3205 resultaten.
Alleen voelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.389 Wanneer voel je je alleen
dat niemand je begrijpt of weet
dat je helemaal voor jezelf
moet knokken om aandacht voor je leed
Wanneer voel je je zo alleen
met genoeg mensen om je heen
zomaar op een dag
laten ze je zitten, alsof je verdween
Het gevoel wat voor je overblijft
laat haar maar, ze wil dat het zo is
we gaan verder met ons leven…
Woordenschat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 De dichtkunst sleurt zich voort
langs afgewezen paden
diens woorden ongehoord
met afkeur volgeladen
Een liefde die verdween
de wanklank is gebleven
verstoten door het steen
bedierf het al het leven.
Geen sterveling begreep
de schoonheid van het lied
waaraan men zich vergreep
deed liefst die taal teniet.…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 bleef onvoltooid
Nog voor haar stem zich verder
kon verheffen,werd zij door
overmacht gekooid, verwoei
haar kracht in een verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een
terp van de wildste rozen in het
heem, geplukt als een dichtboeket
waar zij langzaam in verdween…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Maar toen als tuinman Hij je plots verscheen
nadat de dood Hem niet voorgoed had meegenomen
en jij doorheen je tranen en geween
Hem niet herkende daar tussen de bomen,
toen noemde Hij jouw naam – de angst verdween.
‘Houd Mij niet vast. De Helper moet nog komen.’…
Mijn zusje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
956 Wasem meegevoerd door leeuweriks klim
tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip,
onzichtbaar gouden zeilschip
verdwenen achter de kim.
En toch, mijn twee goede zorgende zussen
blijft mij het afscheid zwaar
en smeek uw verdriet te blussen.
In de luwte van uw hart, gelukkig vertoef ik daar.…
Existentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
617 Toen ik verdween, was jij gegaan
Jij begroette de hemel en ik
maakte kennis met verdoemenis
terwijl in tijd de jaren vierden, maar
onze toekomst dit niet wilde zien
Inmiddels verstreken jaren
onze liefde onvermijdelijk
onontkoombaar door verspilde tijd
nooit en te nimmer echt terug, doordat
niets zeker is, behalve de dood
Engelbewaarder…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Goddank straks komt het koude jaargetijde
de warme zon is al weer maanden heen
en ook het groen uit boom en struik verdween
het jaar bereidt zich voor op zijn verscheiden.…
Gedachten bij het ouder wordeen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Je voelt je niet meer zo goed als weleer
De energie is een beetje verdwenen
’t Wordt moeilijk om alles bij te benen
En wat ooit geweest is komt nooit weer.
Maar bij het ouder worden mag je weten
Dat God de Heer steeds meegaat in je leven
Hij wil jou met Zijn liefde blijven omgeven
Reken maar op Hem, Hij zal je niet vergeten.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 Er waren geen vragen
uitstel werd niet geduld
niets wachtte op later
op tijd zijn belangrijker
dan grijze, schaarse haren
Klaarheid zou zichzelf verliezen
in het heldere water
klanken duidelijk gehoord
van gestreste bultruggen
vragen naar goed en kwaad
Zij wisten er niet veel van
maar meer van ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen…
Van winter naar lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 De tulpenboom voelt drang om uit te botten,
verdwenen is haar matte winterkleur.
Ik zie al merels in een plas ravotten
en ruik zelfs af en toe een lentegeur.
De treurwilg is gestopt met treurig wezen,
zijn slierten kleuren heel voorzichtig groen
en rond zijn takken buitelen de mezen,
zoals ze dat alleen in ’t voorjaar doen.…
Sint Jansteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Totdat je schielijk uit mijn bed verdween
en nu weer koeien melkt in Sint Jansteen.…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging van het oud in antiek zijn
met onze bevende handen in het trillende schrift
we schrijven woorden voor jou, voor mij
maar er is een afstand die doet denken aan een oceaan
en bij nacht als de dromen zijn verdwenen…
Het lachebekje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
514 Rondom het kraambed klonk een diepe zucht,
de bange spanning was op slag verdwenen,
gelijk met de verkrampte kromme tenen.
Ze lachten allen mee, heel opgelucht.
En met die leuke kuiltjes in haar wangen
liet ieder zich in vreugde door haar vangen.…
STROHALM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 schreide en ik even droef
op ‘t moment dat ik daar wat stond
Jij, die ons verleden zomaar begroef,
staarde wat schuchter naar de grond
De nacht weende en ik even zacht
mijn wereld werd immers ingestort
Ik had jou grotere liefde toegedacht
maar van liefde gaf je steeds tekort
De duisternis huilde, heel de nacht
om het licht dat van hem verdween…
De val der woorden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.478 Maar wankelend
onder het eigen
gewicht daalde
langzaam tenslotte
langzaam af door
het zandlopergat
van hun nek terwijl elk
zich vooroverboog als om
te zien hoe het door de tenen
heen verdween in de grond
------------------------
uit: 'Les-stof', 2013.…
Nieuw Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Tijd is een wentelend wiel
dat achter de horizon verdween
komt morgen terug
de tijd gaat nooit van ons heen
In een droom heb ik jou gezien
je haren waren als stralen van de zon
je ogen glansden
zo klein als je was, toen het leven begon
Eeuwen werden geboren
nu ben jij aan de beurt
jij die mij blij maakt
en mijn leven anders kleurt…
Zoals lang geleden - deel 4
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 Het visje verdween om zoveel onvrede naar
de diepte van de zee en nam voorgoed
hun reeds verworven voorspoed met zich mee.
