5637 resultaten.
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.
Het is een samensmelting,
van muziek zonder klank.
Op die hoogte, in die zuivere lucht,
is het lekker genieten,
van een deugddoende vrucht.…
Vreugde en Verdriet
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.118 Jaren zijn vervlogen
als wolken met de wind
rustig maar weloverwogen
mijn leven...als kind.…
Nu begrijp ik
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.455 Nu begrijp ik
Waarom gebergten
Zelfs de woeste
Onbegaanbare
Zijn voorbestemd
Langzaam aan
Te verglijden
Tot rondvormige
Gepolijste
Beeldhouwwerken
Nu begrijp ik
Waarom stenen
Hard en hoekig
Eens een keer
Zullen splijten
Uiteenvallen
Tot lichte wolken
Van zandkorrels
Die sprankelend
Neer zullen vallen
In de holte
Van mijn handpalm…
De zee kust mijn voeten
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.448 Ik loop voetstappen
in het natte zand
de ruisende zee
raakt mijn oren,
ziende blind
wolken mijn gedachten
de lucht in
grillige grijze vormen
zwerven naar de verte
flarden mijmeringen
maken van de kim
’n gerafeld koord,
ik voel de wind
mijn spinsels verjagen
ik kijk omlaag en zie
de zee mijn voeten kussen…
donker
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
2.011 hoe donker is de nacht
als ogen zijn gesloten
woorden zijn gestopt
en leven niets meer geeft
hoe donker is de ziel
als harten zijn gebroken
woede opgekropt
en geven niet meer leeft
hoe donker is de geest
als liefde lijkt te dwalen
denken steeds verstikt
en huilen niet verlicht
hoe donker is de dag
als wolken samen pakken
bliksem niet verschrikt…
Prachtig
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.180 Zilveren wolken.
Een schaduw van elke droom.
Woorden zijn juwelen.
Die we delen omdat we
eenzaam zijn.
Liefde geven is liegen.
Liegen is geluk zoeken dat niet bestaat.…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.…
Stug
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
897 Hoofd in de wolken
Handen in m'n zak
Negeer ik valkuilen en draaikolken
Daaraan heb ik lak
Koude handen, warm hart
Zweef ik op haar af
Misschien niet de juiste start
Maar ik ben alweer niet laf
Alsof ik 't echt nooit leer
Helemaal in haar ban
Vraag ik 'r voor de zoveelste keer:
"Ken ik jou niet ergens van?"…
Hoog waarheidsgehalte
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.650 Het waarheidsgehalte van
die prachtige woorden
recht uit jouw hart, ik
wordt gek van hunkering
raakt me, maakt me compleet
...compleet verward, echt
compleet in de wolken
ik dwaal af op jouw stroming
waarin gevoelens de hoofdrol
vertolken als in een film, mijn
schijnwerper gericht op jouw gestalte
een droom met rollen als op
het hart…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
Jij in mij ( in memoriam )
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.464 morgen zal slechts uit papier bestaan
papier waarin ik je glimlach vouw
samen met het laatste licht
jij laat me alleen
en gaat me voor
naar een dag
nog stiller
dan vandaag
wanneer ik in mijn lichaam ween
dieprode woorden
en de lucht grijs staar
door het breken
van je ogen
vang ik je stem
in lege wolken
want morgen zal zijn…
Uitwaaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 na een eindeloze nacht
van schrijven en van lezen
wacht ik op een morgen
die enkel mist brengt
het miezert
wolken regenen uit
als moest het zo zijn
toch laat ik me niet kisten
ik trek mijn wandelschoenen aan
zet er stevig de stap in
vriezeganzen vliegen over
wind bijt rode wangen
maar als ik thuiskom
sla ik kille handen
om een kop…
Gedenken
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.105 Het is of we het ruiken
de stilte van de dood
twee minuten zwijgen we
terwijl harten schreeuwen
Zelfs de bomen buigen het hoofd
en vogels zingen niet
