapt niets meer over van de glorie en het geluk stilte neemt je mee naar nieuw dieptes waar het de heimwee is die nu dicteert in de nachtelijke uren van verdriet en wanhoop.…

Wandeling

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 558
Het is eenzaam wandelen Zonder zon Zonder maan Overdag is het mistig In de nacht koud en grijs De boom laat zijn takken hangen Hij weet waar jullie zijn Niet bij mij Niet meer bij mij Kwispel nog één keer mijn wandeling Kwispel al mijn wandelingen Zoals jullie altijd hebben gedaan Loop mee met mij Voor altijd aan mijn zij…

Stem

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Wolken laten de zon zwijgen het graf ligt stil onder de regen het grafschrift nauwelijks leesbaar durf ik te lezen in mijn eenzaamheid het rouwproces voltooit zich in aanvaarden dat je er niet meer bent maar jouw stem altijd hoorbaar in het diepst van mijn gedachten waarschijnlijk duidelijker dan ooit vertelt me dat de stilte heilzaam…

Avond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
de stad in de avond met zijn verlichte ogen laat de eenzamen in het donker hunkeren hunkeren naar het licht uitnodigend stralend in de duisternis van de buitengesloten mens in het onthullende licht wordt de verborgenheid fel aan flarden gescheurd een doel voor zoeklichten het licht in de nacht vriend in vredestijd vijand in oorlogstijd…

Abstractum van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
De eenzame winternachten keren terug naar oude waarden ware aard doorklieft het donker we ontdoen ons van textiel voelen op tast de verlegen huid gezichten vervagen door het duister het zaad gedijt in nauwe kieren in machteloze bekoring gesmoord in het abstractum van de nacht.…

Samenleving

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Dichterbij voelde verderaf Verderaf van wie ik wilde zijn Wie ik wilde zijn voor jou Verderaf van wie ik was geweest Wie ik was geweest zonder jou Nooit meer alleen Maakte me eenzaam Dus wees niet kwaad En wees ook niet bang Als ik weg wil Naar waar de ruimte is Waarin ik, en ik alleen, wil overleven Geef me die ruimte Dan…
Beninga6 augustus 2025Lees meer >

Twee oude mannen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 330
Misschien is het slechts een teder gebaar, of liefde die nooit mocht bestaan, of misschien een metafoor voor eenzaamheid. De zon van de middag strooit haar laatste licht over hun wazige gezichten. ***…
Akbar Ilbegi19 augustus 2025Lees meer >

waarom.. leven?

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.375
blijf ik weer eenzaam en alleen staan, Waarom moet ik hier dan nog zijn. O God, ik heb het toch echt geprobeerd, maar het leven is gewoon te hard. Elke keer weer gaat het verkeerd. steeds weer een nieuwe start.…
alice26 december 2008Lees meer >

Laatste reis

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De trein vertrekt spoedig naar het einde de mensen zijn al half dood in kleden gezakt honger heeft de meesten al ernstig verzwakt de wielen dreunen langzaam de laatste reis begint een vrouw beklemmend eenzaam geeft wat warmte aan een kind de ogen staren leegte het leven ooit geleefd is nu oneindig lijden de vijand onbeleefd de trein…

vreemd toch

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.281
De eenzame man loopt langs de kille kade op de kade waait het en meeuwen schreeuwen langs de straat staan de gesloten restaurants en hij voelt de eenzaamheid in zijn jas en om hem heen en hij loopt op het water af en springt. Niemand die hem ziet. De stroom neemt hem mee en dan...hij wordt nooit meer gevonden.…
c. paris11 februari 2010Lees meer >

Minzaam misverstand

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
We spraken af, voortaan te zeggen wat we bedoelen, want eenzaamheid is iets lastig uit te leggen en ik voel toch iets van spijt. Want onbegrip en elkaar misverstaan is al menige oorlog door ontstaan!…
An Terlouw10 oktober 2010Lees meer >

je bent er niet meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
In de tuin een verlaten ligstoel een gebarsten bloempot in een hoek een vergeten parasol, verregend alleen mijn schaduw eenzaam op het natte gras. Moe ben ik een gebroken standbeeld... Over mijn gezicht langzame tranen van eenzaamheid.…

In memoriam Paul van Ostaijen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
gaan rond en waar uw eenzaamheid gij eenmaal strooide van de westerkim naar d'oosterkim hangt vóór de westerkim het grauwe gordijn van uw kantoor waarachter uw boot gestrand is…

september

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
cultuur mag natuur niet verdringen natuur is de enige weg naar voldoening je ademt jezelf vrij uit jouw sociale positie eenzaam, maar zeker niet zielig, jezelf alleenstaande met beide voeten je maakt contact met de aarde op de grond, de vloer, het trottoir straks vallen de bladeren en zwijgt de bloemenvriend.…
mobar11 september 2022Lees meer >

