Dronken duisternis

Achter sombere zomerwolken spelen dronken muzikanten
met eenzame zwervers die lucide dromen vertolken.
Hun instrumenten janken als honden in het duister,
terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister.

Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.
De hemel scheurt open, een zwart en gapend gat,
dat de laatste restjes hoop uit de straten bezat.

Geen ochtend die hen redt, geen licht dat hen geneest,
de droom is een gevangenis, de waanzin viert feest.
En de muzikanten spelen door, vals en ongestoord,
totdat de laatste dromer in zijn eigen slaap smoort.

drank dronken duisternis

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8