Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Van achter bergen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
Met zijn handen, zijn woorden, zijn stem (je zou ‘m eens moeten horen), waarmee hij elk vuur op hoopt te stoken, de tijd zegt af te kunnen remmen, als hij het nodig acht, negen keer per dag, allen overspannen achterlaten zou, in elke ijdele overtuiging denk te mogen poken?…
Simone de B.16 augustus 2025Lees meer >

Vlinder van het licht

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 274
Dan verdwijnt hij langzaam achter een sluier van lucht, de stilte die hij achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
CB17 september 2025Lees meer >

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Cirkels in zand

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

ik steel dit beeld

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.376
strepen blauw strak doorschoten met wat lijnen groen en grauw mijn horizon voor jou het wit van zeilen die de rust verijlen in een tijdloos perspectief ik steel dit beeld en schenk het jou mijn lief kom met mij kijken naar de mensen hun zee van wensen en wacht totdat de hemel opzien baart jij bent het waard in jou heb ik…

Mijn uitzicht

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.622
De horizon is anders dan verwacht Omhels me en fluister zacht Het is de maan die naar je lacht. Voelde ik een droom ontstaan Wist je dat er lichtgevende golven bestaan? Het zijn de algen van de zee Ze geven je kleine diamantjes mee.…
Mirla Klijn24 september 2003Lees meer >

je was het hete zand

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
in je gebaar ervaarde ik je lach een zon die scheen in golven je was het hete zand de branding die in wittend schuim ons bijna heeft bedolven we zagen schepen zeilen op een horizon en gokten waar het water en de lucht begon je huid voelde mijn handen en weersprak de tijd ze brak met vroeger alle banden ze ademde de vrijheid die…
wil melker4 september 2004Lees meer >

lange benen stappen trots

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.294
je raakt terwijl ik door de branding stap jouw voeten in de oceaan zijn slechts een zee met golven en wat wittend schuim van mij vandaan lange benen stappen trots door zand en op de rots je blik voorbij de horizon treft mij in ondergaande zon gedachten dansen rood geboren uit dezelfde schoot je beeld wordt zichtbaar in de schemering…
wil melker5 september 2004Lees meer >

EEN KIM TE VER

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.137
ontgonnen Tolerantiedenken, vroomheid, vrede Ontsluiting van het Nieuwe Testament Zoet is de oorlog voor wie hem niet kent Hij zong van einder, zotheid, goede zede Passio Docendi en Civilité Antibarbari en alzijdigheid De vrije wil; Erasmiaans jargon Zo werd de Humanistische Idee Over de Lage Landen uitgespreid Verbreedde een vernauwde horizon…

uit het hart

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
hun tempel in goud temidden het bruin der bergen schittering onder loden zon op haar lokroep tot over de horizon miljoenen uit hun schulp ter openbaring hunner wereld haar ingewanden opengesteld consumering binnen haar muren het hoogste goed der net gehuwden met menig zaad geplengd voor ‘t eerst op koud plavuis onder 't oog van niets gezien…

neerlandica in de coulissen

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 558
het opkomend tij dat overvloedig haar blote voeten kuste, haar teksten in verwardheid ten prooi liet vallen aan een predator met een spanwijdte van drie meter ze was confuus van dit natte theater de recensies slokten haar vloedgolf van fluisterende zinsneden gretig op er ontstond een beeld van ruwe zee lichtzinnigheid over blozende horizon…
Rieg22 oktober 2007Lees meer >

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord als baas van allemaal zijn schip gestrand na verre reizen is vergane glorie aan de ka een horizon…
wil melker19 oktober 2005Lees meer >

Zee

hartenkreet
4.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Geboeid zit ik te staren naar je opeenvolgende baren, die in hun tocht komend uit de horizon, gedreven door de wind, de maan en de zon, de branding boetseren en het strand penetreren.…
Tim Sinaeve21 augustus 2008Lees meer >

Onrustig is ons hart

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 955
Zo graag wil je beminnen, vergeten ziel en zinnen, je horizon heel wijd, onrustig is ons hart. Onrustig is ons hart, zoveel verloren tijd, een kind dat bitter schreit, onrustig is ons hart. Onrustig is ons hart, maar hoop is nooit verloren, een mens wordt nieuw geboren, onrustig is het hart.…
Adeleyd28 augustus 2008Lees meer >

Dondergod

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
In verste verte zie ik Fel klievende bliksemschichten Stapelwolken aan de horizon Witomrand verlichten Hemels, stil inferno Woest in de lucht verscheurd Mijn hart diep getroffen Mijn gezicht grimmig wit blauw Door flitsen ingekleurd In dreigende kalmte Levert Thor zijn gevecht Nog kan ik zijn donder niet horen Zij gaat met mijn stille…

