4149 resultaten.
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.
Ze beloofde haar vrijheid te schenken voor uiteindelijk
alle vrijheid voor de mensen der aarde.
Haar lot evenaarde niemand.
Ze leefde in haar eigen land.
Geluk en ongeluk in dichtershand.…
Mijn tenen dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
791 Ik heb ook dat aparte loopje
wat deze tijd kenmerkend is
te vergelijken met zwemmende vis
en een los geknoopt knoopje.
Daarbij jubelen mijn eksterogen
door genot van open sandaal
met hamertenen vreselijk kabaal
mijn tred is niet meer zo ingetogen.…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Ik laat je nu los, zoals het hoort, en ga verder.
Je zult daar zijn en blijven.
Ik had jou immers beloofd over je te schrijven...…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Vader
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
888 Dwalend door het beukenbos
Ben ik even weer dat kind
Dat eens met jou door het lover liep
En hoopt dat ze je vindt
Ik zoek tussen beuken en berken
Door bladeren en natte mos
Het bos waar je zo graag kwam
En hier laat ik je los
Je geest deint op de wind
Elk briesje neemt je mee
Laat je zweven door het woud
Laat je dalen naar benee
Dwalend…
VADER EN KINDERHANDEN, snel gevuld!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.636 Uren hebben we gewandeld
dochter en vader
vader en dochter
Haar hand in de mijne
de mijne in de hare
hand in hand, kameraatjes
Wat hield je m’n hand teder vast
je liet m’n hand niet meer los
stevig en vastbesloten lopen
Samen de VAART er in
elkaar niet meer loslaten
"de HEMEL op aarde"
En Midon je 'hondenbroertje'
trouwe eerlijke…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel
kokhalst
mijn herinneringen
tot ook de laatste bakens verdwijnen
ik luister
nimmer vader-lands-loos…
Habar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 het sneeuwlicht neemt
aarzelend afscheid
als de lente losbarst
het hart breekt open
het wrikt zich los
uit de omklemming
van roestige vleugels
oude woorden verdwijnen
een voor een
het buigzame hart geeft zich over
aan het blauwe uur van de ochtend
het wil glanzend leven
en opgaan in de tijd
totdat het geel-oranje
verdwijnt…
Appels van de Maan
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
2.184 Neem je huisje mee op zee
Mijn golven zullen je doen leven
Blaas je bellen in de lucht
Mijn wind zal waaien hier vandaan
Laat al je zorgen even los
Ik zal een hangmat voor je wezen
Je omarmen met mijn vlinders
Je gedachten met je lezen
Geef je armen aan de mijne
Spreid ze uit om te vergeten
Speel muziek op grote hoogte
Waar mijn hemelschepen…
Die schemerig herhaalt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 melodieën van
de steile bergwand
afgrond en een verre overkant
de donkere kou
die schemerig herhaalt
wat jij uit vroeger hebt vertaald
het ritme en de kracht
om eonenlang te overleven omdat
het land slechts schoonheid bracht
de mystiek waar
generaties voor gevallen zijn
diep verankerd in de viking lijn
jij maakt emoties in mij los…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Laat me weer geboren worden in het januarilicht
schreeuw me los en gooi me als een vlinder in de vlucht
van de genezen tijd, want dat is me toevertrouwd
zoals mijn naam en ik me vreemd gebleven zijn.…
AFTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 vrienden en kennissen komen eindelijk los
leuk…
dat ze even geweest zijn!…
Een warme vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.170 Een warme vrouw
met grijze lokken
Alleen zij weet
wie jij werkelijk bent
Die lieve vrouw
knipoogt naar jou
en beiden weten
wat er wordt bedoeld
Die zachte vrouw
haar stem en
sommige trekjes
herken je nu in jezelf
Die integere vrouw
laat jou vrij
in je keuzes
en is jouw grootste fan
Die wijze vrouw
liet jou pas los
als zij…
Voorwaarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Wie vrouwen mint om schoonheid is niet wijs,
het is als tunnels graven onder ijs
of bouwen van een woning op los zand,
zulke domme dingen vragen toch hun prijs.
Maar minnen wat niet schoon is, is van Lotje,
niemand woont graag in een smerig krotje
of neemt verheugd een koeienvlaai ter hand,
wie wordt verliefd op neuzen met een snotje?…
Weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 Het is dat
ene woordje
wat slechts drie letters nietig is
en zoveel los kan maken,
zoveel aan doet raken
Dieper dan verdrietig gemis
Emoties dansen ongeleid
pirouetten in mijn maag,
terwijl haar tranen gestaag
eindelijk samenvloeien met die van mij
Liever
dacht ik aan vrijheid
Losbreken, zwerven en dwalen
op de goede weg,…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 jij bent niet bang
maar er hangen rafels
aan je leven waarop
een ander trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om…
Onbevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 brede lach
Wat is het eigenlijk gek
Vreemd dat ik dat niet zag
Met verbazing staar ik naar de foto
Ik zoom goed in op mijn gezicht
Laat beelden van momenten passeren
Tranen vertroebelen mijn zicht
Van binnen ben ik nog steeds dat meisje
Vrolijk, blij en wild
Wat is er dan veranderd
Hoe werd het spontane zo verstilt
Het wordt tijd om los…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 als woorden falen
hun inhoud niet
de juiste tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 God is getrouw, dat mogen we weten
Hij laat niet los en Hij wil ons leiden
Ook als wij verder van Hem afglijden
Zal Hij Zijn schepselen niet vergeten.…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer hoe ze eruit zagen, nog wel
de melkboer die langskwam met een ponywagen
losse…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat de sfeer mij benauwt
jouw humeur barst los…
Stop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Stop
je stopt
waarom
daarom het klopt
Stop
laat los
waarom
daarom de klos
Stop
andere fase
waarom
daarom in extase
Stop
nieuw begin
waarom
daarom krijg je weer zin
Stop
met veel ervaring
waarom
daarom opvolging, jouw ding
Stop
na zoveel mooie jaren
waarom
daarom dit gaat alles verklaren
Stop
je zit midden in…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je liefde af te geven
want God was tevreden
over je bewogen leven
lieve opa, rust zacht
en laat los…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…