8772 resultaten.
Mijlpaal na mijlpaal
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
1.019 Al bijna een recordreeks nederlagen
Ach, zit het vrijdag tegen dan wel mee
Wacht een uniek record voor Willem II
Een knappe club die dàt ooit weg zal vagen
Straks evenaren onze niets-bereikers
Daarbij ook nog het lót der Volewijckers…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 Wat staat ons nog te wachten?
Alleen maar koude nachten.…
Ma chambre
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
594 buitenshuis
de winterwind sneeuwt monotoon
slaan geborduurde ijsbloemen
op het raam
het ijskristal dat bijt
op ingelijste achtergronden
gevuld met licht
nog tevergeefs bij het raam
wacht mijn stoel
op een plezierig voorjaar
waar alle vogels wijselijk fluiten
vogelvrij…
wie me verblijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 me goedlachs de beste vindt
geeuwt de nacht en sluit
het raam zonder mededogen
zowaar ik schrijf
blijf ik niets van waarheid vinden
doorklief ik uren die ik vrees
daar de tijd niet wachten wil
ziehier mijn beeltenis
wat mij blijft is een reeks
zonder hoogtepunten, een vlakte
met een eindeloos verlangen…
De avond en zijn wachtende schaduwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten
en niets vragen wat alleen
schaduwen wensen
als ze uitdoven
of een verlossing willen die
de werkelijkheid
zijn schaduwen ontneemt
en alleen na een maagdelijke
avond hen weer hun
hopeloze schoonheid
teruggeeft.…
Luchtspiegeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Wolken drijven voorbij in een zucht
aan de zon die altijd op hen wacht.
Geen vrijheid is eindeloos als het heelal.
Vrijheid is binnen grenzen gevangen
van dood, ouderdom en verval.
Vrijheid is eindeloos verlangen.…
Onbereikbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
686 Zwijgend
vermeed zij het zilver
terwijl de woorden
zich ophoopten
tot onbereikbare zinnen
vol gouden druppels
die verdampten
in een zilte zon
Slechts de dromen
spraken in geuren
soms in kleuren
Zwijgend wachtte zij
in eindeloze stilte
op onbereikbaar goud…
De zeis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 de tijd is
uit zijn kracht gegroeid
door haast en wacht
de dood
zet magere jaren om
door langer leven
zo komt de zeis
ondanks flink wetten
niet aan zijn trekken
zij gingen hand in hand
van stad naar land maar
tijd laat nu de dood verrekken…
Een nieuwe wind gaat waaien
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
630 Een nieuwe wind gaat waaien
door de politieke gangen,
nu maar wachten,
waar deze toer op vast gaat hangen!…
Stille Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Stilstaan op de wind
is de toon waarop alles wacht.…
Lezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 Helemaal van de wereld,
maar niet echt
ik zit in een boek,
ook al niet echt,
want ik ben geen letter
niet van papier,
maar zit in een boek verzonken
wie me hebben moet hier,
die wacht maar
tot ik uitgelezen ben.…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
841 leegheid
laat het
rode bankje zien
het verlokkend
rood is zinloos
niemand wil mee
diep in die
grote blauwe zee
de sleutel van de
grote klemmende
rode deur
ligt op de bodem
wie goed zoekt
zal niets vinden
de sleutel
wacht…
Zo duidelijk zichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
506 Waar het leven
Van alledag
Voor mens en
Maatschappij
Maar al te vaak
Ondoorzichtig is,
Onduidelijk, vaag,
De mens gevangen
In wetten en
Systemen, daar
Is de eindigheid
Die iedereen wacht
Overduidelijk
Zichtbaar,
Aanwezig van
De vroege morgen
Tot de late
Avond, met alles
Wat daartussen
In leven wordt
Genoemd…
drijfkoud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 in het midden van de regen
drijft gevoel
de buien in
een goed begin
is thans het halve werk
de kerk
slaat een kruis
en in de hoek
staat nu
de wind
te wachten
waar ik zwijg
nijgt mijn gemoed
zoet het water
tot een beeld mijn
ogen lokt…
Opnieuw met stip!
