34440 resultaten.
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
Zoon van Afrika
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.957 je hoeft je niet te haasten
tijd is al wat we hebben
spring er zorgvuldig mee
om, want haast brengt je
ook niet sneller naar de toekomst
ons volk is er een van kleur,
je ziet het en je proeft het
draag de goden in je en ze
blijven ver van deze aarde
loop met me mee naar het
volgende dorp en laten we
de schoonheid opdrinken..…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 uitgestorven kruispunt
vliegt de vlinder tegen de wind in
in een leeg landschap
valt de mens uit de tijd
in een verlaten kamp
beoefent de man de deugd der traagheid
vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs:
houd me, houd me tegen het licht
in de nacht zoek ik naar de leeuw
die brult als ik slaap
wacht ik op de nachtvogel
die dingen ziet…
De beelden in de hemeltuin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 Hoort mij als ik mijn lippen tuit
de dichtkunst aan mijn geest ontspruit
hoe ik je mijn geheimen uit
akkoorden van de muze fluit
Ziet hoe dit de ziel verbeeldt
de bloemen in de hemeltuin teelt
het nageslacht gunstig bedeelt
Neen, de kunst die niet verveelt
Proeft hoe goed dit voedsel smaakt
hoe het alle harten raakt
als de waarheid heel…
En toch voel je je alleen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
858 Allemaal houden ze zoveel van je,
Maar je ziet dat zelf nog niet.
Weet je,
Jij bent waardevol.
Jij bent geliefd.
Jij bent kostbaar.
En jij
bent zo geweldig lief.
Geef toch niet op!
Laat jezelf niet gaan!
Geef jezelf niet over
aan demonen van de dood!
Maar voel de liefde
van je echte vrienden!…
als ik omkijk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
817 waarom
als ik omkijk
zie ik geen open deur
of is het een spiegel
die niet is maar lijkt
op elk beeld dat jij graag ziet
jij die ik lief
mijn hart verscheurd
door een hand die alles biedt
in al het verdriet
dat jij verstoort
is dus toch die spiegel
daarnet gebroken
weer mijn hart
met ijs doorboord…
ademnood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
711 de badjas ademt dons, rond
roosjes op een oud gezicht
ze lacht
het wrange dat voor ogen stond verzacht
als zonlicht rond een schaduwrand
met in haar handen
slechts nog dat
wat niet meer verder ligt dan wat
de morgen haar zal brengen
het tijdspad is vermist, hij ziet haar oude ogen
rond zijn handen op haar hart
ligt het zwarte onvermogen…
Frivole lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 wat speels
en vrolijk was
verstrakt in koude lijnen
waar warmte en muziek
op gave golven dansten
staat nu een lage zon te schijnen
ziet het echte leven
zijn eerste wit bij het ontwaken
en gooit de kont tegen de krib
verlaten is
frivole lichaamstaal
verpakt in broek en lange jassen
gelukkig
kunnen de gezichten
nog altijd stralend…
Titel verdedigt geenszins
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 De lucht glijdt de avond
met behulp van draaiende
aarde in een vredige nacht
Titel verdedigt geenszins
de waarde van dit meesterwerk
't Veertje drijft in de plas
Tevreden
schijnt de maan wolkennacht
met in schijnsel de schaduw
van schitterende verenpracht
Pelikaan op de voorgrond
alleen kijkend naar de schilder
Ziet kracht van zijn…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.
Alles is voor haar een mysterie
voor nu en voor later.…
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De golven van mijn tijd
In regelmaat
Op mij af
Van mij…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
dat ..
