3038 resultaten.
Beteugeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 Een beteugelde liefde
Krijgt vleugels in jouw bijzijn
Gaat ademen en leven
Krijgt ruimte, gaat bewegen
Groter groeien, hoger stijgen
Tot de hemel kan het reiken
Maar zonder jou
Bindt het in
Kom ik weer licht bij zinnen
Kan mijn rede weer wat vinden
Mijn hart kan even rusten
Van je handen en je kussen
Tot ik je weer zal zien
En kan laven…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
731 lach waar een traan
meer op zijn plaats is
het is je al vergeven
jij bent een jonge toon
een nieuw verlangen
ik heb het al die tijd
geheim gehouden
maar jij ruikt
de herfst in Amsterdam
als een muzikale bondgenoot
de nevels en de ochtend regen
het verse brood bij het kanaal
een woordenzwerver
op het taaleiland
voltooid in eigen zinnen…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Misschien heeft hij een brief in zijn tas
Die jij op de bus hebt gedaan
Met krul letters geschreven
Een inktvlek onder het adres
De envelop zorgvuldig dichtgelikt
Met een plofje op de mat gelegd
Een afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De zinnen met passie neergezet
Als was je een beetje hier
Deze tijd is…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 Na de regen is de vochtige lucht
in de oude havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever…
Hij zweeg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Hij wilde de mooiste zinnen zeggen
maar stond daar met zijn mond vol tanden.
Hij zag wel je twijfel over zijn gevoel
maar kon niet spreken.
De angst weerhield hem
als hij sprak van zijn gevoel was hij vast bezweken.
Zijn vader zweeg over emotie.
Zijn vaders vaders vader zei het evenmin.…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 De tijd "van" is bijna gekomen
ik twijfel over mijn regels en zinnen
het ongemakkelijke samenraapsel
van de afgelopen weken en jaren.
Hoe intiem mag mijn pen worden
het voelt wellicht voor anderen
als een novemberschoen na de intocht
of bijzonder leven wisselend besproken.…
Hoe komt het
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
764 Hoe komt het dat jij wel dicht
en het mij totaal niet ligt
‘t Is een ingegeven idee
een zin een enkel woord
een opgevangen beeld
iets wat je hebt gehoord
En dan na een aarzelend begin
vallen de ontbrekende woorden
en zinnen je soms zomaar in
zo simpel ontstaat een gedicht
Misschien is het een golflengte
die ene perfecte wave
die zo…
Najaarsbericht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 Verlicht mij niet van een gedicht
Langs de einder tot de nerven
In de deur van het gesticht
Spreekt het geheel in scherven
Soms verdenk ik mij binnen
Men spelt daar de tijd
Tot vermaak van zinnen
Vonkt extase en beurtelings spijt
Een haveloos hart als hete radiator
Jaagt meer dan lucht in stelling
Zo ziet mijn radeloze commentator
Elke…
Geef ik tijd de vijf?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Wat mij in welhaast langdradige
burgerlijke zinnen uit dromen
onbevangen beelden laten vertolken.
Mijn eerste zetten op papier heb ik
als kind van tien en veertien al gedaan,
het is bijna tijd zwijgend op te staan.
Nu zijn het nog de ongelezen verkennende
kleuterstappen van mij die nu net als ik
nog wel onbevangen vitaal zijn.…
Zullen we
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 ik was
liet weten
komt ie nog die eerste
te verwelkomen zoen
Zullen we het nog
eens overdoen
net als toen
gewoon voor dat gevoel
zodat we nooit vergeten
Laat ons nog eens in die
vijver van verliefdheid zwemmen
onze gevoelens weer even
aan die intensheid laten wennen
Kom we gaan het doen
met elkaar verstrengeld en
buiten alle zinnen…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 bloeiende bomen die in de
palm van een hand wordt getest
of in de toonladders van het denken,
verdieping van meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie
waaruit emoties worden gestolen
wortelende zinnen…
Verstoorde vrijage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.485 Maar het was gebeurd met onze liefdesbrand,
er was totaal geen leven meer in onze zinnen,
ik vertrok door het raam maar weer naar de overkant.…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 kleine lijntjes
punten en strepen
heb ik ontdekt
in de mimiek
van je gezicht
in eerste tekens
van jouw
lichaamstaal
rondde je lach
priemden ogen apart
pas later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een…
Bengaals Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Zinnen oplaaiend door minnende zon
Lijf en leden geprikkeld, totaal ontwaakt
Het hart dansend van puur jolijt
Zin te zwemmen, fietsen, springen en sjansen
Ik tel mijn zegeningen
Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder
Intens warm geluk koesterend en strelend
Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd
Een schattige sms van zoonlief…
Dilemma
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
483 niet weg
Spin me in
rol me uit