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
De eenzaamheid is geen vijand meer. Het is een spiegel die geduldig wacht. Alleen in de stilte van het zijn. Verwoorden wat de leegte schreef. Zelfgekozen schemeringen vallen. Tekeningen van de avond kleuren de kamer. Jezelf bevrijden in kleur. Genieten van de eenzaamheid. Schepen bevaren het papier. Het zijn de oceanen van het hart.…

ik heb je geopend

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.213
je schraapte emoties uit liefde bijeen raapte wat woorden stond er ineens wist je meer vrouw dan voorheen toch was er geen keuze het zorgen ging door hij was je partner ik pas een starter ja, voor de passie daar ging je wel voor ik heb je geopend jezelf laten zien jij rechtte je rug vond de weg snel weer terug in de rol die je…
wil melker24 januari 2005Lees meer >

Je moet nu maar eens zwijgen

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.082
Je schrijft me ongewenst over wat ik niet wil zeggen maar jij wel horen wilt. Je geeft steeds minder ruimte voor mijn eigen wereld en wat ik daarin voel. Je hebt denk ik geen idee hoe het nu toch wel voelt begluurt en zonder vrij zijn. Je maakt mij het leven zuur waar is dat aan te danken of geeft het jou plezier? Je bent niet meer…

Op het geraamte van de avond (1)

gedicht
3.4 met 68 stemmen aantal keer bekeken 24.461
schemer brak de kleuren af tot op gelijk gebeente - het was weer tijd voor kale echo's van de kale stenen. je liep wat langs de kade als zocht je iets van waarde. een koffer die is blijven staan waaraan een label met haar naam. een hoed misschien, een handschoen, alles wat maar passen kon om degeen die voor je stond steeds als je daaraan…
Pieter Boskma28 februari 2022Lees meer >

Pesten

hartenkreet
4.5 met 57 stemmen aantal keer bekeken 2.709
kinderen uit mijn klas pesten mij ze mogen mij niet ik hoor er niet bij Ze kennen mij niet niet door en door mijn buitenkant is niet alles hoor Nu ben ik alleen eenzaam zonder vrienden om me heen Soms zou ik willen schreeuwen dat het moet stoppen dit gaat te ver mijn leven naar de knoppen De tijd gaat aan mij voorbij ik val in…
Elien19 februari 2005Lees meer >

Tijdgijzelaar

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.484
De menigte spoedt zich door dagen, zelfs nachten heen. Een praatje met een ander; geen tijd of interesse meer voor. Snel reageren, bellen, afspraken maken terwijl je vriendschap kwijt loopt te raken geblinddoekt door tikkende klokken word je uit het echte leven weg getrokken. De tijdgeest is meedogenloos doch niet machtig over jouw doen…

ik liet je gaan

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.413
we liepen jaren hand in hand kinderen aan de ene ik aan de andere kant ik liet je gaan jij liet me lopen vrijblijvend was het nooit er bleef steeds iets te hopen wij komen langzaam op onze plek de kinderen hebben ruim voldoende aan hun eigen stek het hopen heeft gefaald verwachtingen niet uitgekomen de rekening wordt nu betaald…
wil melker25 februari 2005Lees meer >

de kavel leek gaaf

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.037
ik bouwde een huis van jouw muren, maar jij woonde inpandig voelde je niet thuis het dak is te laag de fundering niet grondig de kavel leek gaaf, maar het geluk bleek kortstondig we richtten ons in over smaak viel te twisten voor we het wisten had alles jouw kleur mijn vorm zat in ruimte de vrijheid van zicht door het licht van de…
wil melker26 februari 2005Lees meer >

GEDICHT VAN DE DINGEN DIE VOORBIJGAAN

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Ze zit in een stoel en kijkt maar naar buiten. Een auto passeert en nog één en nog één. De eerste is geel, de tweede lichtblauw, de derde lichtgroen. De eerste een BMW, de tweede een Opel, de derde een Ford. In de eerste zit een man met een baard, in de tweede een man met een snor, in de derde een man met een hoed. De eerste…
Jan de Bas26 februari 2005Lees meer >

KOM EENS LANGS

hartenkreet
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.605
ik heb wel eens gedacht ik schrijf een brief vannacht in stilte heel alleen met niemand om mij heen ik schrijf van al mijn zorgen die weer komen in de morgen want een ziekte kluistert mij "luistert gij ?" uw bezoek is mij zoveel waard of gewoon een leuke ansichtkaart het is een teken van buiten waar in leven mensen fluiten mensen…
Wim Niesten28 februari 2005Lees meer >

Het lied van de zwaan.....

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.431
Winter schuilt in haar gebroken vleugels Met zachte tederheid verbergt zij haar tranen die zacht stromen Ik zit en luister naar 't lied van de zwaan dat spreekt in mijn hart verlang naar warmte ik wil haar stem horen 't Verdriet dat sluimert in 't lied van de zwaan die nooit liefde heeft gekend Ik aanschouw je vleugels machtig…

vuurvlieg

gedicht
3.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 33.734
zou mijn monoloog van een glim- worm willen houden voor jou je als een zonnebank vol energie laden en de aanmaak van vitamine D bevorderen tot je humeur opnieuw straalt als een pasgeboren zon met jou is het leven te verdragen zonder jou verlang ik je te zien en och ik ben er ook niet knapper op geworden, de winter knaagt aan mijn merg,…