Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Twee gezichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Haar ogen spreken waarheid terwijl leugentaal de mond verlaat en zinnen, niet meer bij zinnen, schamper zwart wit laten verdwijnen in grijze rook zonder enig vuur gebonden aan handen lopen voeten die paar laatste passen nogmaals zwakzinnig tot het einde wordt alles weer hergebruikt en roept verlangen intens om aandacht bedrukt spreekt…
metha23 mei 2008Lees meer >

Geborgenheid

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Mijn smart regent tranen golven die breken op het verlaten strand van mateloze droefheid verloren dromen Vannacht dwaal ik op onzichtbare vleugels stromen van kristal door de bittere kou van glanzend zwart Op zoek langs sterrenzilver het ijs van de blauwe maan naar de schaduw van je gelaat de schoonheid van je licht de verten van je…

Ouder worden

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 892
Zoals een kleine druppel de berg verlaat langzaam maar onomkeerbaar na trage snel vervlogen dagen onzichtbaar vaderlijk Rijn en Donau gadeslaat zo trekt de kiem van grijs verdriet gestaag diepe groeven door de wangen en blijft jeugdigheid in de lange reis omlaag slechts in zijn glinstering bewaard.…
Geremia21 juli 2008Lees meer >

Mag ik

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.790
Steeds harder, met zoveel afkeer dat het sprankelende mij verlaat. Verzet me met alles wat ik heb en probeer het gevoel te vernieuwen. Zo moe, ik ben uitgeput en verslagen. Mag ik je wat vertellen, wat geven, zomaar om niets, ik beloof je dat ik er niets voor terug zal vragen....…
triesie4 augustus 2008Lees meer >

Colonne

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Konden we ontsnappen aan de dreiging van de rede, het pad verlaten en de zilveren stem van de sprinkhaan volgen: op naar de purperen heuvels, drinken van het volle zonlicht, perziken eten in het gras, slapen op rode herfstbladeren. Maar steeds zijn er de berken, we blijven in hun schaduw, we vergeten de zon en het fruit.…

Cupido?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.014
zijn peilen quasi feilloos komen soms terecht in weggekwijnde harten waar de bodem dor en droog hem en haar toch doet stranden als volleerde schipbreukelingen die ondanks eindeloze wandelingen maar geen haven kunnen vinden dan een verlaten vissersdorp met alle huizen in de as gelegd zonder water, zonder voedsel waar ze dan toch samen…

Ochtendkreukels

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 999
je ochtendkreukels zijn me lief net als je zwoele morgenstem die uitgelezen woordjes fluistert naast mijn nog slaperige hoofd met half ontloken ogen zie ik lachrimpels groeien die met vrolijke zijwegen de kreukelzone vergroten plagerig strijk ik ze glad al duurt dat vaak maar even zodra ik je een tel verlaat trek jij weer in de plooi…

ongeluk of wat

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.255
het is zo vol rust en harmonie hier op ons stille hof dat men elkaar verwijtend aanblikt bij een morsdode spreeuw zonder aanwijsbare reden zo maar om de hoek midden op de stoep mevrouw de leeuw-van schie zei bij ons in de bocht wordt altijd zacht gereden het is ook te ver gezocht een hardrijder die zijn auto verlaat voor midden op de…

Bodemloze Vrijdag

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Doch na die stille donkere tijden waarin U echt niet meer bestaat voel ik toch Uw hand weer glijden weet ik zeker dat U ons niet verlaat. maar verdwenen is de heldere gloed O God, geef ons dagelijks nieuwe moed.…

Ik wil wel maar

hartenkreet
4.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Mijn wens is om met jou te leven Jij maakt mijn wereld kompleet Als je me aanraakt met je handen Is het net of ik zweef Maar niet alle wensen komen uit Er voor gaan is zo complex Ik ben bang voor het echte Bang dat het weer over gaat Ik heb geen angst om me te binden Wel voor het verlaten van Er zijn zoveel die ons hinderen En liefste…

Villa Hadriana

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Maar geen verschijning, slechts 't verleden dat mij rondleidt door het schemerig gewelf en een ijl vaarwel nog lispelt als ik de krocht verlaat.…

Moe

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.870
gaat niet vlotter De wil me te verzetten wil niet opstaan uit de luie stoel Toch ga ik het nog eens weer proberen ‘t stellen van een doel Die moeheid en droefgeestigheid die twijfel aan de zin sluipen bij mij in Gelatenheid wordt regelmaat De tijd tikt voort Het lijkt alsof hij sneller voor mij gaat naar eindeloze stilte en verlatenheid…

Lied van de lapjespop

gedicht
3.5 met 127 stemmen aantal keer bekeken 28.300
Ik ben de lapjespop die niet praat en zich alleen op je liefde verlaat 's Avonds lig ik blind en stil en doof en slap is dan mijn zaagselhoofd Mijn handen rusten en mijn lijf wordt na je heengaan koud en stijf Zonder je hulp kan ik niet lopen: je hebt me zomaar kunnen kopen en zult me nog op een oudejaarsnacht domweg verbranden terwijl…
Ingrid Jonker30 december 2021Lees meer >