hou van mij
met haar en huid
Wis me uit
kleur mij in
laat ons waaien
in de wind
Gevoel & verstand
lopen uit de hand
wissel van spoor
ga ervandoor
Breek mijn baan
laat een traan
geef wat lucht
en kom terug
Laat me gaan
laat me vrij
hou me vast
ga niet voorbij
Droog je tranen
slijp je zinnen…
Levensvraagstuk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
608 Nu geluiden weerloos zijn in de kalmte van de stilte
jouw onzichtbare nabijheid die mijn adem steelt
de uitgekozen zinnen waarmee je mij doorzoekt
liefhebben in het dagelijkse vergeten
uit eenzaamheid op zoek naar nieuwe wegen
voor als niemand meer wilt lezen en begrijpen
in die droeve begeerte naar affiniteit
zonder het dilemma van onwetendheid…
Onder voorbehoud
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
393 nog heb ik
je boek niet uit
het blanco
inspireert als
letters kalligrafen
worden en hun
harten dragen
in zinnen vol liefde
nooit is er
verleden tijd
als we pagina’s
terugslaan en
emoties in passages
weer herbeleven
tot in detail van
nemen en geven
natuurlijk
zouden wij dingen
anders doen
de zoen blijft
overigens gegeven…
Geschonden poriën?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
453 Langzaam ontdaan van
gepolijste materie en van
willekeur ontlokte zinnen
uit elke pas, werd een
film van vloeibare pixels
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar maakten,
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
passanten die de evolutie in trance
en toeval doen verbleken, oceaan…
Digitaal Tijdperk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 De stoomrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat Facebook, YouTube en mobiel
Ze zijn funest voor lichaam, geest en ziel
Ja velen zullen buiten zinnen raken
Vooruitgang, daarbij aan te kunnen haken
Vergt veel van hen met een verouderd stiel
De stoomtrein wist de mensen ziek te maken
Nu doen dat facebook, YouTube en mobiel
Beroepen sterven…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Dag witte tuin waar zwarte letters groeien
Vorm gevend aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga…
Vroeg of laat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 Niet elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
om dan misschien dan weer te vegen
in de verwaaide as van vergetelheid
verteerd in tomeloze bergen liefde
waarmee de wereld ook is geïnfecteerd
word je niet vatbaar voor mijn ziekte
toch zet ik de besmetting in als wapen
in…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Het opgedrongen keurslijf tot in het ultieme doorgedreven
levert slechts zinnen die niet makkelijk zijn te lijmen.
Was je maar vrij, ik kende al je hartsgeheimen
zonder die wetmatigheden vrijelijk aan mij blootgegeven.
Geen regels en geen rijm, een duidelijk statement afgegeven,
het is het thema dat telt, niet het kreupelrijmen.…
Persmoment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Mijn ogen dwalen rond
Tussen ziek en gezond
De cijfers lopen op
De wereld is een ledenpop
Och trieste onzekerheid
Voor de komende tijd vol donkere majesteit
Kom laat ons strijdbaar zijn van zinnen
In ‘t loodzware duister covid 19 overwinnen
Noch weerloos noch kwijnend in minnen
Het hart onbezwaard door ‘t geestelijk zwaard
Volgen…
Belijdenis van dichters
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Waar liefde zinnen geeft.
Waar heimwee zinloos is.
Waar dood leven voedt.
Ooit reizen we er heen.
We komen er vandaan.…
Si On Chantait
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 naar zomers feestgedruis
En neuriede voor haar Cette Melodie
Zij was het aan wie ik mijn liefde schonk
Een meisje moest wel heel erg op haar lijken
Zou ik mij omdraaien en naar haar kijken
Marie was het bij wie ik zuiver klonk
We stonden samen voor een Bruidsboetiek
Het leven was bedoeld om te beminnen
De stad om te verslinden, buiten zinnen…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het onhebbelijke
is als vloed zo aandoenlijk, zolang
het wegebben van hoogtij
zich ervan bewust is, dat bij
zinnen…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen,
de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin.
Mijn hart, een blad, mag in het licht beminnen
de stilte, en de vrede diep vanbinnen in.
O morgen, met uw gouden, zachte handen,
raak aan het kleine, dat in schaduw stond.
Geef mij de rust, het licht om te belanden
waar elke nieuwe dag in hoop begon.…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet boven de
goot
als wolk
blijven zweven
zonder te vergeten
zonder de zinnen…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?
Of wegen je woorden bijna niets
verdwijnen ze als een zwerm in de wind?…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 steen verfrommeld in één
groengele achtergrond (op tv)
manifesteert zich oud zeer
de verdichtingen
de bewijslastfoto
de schrijfwratten
de vuilnisbrieven
die bewuste eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte stoelpoten
afgezaagde lange zinnen…