32564 resultaten.
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer de warmte…
Voorbestemd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
605 jij reikte mij de hand
ik streelde zacht je vingers
aan de werkkant
vond warmte en
begrip dat dieper ging
dan ik verwachtte
jouw zachte stem
opende wegen in mijn geest
waar ik nooit was geweest
geen doolhof meer
vol onbegrepen vragen
ogen die de antwoorden al gaven
wij zijn gaan lopen
alsof we waren voorbestemd
jou heb ik mijn…
Moeders
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.472 Warmte die blijft.
Ver weg en dichtbij waar geen stem weldadiger klinkt of waakt
en wachten helende herinneringen belooft
van weerzien en gebaren die troosten en dulden.…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 (in haar glimlach zweefden vlinders
ze braken één voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als…
Arcadiasis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 luchten verwaaien onverdroten
zeeën reiken verder dan het oog
het vasteland blijft onverbroken
als baken onder de hemelboog
haar aderen zijn nooit versperd
het landschap is een open geest
dan uitbundig, dan weer introvert
maar nooit van zichzelf verweesd
het onthechte lichaam vraagt om
koelte of warmte, of wellicht beide
heling schuilt…
Bloemen in gebed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
539 je kleumde kou
in luchtige zomerdracht
wij schuilden
voor het buiig blauw
een klein kapelletje
waar in het donker
warmte huisde
van vele kaarsjes
op het altaar
was maria neergezet
versierd met vaasjes
bloemen in gebed
stilte maande
ons tot rust met
vleugjes wierook
in de eeuwenoude lucht
in vervoering
zijn wij blijven staan…
een zoen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 mooi ben jij, zegt hij
een beetje moe, zeg ik
(onlogisch)
je leunt tegen me aan
ik voel je warmte
zijn woonkamer warm verlicht
straalt veiligheid uit
alleen hij in deze ruimte
soms zo voelbaar alleen
zo ver weg
landen die onveilig zijn
ik kijk in het zwart buiten
voel hoe hij me zoekt
houden van is zo groot, zegt hij
maar…
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog warmt de zon
met zomersheet
terwijl in het open…
wonderlijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Hoe komt toch die vonk tot leven,
hoe de warmte en het licht
die je buik de vlinders geven,
soms zelfs op het eerste gezicht?
't mag dan een chemisch stofje wezen
in je brein of in je bloed
maar wie zet dat dan in werking
als je zomaar iemand ontmoet?
't is een wonder, wonder, wonder.....…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
't Prachtpareltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
759 Varend door haar haren
Glijd ik langzaam langs haar nek
Dit geluk te mogen evenaren
Geeft mijn welzijn weer een plek
Strelend langs haar benen
Voel ik de warmte door haar huid
Ik zou haar alles willen geven
Voor dat prachtige geluid
Haar lach heeft mij bezeten
Glimlach met blote tanden
En een stem zo zacht
De pracht, van diep beneden…
Wat ik je wens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.357 rennen hoeft
Nooit meer stille tranen huilen moet
Die van blijdschap dan weer wel
Jezelf te kunnen zijn
Nooit meer hoeft te twijfelen
Aan wie of wat je bent
Want van binnenuit is het zo goed
Handen die je vast kunt houden
Om te delen, warm en zacht
Heel veel zonlicht dat zal schijnen
Geen kou is er dan nog
Een lach om uit te delen
Warmte…
Mijn madelief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 madelief omdat
jij de kou trotseert en zo
het bloeiend leven eert
omring je
met mijn stevig gras
in samen peinzen hoe
lang en mooi de zomer was
als dadelijk
de eerste sneeuw gaat vallen
zullen vlokjes jou versieren
met hun schitterende kristallen
zullen wij onder
de witte deken duiken
schuilen voor de vorst en wind
tot de zon in warmte…
Moederdag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
815 Een doos bonbons smelt zo gauw
door de warmte van haar hart
een stukje zeep, fles parfum
is ook al niet meer zo apart!
Een taart met slagroom wil ze niet
ze wilt de weegschaal sparen
een boekenbon, muziek, juwelen
zal haar zelfs bezwaren..
Maar morgen is het Moederdag
wat moet ik haar dan geven?…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
hypes en trends
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
484 ongeweten
zijn meegegaan in
de hypes en trends
van het moment
milieu en omgeving
hebben beschadigd
pas later constaterend
dat ook het eigen nest
onherstelbaar is verpest
zij hebben het
spreken verleerd
als werktuigen van
de geest zijn zij weer
in zichzelf gekeerd
het werk van
mijn handen schept
nu andere banden
zij zoeken de warmte…
veel is mogelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
533 zonder tuin
is een boom soms
een tuin
onder de douche
is een stem soms
een koor
zonder stok
is de wandeling soms
het uitzicht
onder het woord
is de warmte soms
voelbaar
zonder schipbreuk
leidt de reis soms
naar huis
onder de herhaling
verpietert soms
het verlangen
zonder de sterren
blijft het soms
toch donker…
beeld van dit moment
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
670 wat een zielig weer
donkergrijs, koud en veel te nat
de winter zwaait hier reeds de plak
mijn neus verstopt en zoveel meer
hou ook veel liever van de zon
met al haar warmte stralen
maar nu blijft enkel het water dalen
en dat bewijst een overvolle regenton
het weer blijft extra consequent
begint wel heel erg te vervelen
koude regen…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Geweven licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
664 zacht klingelt
illusie in de
top van de boom
schitteren sterretjes
in alle kleuren
van je mooiste droom
golft engelenhaar
op de weerkaatsing
van geweven licht
versluiert en
warmt zij de plaats
waar het kindeke nu is
magisch is de zang
waarin het diepgevoeld
verwachten klinkt
tot eindelijk ontsluiting
de tijd verdrijft met…
Vergane dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zij nestelen er zich als meubels in,
schenken comfort en warmte.
Vergeefs, het huis blijft in de rouw.
Bomen, vergane dromen ...…
Scheppingstijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 ik heb je
zien stralen in
affectie en warmte
van binnen uit
een oogopslag
doorbrak de
werkelijkheid
ademde scheppingstijd
opende in
vorm en ruimte
de woordloze dialoog
die liefde bood
wat samen ooit
als spel is ervaren
zal in verliefdheid die
intensiteit snel evenaren
in licht fluctueren
mogen wij ons geluk
en blijdschap…
mijn onaantastbare
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 ik zie in jouw
getekend aangezicht
de warmte die sprak
aldoor de jaren heen
en verspreid naar ieder
die naar je keek
en op je ziel was gericht
doorheen een lach
of stil geween
je lijf oogde week
maar sterk was het licht
dat kleurde als vanzelf
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
dat de aarde betastte
op zoek naar je eigen kern…
Transparante harten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
422 net als haar lach
niet te traceren was
schaduwden haar
handen twee kanten
in constant bezig zijn
zij spraken het scala
van ontmoeten en
uitgebreid bedanken
in de openheid van
transparante harten
toch dirigeerden zij
gaven richting aan
in de common sense
van emoties om met
elkaar het pad te gaan
haar warmte en lach
reikten…
Die stilte genereert
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
455 ik wil geen
beweging horen
als geluiden
zichzelf ruimen
maakt stilte
eindelijk een kans
te vaak wordt
zij overstemd
krijgt zelden
de mogelijkheid
zichzelf eens
kenbaar te maken
jij hebt met
jouw lach die
ruimte gecreëerd
in het zenden van
warmte en kracht
die stilte genereert
verbazing en
verwondering om
dit fenomeen waarin…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
mens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 waar immer warmte mij omsluit
en niets mij ooit nog deren kan.…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?
wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…