Stap voor stap

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Langzaam loop ik, stap voor stap naar het einde van de weg Tot ik een glimp kan zien van de horizon Die uitnodigend naar me lacht Me roept, me wenkt En ik loop verder, stap voor stap Daar, waar de stilte me omhelst als een deken van fluweel Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt en me een zee van zonnestralen schenkt Daar zal ik heengaan…
Chantal21 november 2007Lees meer >

Er gaat iets boven.

gedicht
4.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 6.210
Waar overal en nergens heen de horizon verstoppert met de wolken en mosterd, graan en koolzaad zomen aan een gouden rand.…

ADEL

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Het bloed in de aderen drijft naar leemten en hiaten achtergelaten in kerkers, die het smachten verstomden vlaggend weigerend tot overgave fier, jong en zonder aangezicht het paard dringt door tot de horizon blikkerende zwaarden en tumult begeleiding van gezellen in vol ornaat vaandels gestreken ondergang uitstervend in streven naar gelijkheid…

DagSchepping

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
En maar dicteren componeren orchestreren dirigeren alles was er al land lucht water vuur als vier seizoenen modder sneeuw rivier en brand ook knechterige wolken onder haar absoluut uitgestrekte troon Zelfs de zon dook weg achter de horizon Zwijgen kijken en kwaad staren tot alles stopt met vallen en de dag eindelijk eindigt in zonneschijn…

bloeit in koolzaads zon

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 952
zijn de heuvels rond zacht en glooiend in het geel dat bloeit in koolzaads zon maar aan de flanken is de rots nog heel jouw trots en onverzettelijkheid in steen al generaties vastgelegd je hebt het mij gezegd en laten blijken nee onze liefde kent geen lijken wij zien de bergen hoog hun kammen scherp en scheidend in eerlijkheid kiest horizon…

LANDSCHAP

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.072
De luchten, de wolken, de bergen en stromen, de vlakten verleggen mijn horizon van alle vragen, van alle grenzen, die antwoordloos gaan naar onoplosbare raadsels, gegeven in een enkele blik.…

the seven bridges

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
misschien doet het antwoord sterven en zijn de vele verloren woorden het alibi; de rivier naar zee die onder de zeven bruggen van waarheid gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen en waar het zout de horizon verschroeit tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin en schuld aan beide kanten van gisteren; het halfdonker…

Onderaards

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Water vervalt tot schuim, gestegen golven vallen terug tot zee, horizon en grijze wolven liften samen met de meeuwen mee, een vlucht zweeft daar boven, beducht voor onderaards gebroed en geronnen bloed,wat als metafoor van ondergaande zonnen kleeft aan de schone vleugels, gewogen uit de zuchten van de oceaan, zal die geen veren…
pama16 september 2009Lees meer >

het weerzien

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 771
schelpen gooi en waarin ik me op den duur ook eenzaam weet omdat jij de meeuwen niet kan zien ongeschreven zoals verwondering in het lichtste gedicht van geluk en innig lief van vogels over zee naar mijn verlangen, om handen als jij mijn lippen kust en in me valt met alle warmte zoals de zon en zoiets als kleine sterren met de horizon…

Niemandsland?

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 740
Ze plantte een heimtuin in mijn hoofd, fluitenkruid bloeit aan gene zijne zoals ze heeft beloofd, bloesem legt een sneeuwtapijt over alle resten die zijn gezaaid, uitgedunde oppervlakte laat zich niet bemesten, de overkant behelst een ruw gebied, de dove netel claimt de overhand, weelderig onkruid bemant de horizon zover men ziet.…
pama28 april 2010Lees meer >

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
lucht ledig is door mij heen blaast daadwerkelijk in onzichtbaarheid zoals, titelloos het gelaat in een gedicht dat onder metaforen van de zee kruipt en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte de horizon…

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zoek in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met…

Jaarspiegel,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
De stoutste dromen die ik droomde bleken fundamenten van een oud verhaal, in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die oprijst uit de schimmen van vergetelheid en van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom, met zijn meedogenloze paukenslagen van herinneringen aan chocolademelk, wat uitsterft in een troebele tempel van mijn horizon, in contouren…
Pama30 december 2010Lees meer >

Waterrand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
In het water van de Nieuwe Rijn kijken de karkassen van fietsen tellen vandalisme vanaf de Boterbrug Op het water kapen takjes en piepschuim gedachten van de oeverkant stemmen kiezen het ruime zog om over de Westerzee te verdwijnen achter de steeds nieuwe horizon Ook hier is geen rust in blijven twee duiven klapwieken in de lucht…

Houvast?

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
Blijft de horizon gelijk, zonder haar stappen te tellen? Ik vond steentjes voor mijn voeten, ik schopte ze niet weg, wachtte tot ze bergen werden en de juiste houvast vond om omhoog te klimmen.…
pama27 februari 2011Lees meer >