het water is zonder golven
ook wolken hangen stil
En met gebogen hoofden
gedenken we de doden
horen het beieren van de klokken
slechts twee minuten zwijgen we.…
Suites voor Annemieke XXXXIII -goud-
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
656 een hartje van goud
ze wist het niet van zichzelf
het goud houdt afstand
twaalf en een half jaar
herinnering in het brons
kleurig eikenhout
onder eigen helm
grote ogen gesloten
wanneer vlieg je weer
het rode gezicht
paars van ingehouden kracht
op gouden tors -
de paarse vogel
in de ondergaande zon
kan elke wolk zijn…
nergens anders
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.284 gevangen ben ik
in de vuist van je hart
bouw je een brug
naar mijn ogen
beantwoord ons
het hoofd in de wolken
en linkervoet in de hemel
ik ruik je bloed
ben hongerig naar je zijn
vol littekens je huid
die ‘k lik en ‘k laat niets toe
anders dan liefde
jij weent en lacht
alles wordt lichter
enkel wat zomervogels
zijn nog gekwetst…
Winterimpressie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
936 koude windvlagen
witte,grijze,zwarte wolken
vliedden dooreen
voorbij
voorbij
de zee bruist, roept
haar eindeloze energie
het strand schoongespoeld
leeg
leeg
volle regenboog siert
de bewegingsvolle hemel
bijzondere kleuren
energie
energie
we genieten van dit hondenweer
dit natuurspel
laadt onze batterijen op
en meer
en meer…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Aan mijn Valentijn,
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
852 daar ik je niet ken
droom ik je levend
bemin je, adoreer je
verwen je met gedichten
vanwaaruit mijn liefde
jou omarmt en je meeneemt
op verre reizen
hoog over roze wolken
die ons voeden met passie
schrijven we elkander
liefdesbrieven waarin
je mij liefhebt als nooit te voren
het liefdeblijk doet ons
versmelten en dansen we
tot…
Droomfeestje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.794 Laten we dansen in de regen
zoenen in het licht van sneeuw
neem me mee in jouw zegen
voor het feest van de eeuw
Omarm mij in de stralende zon
til me op een wolk van geluk
drink met mij uit de liefdesbron
streel de bloem die ik voor je pluk
Hou me vast in de koude nacht
spartel met mij in een passiefontein
ik heb hier zo lang op gewacht…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Wolken zijn mijn naaste helden,
en ik ben mijn eigen koerier.
Wind til mij hoger als je kunt,
tot het oneindige heelal is bereikt.
Nog hoger dan het hoogste punt,
waar niemand op me neerkijkt.
Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
ssssssssst
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
814 in het zachte
malse gras
vertoeft mijn lijf
op zoek naar rust
ik zie een bloempje
zonder blaren
dat bedeesd wil zeggen
sssssssst
kom toch tot bedaren
kijk naar mij
en ruik
je onrust wordt gesust
en je dromen zullen
met de wolken varen
sluit dan je ogen
luister naar het
teder zuchten
van de wind
nog even
dan zijn jij
en…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Laat me verstillen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
747 Eindeloos beleef ik mijn
schermutselingen – al was het maar
de eenvoud die me was beloofd – toch
splijt ik de neergaande dagen en deel
mijn hoop en vrees
Neem nu mijn hart en neem
wat je wilt, want al wat ik heb
is meer van jou – al zijn de lege
kamers wel de longen waardoor ik adem –
Dus laat mijn leven door
de wolken schijnen maar…
Toch hangt al iets van lente
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
580 Toch hangt al iets van lente in de lucht,
al regent het en zijn de wolken grauw.
De sneeuw is nog voorhanden en de
lucht is soms heel even blauw.
Maar geuren zijn er eerst, nog voor de vogels
fluiten en vertellen dat de winter wijkt.…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…