3113 resultaten.
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om mij maar klein te houden
Zoals verwacht ben ik blind
als de bron vrij van de illusie
geen resultaat of middelpunt
van dat nimmer onderdrukte
Of ik met hulpmiddelen vlieg
de herboren oudere wegvaag
vale…
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 De val was diep; stilte sloot alle wegen af.
Alle glans verdween.
Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal.
Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen.
Mijn wortels zochten blind hun weg,
groeven zich dieper in het harde gesteente,
hongerig naar verborgen bronnen.…
Aspie Sollicitatie (2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
267 U wees mij harteloos de deur
Ik gloeide, werd heel rood van kleur
Die kist, daar wil ik echt niet in
Al vond u mij te licht, te min
Gezien u mij geen baan aanbood
Dacht ik "ach val toch zelf dood"
Ik heb gewoon mijn eigen trots
Ik hoef niet op die hoogste rots
Geef mij ruimte rust en tijd
Dan bloeit ze op, mijn kwaliteit
Dan ga ik…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 En de muzikanten spelen door, vals en ongestoord,
totdat de laatste dromer in zijn eigen slaap smoort.…
DIA'S
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.771 Kind in korte broek op draaihek bij weiland,
kijkt vol ontzag gemengd met bewondering
naar vingervlugheid van melkknecht Arie,
- loopt tussen koeienvlaaien, druk op zoek
naar uitsteekbare madeliefjes, bouwt dammen
in sloten, een hol van stropakken in kapschuur,
- maakt schrikbeweging aan hengel van
badmeester, jankend geluid na val met…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 Wanneer ochtend geen nieuwe morgen
meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt
ademen uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart…
O Man van smarten met de doornenkroon
poëzie
4.4 met 15 stemmen
3.081 Ai mij, ik hoor aldoor de droeve val
Der dropplen bloeds en tot de morgen staart
Hij me aan met grote liefde en eindeloos leed.…
JIMI
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.077 Wanhopig door ‘t belofteloos gekloot,
de martelgang langs elke valse noot,
verkoos hij de verlokking van het koord.
‘k Werd dus als pop-idool niet bijster groot,
mijn carrière was al ras ontspoord.
Geknoei bleef het, van elk succes ontbloot.
Toch heb ik al met al niet slecht gescoord.
Die Hendrix hè, die is inmiddels dood.…
Wens
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.257 Denken aan de toekomst, aan wat het leven geven zal,
een overgelukkige vreugdesprong, een moordende diepe val.
Het arme aan de dingen, het arme aan de mens,
het hebben van geen leven, het hebben van geen wens.
Een zoektocht naar mezelf, het hebben wat ik had,
wegen die me leiden, een niet bewandeld pad.…
over de noodzaak van bruggen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.155 op weg
naar nergens
komt besef
van terug
het begon
toch ergens
misschien
is er ’n brug
gebouwd
op het
vale grijs
van skeletten
elke brug
had zo
zelf een
eigen prijs
geluk is
bruggen zijn
heden
uit verleden
bruggen
voor heden
moeten nog
verleden
bruggen
voor nu
zijn altijd
te laat
nieuwe skeletten…
Psalm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.586 God, onze Heer, wil 't jong geslacht aanhoren;
red Vlaanderen uit zijn diepe val!
Zegen de eed door allen trouw gezworen;
Vlaanderen, Vlaanderen boven al!
----------------------------------
loecht: verleden tijd van lachen…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Dreigt vijandschap uit schaduw, op eenmaal
Laat hij zich vallen, vouwt zijn glorie dicht,
En tussen kleurloze vermolming ligt
Uitgedoofd 't brokje zon, onvindbaar-vaal.
Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur,
Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur
Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie.…
Weet jij waarom
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
2.499 Waarom sta ik hier, wat heb ik hier te zoeken
Wat doe ik in dit lijf, van binnen lijkt alles te vloeken
Snap niet wat er afgelopen tijd met me is gebeurd
Donkere wolken hebben mijn leven anders gekleurd
Waarom die twijfel, waarom koos ik dit pad
Het leek allemaal zo makkelijk, wist eigenlijk niet wat ik had
Maar nu zie dat ik val, diep en ver…
Ik leef, ik twijfel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.051 een mens
Weet niet wat me te wachten staat
Een laaiend vuur van binnen
De vlammen reiken hoger en hoger
Ik verbrand van binnenuit
Niemand die het aan me ziet
Ze moesten het eens weten
Toch voel ik me meestal goed
Uitzonderingen daargelaten
De dagen dat het tegenzit
Gelukkig steeds wat minder
Maar zit ik eenmaal in die spiraal
Dan val…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Hoe nachten nog om onze schouders hangen,
Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen:
Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen -
En slechts een dorre vloed van vale bladen
Ruist in het meer van mateloos verlangen!…
Man in het park
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
863 zijn samengevoegde handen
ligt zijn hart
het bloedt
herinneringen
gedachten
wanhoop en ongeloof
spelen zichtbaar op zijn gezicht
door zijn hoofd
verlammend onbegrip
voor wat hem overkwam
is wat hem roerloos blijven doet
terwijl de dag aan hem voorbijglijdt
net als het leven
de lijnen in zijn gezicht lijken dieper gegroefd
als het vale…
RONDEELKENS
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.611 Die nooyt musyck en wil maecken
die slaet syn hant omden trompet
ende can nu soo vals clancke braecken,
die nooyt musyck en wil maecken.
