5388 resultaten.
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
De zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Het is fantastisch,
als de rode zon met zijn
optimale
glans over de zee ons
kan beïnvloeden in
weerspiegeling van
schaduw en den rijk ter
zeeën.
Foto Dick Voogd…
Addergebroed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
528 Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Heksenjacht, een foute grap
Nergens schaduw om te schuilen
Massa, maaiveld, grote muilen
Buiten dat, behoorlijk slap
Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Tal van dingen die ik schrap
Vrede stichten, stap voor stap
Leugens voor de waarheid ruilen
Wespennesten,…
sprekend verhalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 harde woorden als
kiezels in stromend water
een bleek gezicht
in aarzelend ochtendlicht
straatrumoer dat
naar binnen waait
gefilterd licht onder
oude bomen
metalige lucht
uit de bergen
wit licht van
de hemel daarboven
moddergeuren
in regentijd
slapen in de schaduw
van de bomen
voorzichtige stappen
op het steile pad
verhalen…
Soms
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
420 Soms schuilt er iets
in de schaduw,
de tegenvoeter van het licht.
En dan weet ik,
dat in een leven het geluk niet altijd
naar binnen toe is gericht.…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
in de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 overmand door wat zich aanbiedt
en gevangen in de valse schijn
lukt het mij tot nu nog steeds niet
om eenvoudigweg mezelf te zijn
en de onrust houdt zich nimmer stil
bezield door een verbeten zucht
alsof ik mezelf niet kennen wil
en voor mijn eigen schaduw vlucht
maar in de avond valt het zachte duister
als het leven om me heen verstart…
Le temps des cerises
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt meedogenloos
vat op mijn lijf
en in de luwte grijnst
de schaduw van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken drijven
tegen het blauwe zeil…
werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 jij volgde mij
verschool je achter iedere boom
ik zag je schaduw van opzij
en herkende daarin je schroom
om mij aan te spreken
was het plagen of ontdekken
wat mijn houding zou zijn
wilde je iets in mij opwekken
ofwel speelde je de schone schijn
wilde je iets losweken
dat in jezelf besloten lag
maar opzag tegen een eerste woord
de tijd…
niemand die zo kraken kan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 zij is stilaan oud geworden
zilveren haren verdwalen
op haar smalle schouders
met het Largo van Ombra mai fu
in de oren tooit ze zich in de schaduw
in haar vechttenue
met een fiere all season jas ontmoet zij
de wereld die almaar groter wordt
in een taal die nauwelijks hoorbaar is
met niet aflatende verende tred
treedt de dood haar…
Het donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ze plakte
voorzichtig alle
schaduwen
die ze had
met zwarte
lijm vast
keek mij
vol verwachting
lachend aan
verwachtte dat
heb jij uitstekend
en snel gedaan
maar ik wees
naar het donker
buiten de cirkel
van hel licht
waar wij beiden
nog heel veel
duister van hun
eenzaamheid
konden bevrijden
zodat zij de rest van
hun tijd niet…
Onderduik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
462 In de schaduw achter het
gefluister van grote mensen
gaan bange geheimen schuil.
Het daglicht botst tegen bemoste
groene blinden de wollen bal
in de kleine hand geklemd.…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Of de schaduwen
van de overloop. Als het raam
open staat. En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.
En dat het spoor twaalf was.…
Gemis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 De dagen vervliegen
Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten
Slechts herinnering komen en gaan
En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten
En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis
omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken
Het zijn die momenten dat…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
Voorjaarszon
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 nog wist ik
ze staan
hun kleur en
schaduw waren
niet vergaan
na lente's zoen
ze bolden in
wit en spruitend
groen net iets
boven de warm
vruchtbare aarde
van toen
waar ook de
bruine randjes van
de scherpe winden
nog charmant
verdoezeld hun
plaatsjes vinden
na dagen mist
zijn de knoppen
eindelijk gezwicht
voor het warme…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 daar staan ze de beuken en de eiken
met hun bladerdak in de zon getooid
en de berken en de tamme kastanjes
kijk ze staan, als een glimlach
als een ode
in hun schaduw aan de stam
is het goed vertoeven
zonlicht sijpelt tussen de takken door
iets ervan schittert op de lijfjes van libellen
ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er bestaat geen…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 In de late zomer schuilt de vrouwelijkheid,
in de winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Maar in de schaduw van het
oude jaar verlang ik naar
december's lichte dagen.
Antwoorden liggen nu niet
klaar; december laat nog
heel wat vragen.
December lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.016 In mijn schaduw groeit niet erg veel,
maar de buxushaagjes doen het goed.
Ga nu kwiek naar binnen en verbaas je
over wat onze ogen verstouwen kunnen
en wat handen kunnen maken:
de glans van koper, druiven, satijn, een edensteen.
Let op de schaduw van de hand,
de handschoen en de kip van de marketenster.
Remco Ekkers 1941 - 2021…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Schaduw in de wind
fluistert langs maanlichtsluiers
vervaagt in de nacht
In het schemerduister,
waar schaduwen fluisteren, vouwt een
nachtvlinder zijn vleugels open, dooft het daglicht in zijn
dans. Hij zoekt het verborgen, stilte die rust tussen blad en zachte bries.…
vermomming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.343 de zon die de schaduw overschaduwt
Het gevoel van eeuwig geluk
dat maar een uur zal duren
we malen de woorden met onze kiezen
Ze denken dat we over wolken lopen
Maar we rennen over hete kolen
En alles lijkt rozengeur en maneschijn
Maar we hebben jullie toestemming nodig
Om ons zelf te zijn
Ik tel tot drie
en dan zetten we tegelijk…
Rouw
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.381 Om de stilte van zacht daglicht heen
vinden vogels jouw ziel
hun vlucht maakt dat ik lach en ween
daar, waar de stilte viel
De zon gaat waar de tijd dat wil,
ik kijk naar wat beweegt
zo draait jouw schaduw om mijn spil
als de dag zich langzaam leegt
De dageraad ben ik voorbij,
doch alles is me na
als in vogelvlucht jouw ziel in mij
maakt…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.…
Droom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.251 De hartstocht tovert onze lijven in
Verschoten schaduwen van goud.
Waar werkelijkheid illusie wordt,
Verborgen in ons groene luchtkasteel.…
je korte stappen haasten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.385 ik zie het als je lacht
je hebt iets stralends in je ogen
het zachte twinkelen van beloven
een spanning die niet wacht
je kijkt me aan met
blikken die verschrikken
me doen blozen, fluistert
woorden die me kozen
je korte stappen haasten
schaduw springt vertwijfeld
met je om en komt tot rust
als jij me pakt en kust
handen zoeken…
Wimpers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.514 Wimpers als schaduwen
op je wang
Neergeslagen ogen
halen weg 't licht
Verlegen knipperend
soms uitdagend
glurende ogen
ontnemen 't zicht
Knipogend tegen zon
Knipperend bij verdriet
Beschermend tegen wind
storm en regen
Wimpers gesloten
als luikjes
bij 't beluisteren
van muziek
Wimpers,
doen ogen écht leven ...…
Onze verborgen extase
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
934 Onder elke steen hier ligt begraven
een schaduw van extase
omgetrapte zerken deze tegels
waarover horden gedachteloos slenteren
zonder te weten dat jij ooit hier liep
de stenen ze zwijgen erover als ik.…