Het huis uit

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.429
dan ga je opnieuw weer zwerven en verlaat voor de zoveelste keer het huis.…
moeke23 februari 2004Lees meer >

tempeliers

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.371
dove netel kwartel op tafels gedoopt in gierst bij boeren geruild en opgedeeld in kavels besproken niet anders dan gedane zaken in luiletterland duf gepriegel in kantlijnen van schuldeloze burgers met salie in hun gerstenat groene knoppen al uit de tak monsteren verlopen wintermaanden gedroogd wijnrood roezemoes nog in verlaten…

Gevoel

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.672
moet ik je verlaten, of juist vechten er voor? lief, zo veel vragen voor een leeg gevoel en ik huil, jij hebt nog steeds niks door...…
lin b11 juni 2006Lees meer >

Ten slotte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
een grindpad slingert langs het lang niet gemaaide gras naar de saillante poorten van het uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren zelfs gesloten reveleren ze de vervlogen geschiedenis…
Nina Laverona24 september 2006Lees meer >

Ik plooi me naar je kreukels

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
je ochtendkreukels zijn me lief net als je zwoele morgenstem die uitgeslapen woordjes fluistert in mijn nog nachtgevulde hoofd met half ontloken ogen zie ik lachrimpels groeien en met vrolijke zijwegen de kreukelzone vergroten plagerig strijk ik ze glad al duurt dat vaak maar even zodra ik je een tel verlaat trek jij weer in de plooi…

Buikpijn

hartenkreet
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Soms heb ik buikpijn als ik denk aan jou Ben kwetsbaar onzeker omdat ik van jou hou Soms heb ik buikpijn als jij me weer verlaat Ik je zo vreselijk mis enkel leegte achterlaat Soms het ik buikpijn jij zit maar in mijn hoofd Emotioneel zo afhankelijk je hebt mijn hart geroofd Soms heb ik buikpijn de liefde doet me zeer Hunker naar…
car6 december 2008Lees meer >

Gevallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Het licht breekt de nacht De sterren de duisternis De kou verknipt de felle kleuren De wind de stilte, de dromerige rust En ik wacht Onveranderlijk, onvermurwbaar Hoop op het knakken van Mijn botten, ruggengraat in stukken Gebroken en verlaten lichaamsdelen Verlangen naar de gepijnigden Hopen op een plekje tussen De gevallenen Ik weet…
Sjajoekie9 december 2008Lees meer >

Sinds de geliefde stierf

gedicht
2.0 met 100 stemmen aantal keer bekeken 24.059
Verlaten ligt de binnentuin: om niet alleen te zijn schudt zij de mouwen leeg en houdt de duiven haast als voetvolk aan de grond. --------------------------------------------- uit: 'De droefheid is in handbereik', 1981.…

Eenzaam

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 883
Stil, alleen en verlaten kijkt hij om zich heen een ongebruikt toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Kees Foppen24 januari 2009Lees meer >

weggegleden

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 896
de maan vermoeit verlaten elke stap die schreeuwt om dichtgeknepen ogen alsof ik er niet ben; de uren met jou zo vreemd de kus met tussenpozen jij kijkt op, neer mijn woorden en stenigt het geluid van uitgeteerde stilte de steeds herhaalde vrees tussen waarheid en waan en alles wat ik daarbuiten nog ken de vogels zwijgen…

Begrafenis

gedicht
2.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.003
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun dunne armen wit en onhandig. Ze zien je niet.…
Esther Jansma26 februari 2020Lees meer >

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Stil, alleen en verlaten kijkt hij om zich heen een ongebruikt toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes…

Bloot zonder vleugels

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
barsten bederven mijn zicht door het glas breken die tunnel vernietig de pas die me scheidt van het leven ik ben het spiegelen zat vloekt naar het beeld dat spontaan de weerkaatsing kraakt en mij in schaduw verlaat weg alle spinsels en draden die mij steeds weer verraden stop de verzinsels kom dichterbij ik warm me voor het eerst…

Vluchten in de lente

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik verschiet in woorden als ik een vreemde tocht verneem die aan mijn been blijft hangen en ik in kilheid versteen jij zegt maar spreekt ook buitengaats dat onze reis zich verlaat maar lieve zeg me nou waarheen jouw gepraat gaat slechts achterwaarts aan mij voorbij en stapelt rotsen op de helling waar we staan wankele tonen schuren…
elze9 mei 2009Lees meer >

De gebeurtenis mens

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
het fotoalbum toont de tijdspoor van m’n lichaam oude agenda’s verslaan de historie van m’n geest gaandeweg de tijd stroomt de kennis binnen die m’n oude vragen beantwoordt als de geest groeit naar grote hoogte slijt m'n lijf tot ‘n onbewoonbaar huis onbegaanbare denkpaden zullen de geest breken die het aardse zal verlaten…

Hoop

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
Als jij je ogen sluit, je mee laat drijven en mij verlaat, Dan hoop ik maar. Als jij verdwijnt, opgaat in de omgeving, en je weg plaveit, Dan hoop ik maar. Dat je doet, wat goed is en niet door anderen wordt geleid. Dat jij weer terugkomt, je een weg baant door de tijd.…
rival15 juli 2009Lees meer >

Vergeten

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De oorzaak niet meer in je hoofd; Verweest, ver weg, verlaten... Vergeten.…