4025 resultaten.
Koninklijk overzicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 In Memoriam Gerrit Hingstman
Royaal kijk jij me
Aan vanuit de hoogte
Koning op vier benen
Edel wat betreft statuur
En oogopslag - je ziet
Goedkeurend toe als ik
Je vertel dat ik je mooi
Vind - volmaakt in schoonheid
Te midden van dit kristallen
Landschap waarin alles blinkt
Alsof het van zilver is, en dan
Beginnen je ogen te…
Schemerrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 De lucht kleurt rood
boven de stad
en de huizen
in het mysterie
van schemer gehuld
Mysterie -
roerloze aanwezigheid
waarin elk in alles versmelt
Maar eenzaam gaan de mensen
want in hun afgescheiden zelfbeeld gestold
in een aldoor hunkeren naar een zon
die hen van hun onbehagen verlost
De lucht kleurt roder
vurige schoonheid
vlam…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…
Vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Zij flaneerde uitdagend over straat,
mijn blik werd naar haar toe gezogen,
van haar schoonheid ondersteboven
zag ik die boom wat laat.
Uit bewondering voor zoveel overdaad
in ’t ziekenhuis terecht gekomen,
dagen heb ik daar liggen dromen,
kundig door slangetjes bevoorraad.…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 In zinloos weer geeft staren
een richting
hulpeloos weliswaar
en met een kalme vervreemding
langs de naamloze oevers
echoot de laatste winter
struikelt het zomerpaleis binnen
poogt tevergeefs leegte te vullen
een koningsspan overziet
het geraamte van woest en leeg
vult hemelsbreed de ontdooide tuin
met stralende schoonheid…
ROZEN VERSUS KLAPROZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.662 Samen met mijn kwetsbare fel hel
rode flinterdunne bloembladeren
welke slechts milde briesjes kunnen doorstaan
maar achter mijn avondlevensruit
lieve schoonheid uitstralen
en mij verinnigd herinneren
aan mijn rozentijdperk!…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste nachten met zilte tranen
over verloren schoonheid…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Elementen wens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik wens je de schoonheid van de stilte,
de glorie van het daglicht,
het mysterie van de duisternis,
de magie van het vuur,
de zuiverheid van het water,
de zachtheid van de lucht,
de kalme kracht van de aarde,
de liefde die aan de wortel der dingen licht.…
Ik heb je lief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Zon die stralend
De tere blaadjes
Van de rozenboog verwarmt,
Schoonheid die mij toelacht
Op dit vroege uur;
Vogels die er nog niet zijn
Slapen een gat in de dag,
Bijen die al druk op zoek zijn
Naar bronnen voor hun honing,
Zonnestralen die het donkerste duister
Doorboren alsof het inktzwarte er niet is
En ik die in mijn hart dat…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Toch is de schoonheid ons gebleven
al is er zoveel pijn en leed.
Er zijn de vragen in dit leven
en zoveel waar je niets van weet.…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten van alle schoonheid…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 bloeit voorzichtig
winter in het glas
pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt schoonheid…
Subtiele ornamenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 waar schoonheid schrijnt
in subtiele ornamenten
fluisteren dikke pilaren
het afzien en zware werk
generatieslang is er
gebouwd aan toren en kerk
waar nu gezang opkrult en
de gelovige zijn plicht vervult
in kapellen hangen
gebed en diepe devotie
tussen brandende kaarsen
de plaats voor duistere negotie
nog kijken de heiligen neer
op…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in
het niet alleen zijn op pad
totdat hij wenkt
mij zijn rust en
schoonheid…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal ruimte moeten zoeken
in de kern van het bestaan;
de diepgang van de eenvoud,
immers die is, zo denk ik, met
eeuwige schoonheid…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die mij niets gaf
waar ik alleen nog kan bestaan
door het raken aan kleuren
die in alle schoonheid…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Rond een rode maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 mag het even
hemel zijn in
je lach en ogen op
het bloemblaadjesfestijn
ze dwarrelen omlaag
in duizend kleuren
golven op de wind
een spectaculair gebeuren
ze kleden jouw
gracieuze vormen
in de haute couture
van de prille lentenatuur
jij bloeit
als nooit te voor
volmaakte schoonheid
in paradijselijk decor
wij zingen dansen
rond…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
661 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
De flow van duizendschonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 zacht ben je bij mij
gekomen in de flow
van duizendschonen
zij zomerbloeiden lang
in een herfst die wij
nooit zullen vergeten
omdat zij kleuren
deelden in de meest
lieve stukjes van ons leven
hun trossen waren
kleine bosjes schoonheid
hooggesteeld naar zon
wij droomden liefde
volmaakter dan de
werkelijkheid rondom
tot een geluid…
Jouw ziel is als een lentebloem
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
626 verdwalen
langzaam in verliezen
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van jouw ziel
misschien dat na de heimweedood
een verlangende bloei zal voltooien
maar tot die tijd kan het vriezen
en plotseling dooien
als eenzame grauwwitte wolken
zweven boven het ontwaakte landschap
jouw innerlijke schoonheid…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ik zag bloemen
reiken langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren…