2308 resultaten.
Lente 2022
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Dus sloten we de ogen,
lagen in de zon tot de boot terug
Door kou doken we in de kajuit
waar 't druk, en tussen zoveel stemmen jouw zachte moeilijk te verstaan.
Thuis mediteerden we op de bank.
't Was donker toen we klaar.
Drie kaarsen brandden maar,
'k legde mijn hoofd op je schouder
te kort.…
M'n jas, m'n jas... waar is m'n jas?
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
4.204 "Ach Kerstman wees niet boos op mij,
'n kou heb ik al weken,
En had het heel erg koud vannacht,
Nam toen maar deze deken."
"Dat is geen deken, maar mijn JAS!
Waar zijn je diermanieren?…
Limericks op diverse dieren
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.152 Op een Pimpelmees
Een pimpelmees wonend te Grouw
Die pimpelt zich elke dag blauw
En op winterse tijden
Na een dag schaatsenrijden
Ziet-die pimpelpaars, maar dan van de kou.…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Viersoortige rente,
Van ’t bloeien der Lente
Tot d’aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
"waar is ze toch gebleven"
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
3.079 had
antwoorden op mijn vragen
ik kan ze niet meer stellen
ze is er niet ze is verdwenen
ik mag haar niet eens meer bellen
alles deelden we samen
niets leek ons te gek
ik hield zielsveel van haar
maar viel keihard op m'n bek
ik dacht het te hebben gevonden
eindelijks mijn ideale vrouw
mijn god wat was ik gelukkig
en nu sta ik in de kou…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Viersoortige rente,
Van 't bloeien der Lente
Tot d' aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 De winter
Bevend van de kou in de ijzige sneeuw,
bij de striemende vlagen van de stormachtige wind,
loop je, stampend met de voeten,
door de vorst te klapperen met je tanden.…
jij en ik
hartenkreet
4.0 met 33 stemmen
6.165 Ik heb alles voor je over en kan je niet laten gaan
Maar jij laat mij elke keer in de kou staan
Ik kan het niet meer aan
het doet me zoveel pijn
dat ik de enige ben
die graag wil dat we bij elkaar zijn !!…
Plakkage
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.540 Op een straathoek staat een publieke vrouw, -
Haar liefd' is kou,
Haar hart is rouw,
Haar lijf is lauw, -
Op een straathoek staat een publieke vrouw,
Ze houdt mij staan,
Biedt mij hare, - zeer flinke, zegt ze, - diensten aan,
En als ik verder loop, schreeuwt zij: ‘Hartvreter!’…
Als je alles wat je lief is, moet laten gaan....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
817 Toen je bibberde van de kou
of languit lag de genieten in de zon.
De winter hoefde niet voor jou
dus je kon niet wachten totdat de lente weer begon.
De momenten dat we gezellig speelden.
Of toen we samen lekker gingen eten
en iets uit de pan met jou deelden.
Of je weer iets had stukgebeten.…
Dag van de Elfstedentocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Op 18 januari 1963 ging de twaalfde Elfstedentocht van start. Deze datum zou voorgoed in de (sport-)geschiedenis van Nederland als schaatsland worden gegrift.
De uitzonderlijk strenge winter veranderde de tocht der tochten al gauw in een waar slagveld, waarbij de ene na de andere deelnemer uitviel.
De Elfstedentocht van 1963 zou de geschiedenis…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 strompelen
steunen, dan
lopende kreunen
de stapjes alleen
op de wereld
het groeien van
vleugels, gefladder
gedwarrel, de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd
En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd
Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren,
Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren.
De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek;
’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek.…
De olympische ringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Er werden veel ijsjes verkocht en groene hoestbonbons tegen de kou in Vancouver.
Ik heb genoten van de curling.
Van de strijkijzers op de strijkplank.
Van mannen op hun knieën hangend aan een strijkijzer.…
Wonderdokter
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.199 Hij had al uren aan de kant gewacht
en kon van honger, dorst en kou wel grienen.
Er stopte toen een stoot: een hoogblondine.
Hij stapte in. Het was al bijna nacht.
Het klikte tussen hem en haar meteen.
Ze lachte bovendien om al z'n mopjes.
Na al die rampspoed was-ie in z'n nopjes.
Ze streelde onder 't rijden zelfs z'n been.…
Betlehem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.856 Wij horen uw klagen en uw geween;
Gij zijt een kind, hebt kou en dorst,
Een vrouwe laaft u aan haar borst.
