inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 778):

Lied van de lapjespop

Ik ben de lapjespop die niet praat
en zich alleen op je liefde verlaat

's Avonds lig ik blind en stil en doof
en slap is dan mijn zaagselhoofd

Mijn handen rusten en mijn lijf
wordt na je heengaan koud en stijf

Zonder je hulp kan ik niet lopen:
je hebt me zomaar kunnen kopen

en zult me nog op een oudejaarsnacht
domweg verbranden terwijl je lacht.

Ik ben de lapjespop zonder geest
Mijn pijn jouw luidruchtig gevierde feest.

------------------------------------------------------
Uit: 'Ontvluchting', 1956.
Vertaald uit het Zuid-Afrikaans
door Gerrit Komrij.

Schrijver: Ingrid Jonker
Inzender: JB, 7 feb. 2004


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3,4 met 128 stemmen aantal keer bekeken 25.769

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
A
Datum:
18 jan. 2005
Email:
Ik vind het een ontroerend gedicht
Naam:
annet
Datum:
16 jun. 2004
Email:
annetkomentiscali.nl
Zo voel ik me ook nog wel eens.
Naam:
KnufNi
Datum:
22 mei. 2004
Email:
ik vind dit een mooi gedicht met een gedachte er achter die niet iedereen zal begrijpen denk ik...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)