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
733 We kruipen economisch uit het dal
Er wacht ons weer een stijging in de koopkracht
Ofschoon ik mij geen echte misantroop acht
Vind ik het vrij voorbarig, al met al
Heel dat gespeculeer rond groei en doorbraak
Lijkt net zo’n luchtkasteel als -ooit- de oorzaak…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
Leen me je lippen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
555 Leen me toch je lippen
om de woorden te horen
die gehoord willen worden
voor de zon de maan verlost
Leen me nu je lippen
om die glimlach te zien
die niet vergeten wil worden
voor de traan de lach verdrijft
Ach, leen me je lippen
om die ene kus te vangen
die wacht op een antwoord
ook al is het dan de laatste…
Reis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Rozenkrans
Tederheid
Gevallen ziel
Ontmoetingen
Wachten
Langs de straat
Mensen die spreken in de bus
Wees paraat
Bliksem
Tussen mensen
Regen die stroomt
Even de stilte
Dan gedroomd
Dat alles goed is
Dat het leven een reis is
Met de bestemming ongewis…
Zekerheden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
445 In plaats van te doen
wilde ik het zekere weten
van de volgende stap
Maar wat nu zeker waant
is morgen lucht of regen
leven kent geen zekerheden
behalve dat het eindig is
Je moet wel nemen
wat voorbij komt
anders komt het
om te nemen
terwijl jij wacht…
Ruggensteun
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
685 tussen mensen die razen
stormen en dazen
wacht een schouder
een wereld vol geduld
het is thuiskomen
langs het kleurenpad
in een warm bad
vol confettidromen
duizendvoudig jij
toewijding door elk getij
mijn delende kracht
beminnelijk gebracht…
Bijna in slaap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Klaas was er en verdween,
net als de slaap
en zo zit ik weer een nacht gebroken
en wel te wachten
tot het ochtend wordt.
--- GAAP---…
Opstanding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
612 wachten
rond de stilte
op het leven
een moment
willen horen
willen zien
dat de dood
uit de doeken
wegdrijft
versagen…
vragen…
nee…
een gewiekst
kostelijk vogeltje
versiert een steen
verwachting
verzoening
puur geluk
schikt zich
om hem heen…
Schulp
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
670 Mijn hartendief, mijn suikerlief
kan je niet meer innig beetpakken
noch omhelzen om je warmte te voelen
of met mijn tong naar je lippen zoeken
want mijn handen doen pijn
mijn lichaam trekt aan me
mijn hoofd is bij de pijn
in plaats van bij jou te zijn
omdat ik denk dat je er altijd bent
hoop ik dat je op me wacht
als ik weer uit mezelf…
Olympisch feest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
691 Gespannen wacht ik op het sein dat ik mag gaan
En ren er dan als eerste supersnel vandoor
Ik voer de meute aan, maar sta plots naast de baan
omdat ik hijgend als een hinde hier verloor?
Nee, ik word niet genoemd op dat Olympisch feest
Mijn naam is Haas, maar ik ben er dus wel geweest…
Rijmend breekijzer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
445 Als droogbloemen hangen gedachten
op betere tijden te wachten
inspiratie voor zinnen en woorden
lijkt iets voor verborgen oorden
Als zoeken naar oases in een woestijn
negeren helpt niet want leegheid doet pijn
in afwachting van de geest in de pen
dit rijmend breekijzer als broedhen…
Onverwacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 Dat het dat is waarop je wacht,
Dat het dat is wat alles verzacht.
Even lijkt het erop dat het klopt,
Dat het je vastpakt en niet meer lost.
Maar dan is er de harde realiteit,
Krijg je te horen dat het ze spijt.
Dan is er geen geloof meer in dat onverwacht,
Maar blijf je alleen maar achter met smart.…
hier ben jij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
705 dat teveel aandacht vraagt
hier ben jij
koude billen op de stenen stoep
naast mij
droog in het portiek
we kijken naar de belletjes op straat
en wachten op de zon
misschien een regenboog…
Ziel (A.U.W)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
637 Houd je maar eens in
als het goede van de ander oversteekt
en je lach op secure wijze
diens weke delen als een buit beschouwt
en je wacht op een moment om toe te slaan
de ander leeg te laten
en je ogen te sluiten voor sporen van geluk
die niemand meer mag vinden…
Wat?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
498 Wachten op die iemand
Hij die mij er uit haalt
Dan even alles weer weten..
Dan even zoveel voelen..
Nooit lang,
want wij kunnen niet stil blijven staan…
tijdlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 hoe uit niets verschijnt
samenkomt en uiteenvalt
schemer die vooruit werpt
stilte die doorsnijdt, een vliegtuig
dat verhoudt tot lucht, lachend
zonder aanleiding, de ziel
die wacht op een hongerbruid
terwijl na vandaag niets
wederkeert tot morgen
afgelegd als weg
en na gedane zaken
weldra voltooid…