Het dwergenpaartje was toen weer even arm
als voorheen, maar desondanks gelouterd
door het leven, en genoodzaakt niet naar
meer te streven.…
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 De Maas was rustig om ons heen,
Wolkenkrabbers stonden niets te doen,
Terwijl Hotel New York uit zicht verdween,
Leek zij te verlangen naar een volle zoen.
Een vrouw in de herfst van haar leven,
Knap maar met een rimpel hier en daar.
Haar man was met zijn camera in de weer,
Hij keek alleen maar door zijn lens naar haar.…
Blauwe ogen.
poëzie
2.0 met 4 stemmen
2.392 't Was vreemder, meer dat van den Zuidernacht,
Doorschijnend, lichtend en diep,
Waaronder Venetië fluist'rend lacht
En 't gouden Palmyra sliep;
Het blauw van de wijkende horizont,
Waar Lohengrin's boot in verdween....
Het blauw, - waarheen ijdele wensen gaan,
En onverhoorde gebeên.…
Snoepje van de Week
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De winkels van De Gruyter zijn verdwenen.
De winkeliers van vroeger zijn niet meer.
Toch denk ik nog vaak aan hen.
Wanneer ik als anonieme consument,
door anonieme supermarkten loop.…
Ik zag je
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 'k Sloot m'n ogen weer
om in te slapen opnieuw
de keer erna da'k wakker werd,
was de wereld helder
en jij verdwenen.…
Welvaart en schaamte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 Als de waterkou je kleumt
En je humeur niet is te pruimen
Zegt je vrouw: nu is het tijd
Om de vliering op te ruimen
Het komt nog eens van pas
Heb je steeds gezegd
Maar niets verdween, alleen
Is alles tien keer verlegd
Ok, Ok, ik zoek het uit
Geef me alstjeblieft de tijd
Niet overhaasten (traineren dus)
Later heb je spijt
Zo ging…
De ziel
gedicht
5.0 met 3 stemmen
5.250 Wat achterblijft: het zielloos lichaam
en de zekerheid dat iets verdwenen is
dat niet bestaan kon maar er toch was.
----------------------------------------------
Uit: 'Kanttekeningen', 2010.…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Broeden voor niks?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Tweemaal eerder deed ze dit,
zonder resultaat want al haar kroost
is vermoord,
opgevreten en verdwenen!
Voor de derde keer
zagen we begin van de week
zes jongen met veel
gepiep, alsook gesnater
met beide ouder-koeten in het water.…
het spiegelmeisje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 Het meisje voor mij zat stil te staren
de ander praatte in haar mobiel
in de zon was het of ze dezelfde waren
in de tunnels verdween de sprekende ziel
In mijn ogen vormden ze een geheel
iets dat ze beiden niet wisten
het leek een illusie en was toch reëel
een vrouw die gaf wat de andere miste
Het was de stem bij het beeld
het meisje dat…
Stukje zekerheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
503 zo mis
met cape en
baret heb ik mij
waardig neergezet
kleur woorden
op het blanco doek
maar het is niet
genoeg om als poëet
mensen te onderwijzen
zij willen contact en liefde
vooral in echte bewijzen
heb mezelf weggedaan
in goede doelen
aan de overkant
gelukkig ben ik hier
nog overeind gebleven
maar mijn zekerheden
zijn verdwenen…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar
weliswaar de ene rechts, de ander links
in het midden verbonden door een rits
met mijn rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek…
Dagdroom
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
628 Vanmorgen was ik blij je weer te zien
Ik schaamde me voor alles
Maar toch ook niet
Er werd boos naar me gekeken
Het deed me pijn dat je verdween
Ik treurde heel even maar moest verder
Gelukkig volgde je mij en zei ik ben bij je
Iets waar ik niet aan twijfelde
En je wou heel erg graag helpen
Het werd me ineens duidelijk dat je het soms…
Onderweg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
420 wereld tot de wind
stil is gaan liggen
aan de frisse waterstromen
Onderweg moest ik
stenen en adders overwinnen
en mijzelf vergeten in 't blauw van
mijn geboorte huis waarmee ik verbonden ben
vergeten moest ik
mijn kinderen
de dorre harde grond
dreef ons uiteen
Overal het zwijgen, maar och;
de levende fontein
waarin ik verdween…