6043 resultaten.
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
Sterrenhemel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
894 's nachts...
kan ik stralen..
als een ster
die licht uit de maan kan halen..
Mijn gedachten verdwalen
in die hemel vol sterren
...zij versperren..
al...wat eigenlijk "moet"..
ja,
zo...voelt het .. even.."goed"...…
onder de nagels
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 Steeds minder word ik langs buiten
het flinterdunne dat nog te halen is
ligt op een ontmanteling te wachten
de schil der jaren en de revelaties
het voorzichtig stilzwijgen
steeds dunner als een membraam
het fundament diep verankerd
in het bultige bovenop een geleefd leven
het hoeft zelfs niet meer gebarricadeerd
in een masker of bepleisterd…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
Feilloos
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
449 Je legde feilloos
het verschil tussen
emotie en intelligentie
bloot in de vijver
die ik aanbad
met mijn nachtmerries
en ik vergat de dag
soms van de nacht te scheiden
volgde de oerdriften
van de held in mijn verhaal
op een dag vond ik een dode haan
onder de bomen van mijn achtertuin
ik vertelde hem alle vergeten verhalen
hield de…
Terugdraaien
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 als de wijzers
van de klok
achteruitgaan
slik jij jouw
woorden in, wordt mijn
blik weer vrolijk
en lijkt het net
alsof er niets
gebeurd is…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Neerpressief
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
451 Licht gesneefd
Zwaar verzeken
Half ontleefd
Slap gebleken
Slecht ontdemaskeerd
Flink verkeken
Achterafgekeerd
Ingedeplodeerd…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 sterren doven uit
ik sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...
mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar…
Een steekje loss
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
561 de draad kwijtgeraakt
vult hij het ene gat met het andere
tot hij er geen meer ziet
gedachten verstrooit hij
over berooide aarde
dan pakt hij een spade en graaft
bezeten door zijn insteek
haalt hij door
het afglijden maakt hem naakt…
Bleke engel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
465 Aangetrokken tot het onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
Als de stilte verzwijgt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
733 als de stilte verzwijgt
over een lang verleden
dan heb ik zonder vergiffenis
tientallen jaren voor niets geleden
mijn ziel werd gekleed in naakt
maar niemand die dat zag
ik ben blindelings bewaakt
door een minzame lach
die alleen werd weerkaatst
in eigen schaduwlicht
om achter gesloten vensters
nimmer te worden verplaatst:
hij bleef…
Zingeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.647 De zin van het leven leven,
Lijkt alleen anderen gegeven.
Als ik om me heen kijk en zie wat ik mis,
Lijkt alles zo anders dan werkelijk is.
Gezien door mijn ogen en vertaald door verstand,
Is alles heel triest en is er veel aan de hand.
Wat anderen van me denken, vinden en niet,
Is voor mij en zovelen een bron van verdriet.
Daarom:…
Diep verborgen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
882 Na het lezen van
de laatste redevoering
ben ik langzaam
verder getrokken
met kracht die ik
verzamelde
de toekomst dood
het vertrouwen geschonden
jij was bang dat ik zou vertellen
over sadistische daden:
je kracht was immers je imago
ik ontwaak
en heb de nachtmerrie
ontdekt van diep
verborgen beschadigd leven…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
in eigen diepte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
650 het antwoord
balt vuisten, ongelijk en nog vroeger
dan je had gedacht
misschien zal je mij vertellen
waar gemis faalt
of in dit geval liefde
maar ik ben niet sterk; nog vaker
ben ik bang
spreek mij moed in;
in dat wat leeft
in dat wat buigzaam overleeft
langer dan een dag
en de leugen van begeren
jij draait je om…
Manipulatief grijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
840 Want als ik
vragen had over
zwart
antwoordde jij met
grijs
en ik zag
zilverwit
Zo zit dat dus
met kleurenblindheid:
alles verdwijnt
zeker
in het niets.…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bestijg het hoogste punt
van de woestijn gedeeld
met een verkoperde zon,
versteend uitgebeend gewas,
ik zie een verdroogde oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Rooibosthee en een signorita
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
600 hier zit ik dan te staren
met tegenover mij de tijd
die zich, als ware hij
één met mij
in mijn blikveld vlijt
wij roeren in de rooibosthee
ons voorgezet om half twee
waarna we de gordijnen sluiten
om lichtjes aangedaan
en tabak hebbend van lijnen
in rook op te gaan…
De wind waait sterren
netgedicht
4.9 met 63 stemmen
821 De wind waait sterren
in mijn haar
zolang ik op je wacht
ben ik de koningin
in de schaduw
van de nacht
want ooit, hier vonden wij elkaar
een dierbare herinnering
Als een gevallen engel
sprak ik jou toen aan
vertelde van het offer
je vleugels af te staan
ik zag de woorden breken
in tranen op je gezicht
je hoefde niet te smeken
we vlogen…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
Licht.
gedicht
3.8 met 38 stemmen
12.083 Als de dagen donker zijn,
omdat het geluk of de zon
uit uw leven verdween,
Zoek het licht van een kind
dat naar U lacht!
Voel de warmte van een mens
die zijn hand naar U uitsteekt!
In duisternis, is hoop onzichtbaar,
liefde koud.....
Omdat niemand, niemand meer ziet!…
Meluw
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
463 murw geslagen
staar je in het niets
adem je de kilte
terwijl stilte je omarmt
wordt die lieflijk als een deken
om je heen gedrapeerd
blijven ogen nog lang ontroostbaar…
Bekentenis
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.215 Wij zijn ijdele mensen,
Verward in ijdele strijd -
Wij rekenen met wensen
En nooit met een werkelijkheid.
Doch in elk eerlijk leven
Komt toch een ogenblik,
Waarin wij ons overgeven
Aan ons eigen stille ik;
Waarin wij de waarheid kennen
En haar niet meer ontvliên -
En zwijgende bekennen
Wat wij nooit wilden zien.…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…