5125 resultaten.
Kijkend naar een smeltoven van schepping
gedicht
2.1 met 27 stemmen
11.059 Verhangen naar de rand van een lavameer hellewichtig
in de krachter voorgelicht: kokend magma, as en rook,
zinsexplosies en het neerkomen van gloeiende stenen
en benen, snerpend als glas dat tegen glas wrijft,
omringd door bulderende gaswolken, loeiende wind
die je dwingt de ogen te sluiten, de adem in te houden,
gekluisterd aan het zachte…
Heet de dood God
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.223 als mijn adem wenst te stoppen
overeenkomstig het aardse lot
word ik dan opgenomen
in zulke fleurige knoppen
ben ik dan in de eindeloze grootsheid
van de dood,
is dat dan de heelheid
gekend onder de naam God…
Zittend op m'n krukje
hartenkreet
3.7 met 51 stemmen
5.807 Op ooghoogte
met jouw genot
starend naar
je mannelijkheid
Handen tastend
om de basis
van jouw
sensualiteit
Adem strelend
zachtjes plagend
langs jouw lid
getergd door water
Spetters langs
mijn klamme lippen
de douche was warm
besef ik later
Nú is er
alleen maar wij
in dit moment
ik voel je rillen
Warmte stroomt…
hoog Vlaanderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
795 populieren, dromen
met een luit op uw rug, klaprozen
blazen en de blaadjes drogen
op een hoedje van stro steken
luisteren naar de koekoek die
uit een stiekem hoekske naar
de dorpen roept waar in volle
staminees het volk zich laaft
aan de geuze - lambik, kasseien
blinken in de maan en de geur
van klei en gemalen graan liggen
te rusten in de adem…
herleven
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
803 de zachte luwte
laat de bomen kreunen
al is er nu geen bladerdek
waardoor de takken steunen
De stilte is alom
nu de storm zachtjes zwijgt
de aarde keert zich dromend om
nu het weer adem krijgt…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
dé waarheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.508 uw woorden zijn hol
zo bol ze staan van fouten
ongezouten persiflages in de marge
zoiets hallucinerend bekomt niet
dan met enkele tijd isolatie
mij is immers de waarheid
en niets dan de waarheid
zo helpe mij iedereen
die niet tegen mij is
en de stilte zal behagen
daar, waar geen vragen zijn
in de bevrijding van alledag
slechts het ademen…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.
Het scherp gestoken zolderraam,
als gat onovertroffen,
en het dagelijks bewegen;
men zal er maar tussen vermorzeld -
verontschuldigingen als wormen door de dag,
die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
’t onopgemerkte sterven van een mens
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.099 ik plukte kleine asters van je graf
en wreef ze eindeloos tot aardebrokken
voor plantentuinen volgend jaar, misschien
wurgde ik met blote handen zelfs een tijger
nam hem zijn bloed tot maan opnieuw
het woud en ook de dalen vulde
en uit elk lijk heimelijk de adem roofde
’k vermengde als met slagersvuist
de ingrediënten in een zee van vuur…
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
in het ontwaken van de dag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.190 het ochtendschemer hou ik tegen
als ‘k in jouw armen wakker word
en mij jou heel dichtbij dan voel
in ‘t vage donker zie je ogen glinsteren
tot zich de huid lustvol verwarmt
en warme gloed zich uitbreidt over ons
jouw hand beroert heel zacht mijn wang
terwijl je lippen hunkeren naar mijn mond
en ik jouw adem smaak
wij beiden ons verenen…
de overkant
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
1.022 soms denk ik wel
of vaker nog
in momenten
die vragen om lange adem
en er geen sprake meer is
van een ontluikende lente
of ik niet ten onder ga
aan gestapelde lasten
waar gevoelens lijken versteend
of gespletenheid zich uit
in onoverbrugbare barsten
en de resterende tijd alleen
aan de duivel is uitgeleend
als het mij dan toch lukt…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 mijn woorden tasten
in terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het…
De dood van een kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.077 kan toch helemaal niet
waarom dit allerliefste kind
ik merk dat ik volschiet
omdat de pijn mij verslindt
Ik zing voor jou nog net hoorbaar
maar weet…het is voorbij
jij aait mij door mijn haar
en zegt: blijf alsjeblieft bij mij
Een kleine zachte hand trilt
ik sla mijn bange ogen neer
dit heeft niemand zo gewild
en dan...voel ik geen adem…
ik ben geen God
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.243 seconden tikten weg
ik volgde en opende
stapte drempelloos
een universum in met
mij als nieuw begin
in omzien zag ik heden
tot verleden tuimelen
structuur in entropie
herinnering vertraagde
tot totale empathie
geen adem om geluid
te dragen, geen vragen
want het weten is er al
vergezicht mist afstand
in mijn hand is het heelal…
het kwaad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 uit het kwaad
grijpt iets mij vast
bij mijn keel
ik krijg geen lucht
het laat mij stikken
en neemt mij mee
naar een land
waar alleen maar verdriet
en woede te vinden is
de angst verblindt mij
mijn adem is al versneld
het neemt mijn gedachten in beslag
het duizelt mij
het verlamt mij
het laat mij de pijn voelen
en mijn schaamte zien…
outsider
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.971 in de val
brak ik ondermeer mijn keel
zocht adem
in een nabijgelegen herberg
tevergeefs. Je was niet
op de afspraak.
gaten in mijn geloof
lieten mij geen keus.
uitgestoken ogen.
zo dwaalde ik door het dal
de vliegen afschuddend,
een ongeneeslijke ziekte.…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Mijn woede naast de lust
al wat waan en vals en voos is
geschreven aan te klagen,
de schor van hete adem
niet te stillen zucht
het onterechte uit te dagen.
Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.…
Een prachtig boeket .....
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.882 Jouw lichaam
volgt het mijne
verzengende hitte
gloeiend ineen
Jouw handen
volgen de lijnen
gaan voorbij
aan de tijd
Langzaam kom ik
weer tot leven
gewond gevoel
niet meer gevoed
Jouw stem beneemt
mij de adem
een harte stoot
wordt mijn deel
Het samen zijn
en samen komen
doet mij
zuchtend zweven
Geplukt en geknakt
nu gevormd…
GEGEVEN HEERLIJKHEID
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.196 Mantasca saliber
stille vallei
verstoken van water
gapende kloven
adem je stof
in longen,
die smachten
overheersend
een rots
zuchtend
onder genadeloze zon
Nisolgar paflar
tintelende oase
kameleonachtig groen
vertedert
in hunkering
naar beroering,
die rimpeling
veroorzaakt
dorstlessende verzuchting
Malata tunka
gegeven heerlijkheid…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…
Telkens weer.
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.551 Mijn liefste, keer je nu op je rug
zodat ik jouw ogen kan kussen
teder mijn lippen op jouw mond
jouw hals en borst dan weer terug
jouw adem inadem daarna blussen
wij de hartstocht en vrijen elkaar
los van de zorgen slechts jij en ik
keer daarna jouw rug niet weer
hou me vast koester dit ogenblik
en doe het morgen nog een keer..…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die mijn adem…
schreeuwen zit van binnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
677 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als drempels…
Sevilla!
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
947 Talloze terrassen vol
rode parasollen,
ademen aroma´s van tapas,
lichte wijnen en vertier.
Orkestrivier!
Wervelende armen
dirigeren een denkbeeldige barbier
op de Puente de San Telmo.
Sevilla!…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem…