2594 resultaten.
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 ondraaglijke lot van een blinde
en riep het oor drinkt
nu is het dus later, een avond na jaren, de dood
stille trein is vertrokken, de tijd van het lot
is verstreken, je reisgids ligt open
onder eendere oudere bomen drink ik
de hese stem van je woorden, hoor ik je stilte -
------------------------------------------------
uit: 'een glas…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 't Valt mijn glas bezijden.
Krimpt de dag? te minder nood,
Om bij licht te gapen.
Rekt de nacht? het komt hem wel,
Die gepaard mag slapen.
Laat de hof geen sappig ooft
Op mijn tafel blinken?
Droge spijs teert even goed,
Bij wat ruimer drinken.…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.095 Zondag kabbelt 's nachts voorbij
wanneer ik rust in vergetelheid
mijn compagnon (hij kent de tijd)
slaapt mee, zet alles op een rij
Laat me nog niet wakker worden
ik zie fantasieën razen
Bailey's glas uit wolken blazen
tussen ongepaste borden
Dichten kun je slapend af
een kwestie van diverse wegen
vloeiend, om geen woord verlegen
een…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 op de grenspaal van mijn erf
staat een suffe haan
met ogen van mat glas
zijn keel is lelijk opgezet
ik houd hem een handpalm voor
waar vier maïskorrels glanzen
maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen…
Gisteren is het me gelukt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.990 limonade en patat mét
Maar gisteren is het me gelukt
Om tien uur sliep ik pas
Een droge keel, kon niet slapen
Ma dacht dat er echt iets met me was
Nou kom dan maar eventjes beneden
Lekker warm onder de deken
Een glaasje sap erbij
Maar om tien uur was het tóch bekeken
Want bij het kijken naar een film
Vielen plots mijn ogen toe
Mijn glas…
Liefde door schuld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Hebben we na dit halfleeg glas
ons laatste avondmaal gegeten?
De ober krijgt je oogopslag,
je laatste glimlach en zijn geld.
Ook hij lijkt enigszins van slag
als hij ons wisselgeld vertelt.
Je maakt me radeloos
met voorbedachte rade.
Mijn hele leven uitzichtloos,
want ik krijg levenslang.…
Erotisch erratisch
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.578 Liefde met veel geduld
De waterspiegel die
Schittert oprecht
Het glas breekt in dui-
zend scherven
Valt gepikeerd door la-
gen hete lucht
Alle komen geluidloos
Neer
'k Zwerf onbevangen en
Vrij
Jouw liefde niet voorbij---…
Drieluik; Weergaloos, Wonderjaar, Welverdiend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Op aankomst
Een glas. Kop eraf…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Een koplamp
brandt nog en de cabine juicht
van schlagers die naar buiten drijven
langs speerpunten van glas. Het stuur,
gemoffeld met een tijgerprint,
schokt als de truck wordt opgetakeld
en openbreekt: zijn grijze huid
van zeildoek scheurt.…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
Walging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Goed dan,
geen roem meer, het is lucht, die voor mij vergif is,
voor iedereen overigens, dit verstikt de ware ziel om
ongestoord naakt tot overgave in bloei te blijven, want
zeer velen zijn er dikwijls onbewust aan te gronde gegaan,
als tragische vogels die glas voor vliegroute aanzagen.…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende alles weer: de huizen
het plantsoen, de grijze stenen
de bomen rond het plein
alleen de speeltuin was verdwenen
ik liep, of liever zweefde
want het leek wel of ik lichter was
de huizen langs die kleiner bleken
en meer van steen, met minder glas…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende alles weer: de huizen
het plantsoen, de grijze stenen
de bomen rond het plein
alleen de speeltuin was verdwenen
ik liep, of liever zweefde
want het leek wel of ik lichter was
de huizen langs die kleiner bleken
en meer van steen, met minder glas…
AAN JOFFRe ANNE ROEMER VISSCHERS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
3.075 Zo 't u, met diamant, lust op een glas te stippen:
't Is in de vlinderteelt. Het geestige gedrocht
Ziet of het lavenis aan sap van druiven zocht
En zit zo kuin, men zou het van de roemer knippen.…
legende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 nacht om steun: “ik leun op jou”
zei ze, “maak me de vrouw van een sterke man
en ik zal dan mijn offer dragen, zolang als ik
dat kan”
in antwoord op haar vragen zwichtte de maan
en kreeg de vrouw haar zin, maar het kind
dat zij zou baren was niet voor de
zigeunerin
het werd een zoon voor de maan
wit was zijn huid en zijn ogen van glas…
Een nieuwe stroom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Aarzelend, argwanend,
te dik in onze luie stoel,
met ons glas wijn en zoute stengel,
onze volle supermarkt, volle koeieschuur,
varkensstal en kippenparadijs.…
Lief dier
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Enkel viervoetige mantelzorgers ver-
welkomen de een-zame mensen, zo al(l)-een
in hun blokken-doosjes van glas en steen.…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 vannacht
kondigde wensen regenend
jouw jaardag zich
als je je ogen opent
met volle aandacht
om je heen kijkt
naar het alledaagse
recht voor jouw neus
zijn de geluksmomenten
ontelbaar en onbetaalbaar
van een gezellig terrasje
tot een knuffel van jouw lief
kinderhandjes misschien
die jou vertrouwen
de geur van verse koffie
het goede glas…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 zittend achter het glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt
niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat
terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 dichter levert ook vandaag weer niet
een wezenlijke bijdrage aan
de gezonde woordeconomie
de dichter verschuift een woordje naar het puntje van zijn tong
en gooit het voor de wolven
hanteert de schaaf en hamer ongenadig
de dichter timmert een kastje
van stug metaforenhout
rond een vastgespijkerde doodshoofdvlinder
de dichter drinkt een glas…
vier de betekenis - van harte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 verjaardagen komen met de jaren
zoals verjaardagen ook weer gaan
al lijkt dat steeds sneller ook te zijn
daarom vieren wij hen vasthoudend
als de feestelijke mijlpalen van leven
die ons toekomst in dromen geven
met in de ene hand de herinneringen
aan het intens toen genoten geluk
naast pijn ook van afscheid en verlies
de andere hand heft het glas…
straatorde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 door het glas volg ik de stappen
stappen langs de muur, links rechts.
de straat is niet het einde, waar
honden rond de bakken janken
als ik het einde maak.
het veld schuin achter, de landen waar
wij grond bewaakten met een bal.
soms, als we lachten
wist ik niet hoezeer wij ons zijn.
tot munitie plots op tafel knalde.…
Amnesia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 zwarte gat achter de maan
Onwetend zijn zij noch bedreven
in de kunst van mensenwaarden
grossieren in geld en goed
door de ratio gedreven
Food & drink retail verslaafde
kunst & kitsch cultuurbarbaren
geen exit of way out voor hen, de laatsten der aardmohikanen
No future in outopia
van hotel California
omgekeerd hun wereld
glas…
vieren wie jij bent - van harte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
637 hen betekent
we herinneren en verheugen ons ook
op wat het leven jou bracht en brengt
door juist jouw het doen of het laten
wat jou maakt tot wie jij voor hen bent
daarom zingen dansen en proosten wij
op jou en wat jij toevoegt aan het leven
met je lach je fronsen en jouw mening
waarmee ook jij de wereld mooier kleurt
we heffen het glas…
Aankomst in het Land van Wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De lucht is nieuw, de geur is kil,
Maar ik voel een toekomst, helder als glas.
De wind voert verhalen over water en land,
Tulpenvelden wuiven in de verte.
Ik zie onbekenden met open hand,
Een welkom, zacht, in stille gebaren van warmte.
De taal een rivier waar ik in moet zwemmen,
Elke klank een steen in de stroming van tijd.…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Onder een tafel van glas
werden woorden begraven,
keurig gevouwen tussen servetten
en familiefoto’s waar iedereen lacht.
De vrede was van porselein,
glanzend, maar met haarscheuren
die alleen jij zag.
Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht
tussen breken en blijven staan.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Kleurige vleugels
vlinder glijdt door zomerlucht
stilte in de lucht
Onder een zachte hemel
glijdt een vlinder over het blad, zijn
vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een
trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Mijn adem gaat langzaam en aandachtig,
mijn gevoel scherp als glas; ik luister naar hun kracht, ook in het schemerlicht.
Misschien is mijn gevoeligheid
een brug, een zachte aanraking tussen wat is en
wat nog kan worden. Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel,
geen haast. Alleen aanwezigheid.…