2974 resultaten.
Theater van het hart.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Het doek gaat op en neer in de
spiegels van het lijden zonder naam
acteur van onverrichte zaken
ontmaskerde held uit de coulissen
een ridder mondvol vrees en blaam.…
de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de dag begint
er is wat licht
en wat rumoer
en de trams die krijsen
net als de meeuwen
langs de grachten
terwijl ergens
in halfdonkere kamers
iedereen opstaat
en in de spiegel kijkt
tanden begint te poetsen
roept dat iedereen opschiet
buiten de vuilniswagens
oude bedden ophalen en rotzooi
waar anderen al lang
het beste uit…
Raadsel
gedicht
4.1 met 7 stemmen
13.394 Je zou zo graag
iets door de spiegel zien, maar het blijft turen.
Er valt geen enkel onheil te vermijden,
en dat de dood komt, is een zekerheid
waaraan je geen gedachte meer wilt wijden.…
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
woorden zijn blind
alle geloftes vergelen als pentekeningen vol
van erotiek worden vermeden wanneer de voegen
tussen de hard gebakken stenen zich vullen
met gehaaste onwerkelijkheden
waar was jij toen ik stierf, raapte je mijn zaad
dat ik had verspild toen lust mij de ogen sloot
en spiegels…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.
Haar ogen drinken het tot zij ze topzwaar sluit:
dronk zó een ander haar nu tot den bodem uit,
of doofde hij voorgoed de bloemen van haar bloed…
Zo wondbaar is de snelle ademende flank,
alsof een hert in haar de pijlen wederstreeft.…
Ode aan een light verse dichter
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
861 Bouts rimées op Adriaan van Dams sonnet “Pasvorm”
Zijn bril tot op de neuspunt afgezakt
schrijft hij zijn verzen, glanzend als een spiegel.
Hij levert steeds door kunstig rijm-gepriegel
sonnetten af, elk geestig en intact.
Hij zeeft zijn metrum in een voet-vergiet.…
Later
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 Verliefd keken we
naar het verglijden van de tijd in de spiegel van
elkaars ogen van lang geleden.…
Je bent wat je eet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Dat het voedsel jouw gezicht is
als een smakelijke spiegel aan de
buitenkant. Smaakt het smakkend
of zonder veel tijd te verliezen;
wel gemanierd op de wijze zoals
jezelf wenst dat het voedsel aan
de binnenkant belandt?…
Onraakbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 dichtbij kent ook de verste verte
daarbij is vasthouden zonder zin
ik schets de afstand
ook wel in zwijgen
alhoewel er geen twijfel is over
haar die ik bemin of minstens
naar toe wil neigen
kijken in gedachten is tasten
in het duister
het licht kaatst dan tegen een spiegel
ook als ik duizendmaal luister
en de echo's opsla in mijn brein…
Adel in het nauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ze zat in haar boudoir
en het was klip en klaar
dat de welgedane
courtisane
geen cliënten meer zou ontvangen
die gunst zou haar pooier haar niet langen
ze bekeek zich in de gebroken spiegel
met wat teruggehouden gegiechel
waar waren de gouden dagen van weleer?…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Soms kijken zij net als wij elkaar opgewekt aan,
ja spiegelen en deinen dan dansend om dit bestaan.…
Spiegelschrift?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 helpen want ik ben
het enige dagboek wat ze
ziet, waaruit doorzichtige
bladzijden zijn vergeven
in spiegelschrift wat ze
leest waaraan ze zich aan
hecht, vertolkt ze een leefbaar
lied, met haar genen geschreven,
geeft dat een verstilde naam,
zij creëert een eigen wereldbeeld
met alles de mondiale kleuren deelt
laat ze mij haar spiegel…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo…
Het Strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het getij is dood,
de "spiegel" lijkt beloopbaar.
En lijkt oneindig groot,
in de verte, wat zie ik daar.
Een schim aan de horizon,
het nadert dichterbij.
Ohw wat mooi, deze zoutwaterbron,
zo voelt het goed, zo heerlijk vrij.
