5637 resultaten.
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
Dorp zonder woorden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
618 zwijg niet zonder jou
weet geen woorden te verbergen
als je naar me lacht
is er een woordenzee
en wanneer je schrijft
zijn we allemaal dwergen
maar er is nog hoop
er gloort een verlangen
in het dorp zonder woorden
is de liefde nu vervangen
voor iets, een fraaier iets
wat langer mooi en duurzaam blijft
nooit eenzaam onder wolken…
Aan mijn Valentijn
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
627 daar ik je niet ken
droom ik je levend
bemin je, adoreer je
verwen je met gedichten
vanwaaruit mijn liefde
jou omarmt en je meeneemt
op verre reizen
hoog over roze wolken
die ons voeden met passie
schrijven we elkander
liefdesbrieven waarin
je mij liefhebt als nooit te voren
het liefdeblijk doet ons
versmelten en we dansen
tot…
bij de laatste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 bij de wolken
die laat zijn
kan je rollen
door het gras
laat even vallen
het boek dat je las
was nog lang niet af
eerst even wassen
boenen
voelen
is alles even gaaf
als die raaf
die wacht op je sieraad
die valt
door de snavel
weggepikt
voordat het valt
op het eeuwenoude zand
alles wat glimt
schijnt en blinkt
tot de zon alweer ondergaat…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 als ik het strand was
zou ik al lang in paniek geraakt zijn
de zee heeft je er zacht neergelegd
maar kan het niet hebben
als de zon je droogt en bezitten wil
hij stookt de wolken op
maar als deze verleid door die zon
gnuivend voorbijschuiven
wordt de zee woest
vergeet zichzelf en trekt in het hete zand
als de zon zich verblindt
verlaten door…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
Verstrengelingen.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
722 De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep
Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water
alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou
Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog…
Winterkoningin
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 Volle geur van zoete maan
brengt zinnen weer tot lusten
uitgesteld genoegen wacht
zij haast zich er naar toe
Gelokt door de verre poolster
op weg naar het winterpaleis
naar de warme verleidingen
die de wintervorst zal brengen
Onderlangs de wolken
ruist een helder silhouet
de ganzenvluchten tegemoet
die naar het zuiden koersen
Tot…
Lees me
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 lees me in de wolken
in de haren op jouw arm
door de vele regendruppels
in het haardvuur lekker warm
lees me in jouw dromen
in de golven van de zee
door sneeuw te ontcijferen
neem je mij voor altijd mee
lees me in de Lente
in het ontluiken van de natuur
door mijn uitdagende oogopslag
in de kleuren van ieder uur
zo blijf ik voor altijd…
Zweem
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
519 Trein/olieverf op doek/1975
Drie stellen
met loc
Zweven door
het land
-------
Over en
in groen
Onder een met
Wolken
Gesloten kap
-------
ONVERWACHT
Op naar het
Oosten
Rechtstreeks
helaas
-------
Met over
stappen
Met en door een
Landschap
Recht toe.…
Warmte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
567 Een hart van brandende kaarsen
Een hart van witte wolken
Een witte roos
Een ondergaande zon een goude glans
Rode tranen
Een rode roos
Warmte
Een sterren hemel
Een hart van liefde uit zee
zoute tranen
Handen samen
Warm zand
De zee zingt
Ogen spreken
Een weerspiegeling
Een weerkaatsing
Een evenwicht…
Van uitstel komt
gedicht
4.4 met 14 stemmen
12.964 Er schuift een wolk voor de zon
en in de verte slaat een klok -
ik stel mijn vraag,
zoals altijd voor het laatst.
---------------------------
uit: 'Wie A zegt', 2003.…
Schrijf, schrijf dit zeegezicht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 een scheepje dobbert
op de stroming van het water
het licht speelt aan de kim
een vuurbal van warmte
schetst herinneringen
in smetteloze wolken
hoor de muze roept:
“Schrijf, schrijf dit zeegezicht,
als een herinnerend gedicht”
een scheepje laveert
zeilen manoeuvreren
bollen op door de wind
meeuwen vergezellen
naar daar, waar de…
terras
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 je praat met iemand
en dan nog met iemand
en nog weer met iemand anders
op het terras overkapt door wolken
en dan opeens een vrouw uit Canada
ze is een Indiaan zegt zij en dat zie je dan
en daarna is er nog de geluidstechnicus
van de Melkweg waarmee je praat en lacht
maar dan gaat iedereen weg en zijn
alle stoelen leeg terwijl jij…
droomvlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 vannacht gedroomd dat ik kon vliegen
ik overwon de zwaartekracht
en liet mezelf een stukje wiegen
en voor ik 't wist had ik de macht
vannacht gedroomd dat ik kon zweven
als een engel op een wolk
maar wel zó dat ik nog leefde
hoog boven het gewone volk
maar al dat zweven en het vliegen
was in de morgen weer vervlogen
heel even heb ik overwogen…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 De vrije vlucht duurt nochtans maar even,
want in luwte geleid door kalme hand
dalen zij als stof van zwangere wolken neer.
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Wolken die voorbijdrijven
Schakerend van onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen…
ANGST
poëzie
3.4 met 16 stemmen
7.903 De wolken zijn een gerafelde sok
van God.
o lentegeuren!
9 mei 1948
-----------------------
Gedichten (1948)…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
Duurzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De straal door een wolk aan de horizon.
Voorbij gaat de tijd zolang jij bestaat.
Jou ogenblik ontsteekt de warmtebron.…
Mijn vrije wil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 ik schuif wolken uit elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik staar naar de wolken en geniet intens.
Problemen zie ik in de verte verdwijnen.
Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.…
Mooie herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Zomer sluit haar hemelsblauw
Herfst opent met wolken grijs en grauw
Toch staat ze nog even in de wacht
Om straks genadeloos toe te slaan
Met regen en stormenkracht
Bomen verkleuren
En worden langzaam kaal
De herfst, ze doet het allemaal
Met haar schoonheid en onstuimigheid
Raakt ze bij velen gevoelige snaren
Maar... er komt een dag
Dat ze…
Rotterdam
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
616 Stad die je omgeeft
Stad die je beleeft
Die je steeds weer ziet veranderen
Samen met de anderen
Stad aan het water
Van vroeger en van later
Van groen en van beton
Van schaduw en van zon
Met een goot waarin je koopt
En een zwaan waarover je loopt
Met gebouwen tot in de wolken
En mensen uit een veelheid aan volken
Stad die je omgeeft…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…