Hi sghettert als een bosen draecke,
sine ghebuure si vlughten ontset.
Die nooyt musyck en wil maecken
die slaet syn hant omden trompet.
Die sine ooren wil vernilen,
die maecket sulck gruwsaem gheluyt.…
Ik ben in eenzaamheid niet meer alleen
poëzie
3.0 met 77 stemmen
27.001 'k Zie dat een brede neevlenkring met vale
Lichtloze sluier u omhult; dan dalen
Zachtjes uw lichte schreden naar mij heen.
Uw adem vaart mij aan!…
voor mijn don
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.035 Als ik vannacht niet kan slapen
Denk ik aan alles wat je doet
Aan hoe je me knuffelt
Bezorgd om me bent
Tot ik langzaam aan begin te gapen
Als ik vannacht dan toch in slaap val
Na het denken aan jou
Weet dan dat ik van je droom
En dat ik heel veel van je hou...…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 ze plantte en haar ogen
zagen weer geen bloem
onkruid moet vergaan
dat leven heeft geen recht
op een normaal bestaan
geen water en geen licht
de groene handen
knepen ook emoties dicht
je stond alleen met regen
en wat zon op steen
ze ving jouw vlinders
en je kleuren werden vaal
de bladeren steeds kleiner
je takken bijna kaal,
de…
(bijna) gebroken liefde
hartenkreet
3.3 met 41 stemmen
4.152 Na die erge woorden: "Ik houd niet meer van jou",
Voelde ik alles onder mij weg zakken,
Steeds dieper kwam ik ten val,
Happend naar adem en met een behuild gezicht,
Hield ik mij staande na jouw vreselijke bericht.…
jij
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
5.357 Hier sta ik dan en weet niet wat er zal gebeuren,
Voel me de grootste idioot,
En val niet meer op te beuren,
Maar een ding weet ik zeker;
Ik voel me naakt en bloot.
Want alles heb ik gegeven,
Heel mijn hart en ziel,
Ik zal moeten genezen,
En vergeten waarom ik voor je viel..…
Verslaving (Deel 2)
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.282 geopend
een nieuwe dag dient zich aan
ik gaap, rek me uit
en besluit de wekker maar
heerlijk zijn gang te laten gaan
De irritante piepgeluiden
kunnen mij nog altijd
niet bekoren
en het snerpende geluid
voelt aan als de klokken
van de Westertoten
Uit frustratie gooi ik
de wekker hard tegen
de muur
ik draai me om en
val…
laat me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.054 en zeg me nooit dat ik het ijzer niet
breken kan want dan ontken je mijn
kracht, gevormd in de jaren van stilte
en nee, spreek me niet van verloren of
gemist omdat alles bleef zoals het was
geef me slechts mijn vleugels terug
ik wil vliegen zonder draden naar de
zachte aarde, al moet ik nog veel leren
laat me zweven op de wind en als ik
val…
stof zijt gij...
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.058 machtig mens
uiteindelijk bereik je niets
je vergaat tot louter stof
stof
de huisvrouw haalt de bedden af
wast lakens, slopen, sprei
stoft vensterbank en bijbelboek
opent het raam, slaat met haar doek
en laat je vrij
daar ga je
waaiend met alle winden mee
de wapperende doek wuift na
als was het een vaarwel van ’t leven
aan het einde val…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Ze mijmert wat in het zachte zonlicht
welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt
versleten wrijft ze over de leuning
het oude houten bankje toont in aanzicht
de gelijkenis van een beleefd leven...…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 ken geen taal waarin wij moeten praten
ik had een mooi grijs schimmenspel ergens op
zolder van je staan tussen een lappenpop
een doos vol ongeschreven brieven
een snoertje krokodillentranen en
gedroogde kindergrieven
tenslotte ben ik nog en weer alleen alleen in huis
de dubbele tranensnoeren om je hals
je mond van niet te spreken - alles vals…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.
Maar ook wij verloren van de overmacht
weg moesten wij, weg, voorgoed verloren.…
Hellehond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.201 Helse hond met duivelsogen
keek mij lang doordringend aan
toen ik staande in mijn dromen
de rivier voorbij zag stromen
en ik wist het zal nu komen
dat ik deze stroom moet gaan
En de hond hij schraapte kelen
al zijn kelen scherpend rond
die mij dreven niet veel later
naar het hooggeweven water
waar de hond in vals geschater
al mijn heldenmoed…