De schim verkleint weer,
was het wel wat ik zag.…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
400 Ik zal een mondiale paraplu van
uit het donkere heelal openen
om je in je onbezorgde slaap
te beschermen, misschien hoor
de zon graven in de modder,
of luister je naar de fluister snaren,
antennes van de natuur, waarvan
het kleinste tot het grootste zich over
holle spiegels water buigen met ons
als kleine mens op de achtergrond.…
Pommeren 1945
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 Soms tuur ik in spiegels en ogen
en speur naar dat klein kwartje Pruis.
Of, heeft men mij altijd belogen
en zorgt de Kasjoeb voor de ruis?…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd komt de
spiegel…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ganzen boven, en een schip beneden, een spiegel gelijk,
trekken V’s, die lucht en water openscheuren.
Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
Sneller dan licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 zweemde rest
heel traagjes
naar normaal
was aanspreekbaar
waren reacties
volkomen legaal
een leven lang
was zij gedislokeerd
ervaarde alles op
een eiland en dacht
dat anderen in dezelfde
streaming leefden
in de rij
deskundigen
sprak niemand
meer dezelfde taal
een bevrijdende diagnose
is nooit achterhaald
pogingen om de
spiegel…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.
Wel zie je de charme van het ouder zijn,
een rijpingsproces zoals bij goede wijn.
Plus heel wat levenservaring en verstand
en dat mag met GROTE DIKKE LETTERS in de krant.…
Gevecht na het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Vrij
man van de wereld wil jij zijn
Jouw wilde ogen dreigen
mijn vaderhand, ach, stuur
een engel, licht, een vrouw
een gunstige wind, zoete dromen
iemand, iets dat jou helpt
desnoods onbreekbare spiegels
Vader, moeder, aarde, heelal
laat iets gebeuren, natuurlijk
wie alles ziet, weet niet waarom
in te grijpen
vrijheid zou zinloos zijn…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Worden we rillend nog in zomerjassen
Een kristaldauw op de valstrikken gewaar
Van kruisspinnen die ons verassen
Door de mistgeverniste wijze
Waarop hun breisels de struiken behangen
En meisjes met elastische twijgen
De ijzelbesmukte webben vangen
Om van het mateloos gesponnen garen
Welke ze tot een solide vlies opsparen
Een soort spiegels…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 de koele adem van het heelal
is een spiegel van eeuwigheid,
over de stille punten van
sterren terugkijken.
als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Gevleugelde woorden
spiegelen de weemoed
van een oude zomer.
Haar ogen
zacht en breekbaar
turen naar wolken
voorbij drijvend
als zeilboten
stuurloos.....trekken
ze naar het zuiden
geruisloos, geen geluiden.…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Duizenden slaven van De Redder rennen
gebukt naar een zitplaats, buik tegen bil
neus in de rug, vakken vol lichtroze
schouders onder de paarse
kaalgeschoren kruinen
om de hersenen onder zon
en maan te openen
naar de Grote Ziel
en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid…
Stille getuige
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 We reizen samen naar de stilte
zonder intellectuele conflicten
het liefdesspel lijkt oneindig
mysterieus tot aan de dageraad
in alle bewegingen van liefde
teder in de taal van de nacht
dauwdruppels spiegelen ochtendlicht
het belooft een warme dag te worden
jouw liefde ligt nog in mijn armen
kom je bij me in mijn bonzend hart
het…
Onze schoonheid
netgedicht
1.0 met 243 stemmen
809 we spreken
van mode
en trend
volgers en
influencers
om de diverse
groepen
consumenten
mee te krijgen
hen de spiegel
van succes
voor te houden
door hun keuze
direct te
conformeren
met bekend en rijk
maar kijk om
je heen en zie
dezelfde gezichten
ook de gewichten
zijn geen maatje
te zwaar want zij
willen er gewoon
bij horen…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Je gezicht barste in de spiegel.
Servies viel uit kasten.
Nu had je een excuus om nieuwe te kopen.
Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen uiteenspatte,
zodat de ruïne het luchtruim besteeg.
Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.
Je wist hoe laat het was.
Je had dit vaker gedaan.…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wind bewaait het meer,
beweegt water te golven,
en mijn geest golft mee;
Met zonsondergang
gaat ook de wind onder, stil
wordt het water kalm
en spiegelt de maan,
zo boven zo beneden:
ook ik spiegel me
in strakglad water
onder de sterrenhemel,
boven de diepte;
Mijn bewustzijn zinkt
traag in het zwarte water,
diep in mijn wezen,
doodsangst…