'k Ben vrouw en moeder zo als zij;
Verlos ons van de slavernij,
En als uw moeder u laaft en kust,
En als uw moeder in slaap u sust,
Vergeet niet dat wij moeders zijn,
O kindje lief, o kindekijn.
engelen.…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Bloemen sterven
Bloemen vallen van hun steel
We worden abrikozenschrompel en oude huid
We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten
Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten
Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou
Zie het stervende dier
Het verlaten vogelnest.…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 die zacht is te kleuren met nieuwe kleuren, waar
‘niets meer dan geluk voor hem is’
III
‘n soldaat is geen woord
maar ‘n danser van de viool
geboren uit elegantie
‘n snelle revolutie
‘n landgoed waar de cadet
’t instrument beklimt
die de liefde ademt
IV -
bij dageraad worstelt de wind
de voorhoede vecht ‘n verloren strijd
de kou…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 Kilte van hogere sferen, kou die snijdend je terughaalt als lucht weer te ijl wordt en je alleen bent gestegen naar oorden te hoog voor de draagkracht van zilveren vleugels.…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 familie
voor vrienden
werken in stilte
samen lopen
eerst strompelen
steunen dan
lopende kreunen
de stapjes alleen
op de wereld
het groeien van vleugels
gefladder gedwarrel
de aanloop
de vlucht in vrijheid
vrij van de bodem
krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou…
Ken jij iemand.....
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.256 Ken jij iemand die jou NOOIT zou laten staan in de kou?
Iemand die dit met liefde voor jou doorstaat en oprecht zegt: Ik hou van jou?
Ken je iemand die zich heeft laten toetakelen met als
gevolg een lichaam waar geen vel meer op zit?
Ken jij iemand die jou altijd zou vergeven wanneer jij met berouw tot hem bidt?…
Brieven aan N.
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.992 Je bent koud geworden van alle kou
die op je afkomt, je verlangt naar de een
terwijl je het kind draagt van de ander
mooi praten kunnen mensen over onfatsoen
maar jij geeft liefde en je krijgt het kind
van een ander en verwijten over nutteloos
gefantaseer, lieve N., hier zit ik ver
van je bed en denk aan warmte
je kind redt zich wel, maar jij…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Nieuw en schoon,
ook zonder kou. Waar mensen spelen met elkaar, gewoon
zonder herinnering. Dat lijkt me wel.
De zin van leven dit moment. Ik ben echt niet verwend.
Wat moet ik dan? Gewoon maar leven toch?
En hopen dat het beter wordt en overgaat, vanzelf??
Ik laat je gaan en zie je rug.…
Sint Nikolaas (1820)
poëzie
3.5 met 147 stemmen
12.095 Doch Sinter-Klaas vernam in 't lest,
Wat HIJ niet weten wou:
Hij zoekt, bij nacht, zijn woning op,
Spijt duisternis en kou.
Hij trekt het winkelvenster los,
Dat met geen grendel sluit;
En 't glasraam laat zijn goudbeurs in,
Door een gebroken ruit.
En 's andrendaags zet Huibert-baas
(Gij weet - die Ambachtsman!)…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 erger je niet” maar wat doet dat er toe
de dichter en de schilder leven hier in schaduw op het water
met de zon in de goot is ook hun inspiratie nu dood
de “IK” doe en denker in gedachten van Renoir
zie je een licht dat langzaam dooft… ce soir
de kachel zal niet branden en de ketel zal niet fluiten
het gas wordt langzaam dichtgedraaid want de kou…
De dove orgeltrapper.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.081 Maar eens is hem, 't was vinnig koud,
In gure winterdagen,
De kerk daarbij ondicht en oud,
Een kou op 't hoofd geslagen:
Eerst deed hem hals en keel zoo zeer;
Toen viel het op zijn kiezen neer,
En eindlijk op zijne oren;
En wat men spuit, en hoe men papt,
De man, die stout het orgel trapt,
Heeft zijn gehoor verloren.…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 Ik had een andre vriend die met verrotte longen
trotseren moest het vlijmen van de scherpe kou,
in een verlaten tuin, waar ongestoord het domme
systeem zijn vreugde wurgde en niet verjagen zou
de dood die eens zijn moeder meegaf aan haar jongen.
Het is voorwaar geen wonder als de rede
ons bij de doodgedachte dringt naar zelfmoord.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Want zoals altijd aan het eind van 't jaar
Trekvogels uit het land gaan met misbaar
Van vogelstemmen uit de hoge lucht,
De kind'ren op de straat horen 't gerucht
En kijken, zeggend: 'zomer is voorbij,
De kou komt' - in de wolken gaat de rij
Van vogels -- zó zó gaat alles voorbij.…