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 volgende gedachte :
dat
jij
mogelijk
inderdaad
ergens
bestaat
dat
jij
net
als
ik
jezelf
nu
in
de
spiegel
ziet
dat
ook
jij
het
antwoord
op
de
vraag
weet
of
je
eens
de Ware
vindt
namelijk
"hoogstwaarschijnlijk
niet" –…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie ziet…
Rotterdam
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
616 Stad die je omgeeft
Stad die je beleeft
Die je steeds weer ziet veranderen
Samen met de anderen
Stad aan het water
Van vroeger en van later
Van groen en van beton
Van schaduw en van zon
Met een goot waarin je koopt
En een zwaan waarover je loopt
Met gebouwen tot in de wolken
En mensen uit een veelheid aan volken
Stad die je omgeeft…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 je loopt een beetje
en je denkt wat in je hoofd
bijvoorbeeld dat zij zo leuk is
misschien moet je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het…
Tafelblad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 Je scheefgetrokken smoel,
De uitgezakte kin die
Met slappe lijnen als
Vanzelf in het vooronder
Van de tijd verdwijnen,
Hoog opgetrokken wenkbrauwen
Die louter onbenul uitstralen,
Noesten die je scheve ogen
Zo levend verbeelden
Kijken mij spottend aan
Als je ziet dat ik,
Met de rug van mijn
Rechterhand het schuim
Van mijn…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 eveneens
afkorting, aanbevelingen,
destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes
aalscholvers, riet, rimpelingen
wimpers, stoel, halte, wind, perzik
en ik vraag me af hoe je
zonder dit alles zou kunnen denken
maar zit je ademloos op een berg
in Turkije om de zonsopgang te zien
denk je bijna niets van dat alles
kijk je niet woordeloos toch
je ziet…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
Het leven zonder hem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 wereldburger-sociaal-wijs-
alert-behulpzaam-aandacht-
luisteren-liefdevol
Verdriet
wie kent dat niet
weg je dierbare
die je al één jaar niet meer ziet
Een traan
laat ik gaan
ik mis hem
gemis blijft bestaan
Hij was er altijd
voor een ander,voor mij
die gevoelens
zet je niet opzij
Herinneringen koesteren
dankbaar om wat er is…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
Weggevlucht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 De wilg hangt en treurt
terwijl om haar heen
de lente volop geurt
Weggevlucht in gedachten
die tijdloos voortdwalen
laat zij de wereld wachten
Als zij de ogen opent -even-
ziet zij wat zij al die tijd
had kunnen meebeleven
Schrikt zij van het licht
de geurende geluiden
klapt haar kruin weer dicht
Want tot de conclusie
dat zij…
nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 nieuwe liefde
is niet makkelijk
als je de oude
niet vergeten bent
ze komt binnen
en ze omhelst je
als vanouds
maar ze is nieuw
je kust haar
zoals altijd maar
opeens is haar stem
een andere stem haar ogen
weten niet dat jij
dat je dat ziet en denkt
elke nieuwe omhelzing
bevestigt evengoed ons protest
tegen de eenzaanheid…
Ahmad Joudeh
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 hij danst een pad tussen het puin
de danser van Damascus
muziek klinkt in zijn hoofd
onhoorbaar voor publiek
zon verlicht het grijze stof
dat schuift en waaiert
door het denkbeeldig huis
dat hij nog ziet
ik zie alleen een platgebrande stad
verdwaald huisraad
speelgoed dat verdwaasd
getuigt
hij danst
stil en sereen
zijn…
Een waas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
417 Als de zon is ondergegaan
en de warmte verdwijnt
en de maan opkomt,
komt er een waas voor de horizon
een waas in jouw gedachten
jouw gedachten die afdwalen
je ziet een waas,
een waas in de stilte
de stilte van het moment
en de schemering van de avond
een waas,
een warmte die je nooit eerder voelde
die de hoop doet opkomen…
Mis je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 Ik mis je
De pijn is hard
Ik mis je
Zoveel pijn in mijn hart
Ik roep je
Maar je antwoordt niet
Ik roep je
Ik vergeet je niet
Ik denk aan je
Er is zoveel verdriet
Ik denk aan je
Maar niemand die het ziet
Ik mis je
Wat is het wreed
Ik mis je
Zo verstrikt in leed
De tijd heelt alle wonden?…
Sjaal van Henriette Roland Holst
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.277 En toch de sjaal die ze niet meer
ziet, die ze onnadenkend pakt
's morgens na het wassen.
De sjaal die meegedragen wordt
die alle vergaderingen heeft overleefd
de reizen naar Londen en Moskou.
De sjaal is nu altijd thuis
rustend op haar nek en scherpe
schouders die zo versleten zijn.
Beeld: Aart van Dobbenburgh, 1949…
Jongen op de brug
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
776 Takjes ziet hij
voorbij komen,
af en toe wat blaadjes -
Ook zijn gedachten
worden door het water
meegevoerd, ze verlaten
hem zonder dat ze ooit
tot wasdom kwamen,
En hij weet zelf
niet van de dingen
die in hem omgaan.…