6892 resultaten.
Dader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
755 Gedrag,
Dader,
Gedachtegoed - zo maar
Wat termen uit het
Handboek der psychiatrie
Die duiding moeten geven
Aan wat er in je omging,
Mens die zichzelf en ook
De weg kwijt was en dingen
Deed waarvan je nooit
Had gedacht dat ze binnen
Jouw bereik zouden liggen,
Mens van goede wil die
Je altijd geweest bent
En nu terechtstaat…
Zij
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.040 Haar lichaam ademt in mij voort
en binnen word ik weggedacht.
Woont daar iemand die bestaat
als zij zich sluit? Alles is
zo denkbaar in dit hoofd, ik
raak er niet in en niet uit.
Ik ken haar enkel in mijn armen,
zij houdt mij eeuwig op de tast.…
Hup Bouke! Afsnijden die Mont Ventoux!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
905 Sinds Petrarca de Mont Ventoux
Beklom is de weg afsnijden onwijs taboe
Zijn broer mocht vóór
Om in één moeite door
Zelf tijd te maken open naar binnen toe
Hoe waar de boodschap ook moge wezen
Laat Bouke de Mol het maar later lezen
Die krijgt bergop
Zonder vizier klop
Bochten zijn nu om messcherp door te sjezen…
Het stille geluid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 Van binnen uit
stuwt het naar boven
dat stille geluid
dat ze nog niet wil horen .
Niet voelen,
niet zien,
niet stromen,
niet bewegen,
niet beleven.
Zelfs duizend zuchten
gaan geen stem geven.
Machteloosheid slaat toe
niets houdt de fluistering nog tegen.
Ze hoort het geluid
in zichzelf breken !…
gestolen moment
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
496 Ledige ogen blikken naar binnen,
treffen zichzelf
en komen tot zinnen.
Doof het licht, doof het heden,
wat nu was
is alweer in tijd vergleden…
Een barst in alle dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 kan ik nou geloven
In dingen die alleen
Maar heel zijn,
Potdicht, geen scherfje
Eraf, geen barstje te zien -
Misschien dat de
Antiquair er dan
Wel veel voor geeft,
Persoonlijk zie ik
In zo'n oud attribuut
Toch liever een barstje,
Of anders een kleine scheur
Waar moet anders in deze
Pikzwarte nacht het licht
Door naar binnen…
Luidruchtige stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 Die opgekropte emoties nog
Maar net binnen houdt
Angst en agressie
Die om voorrang strijden
Hier wordt niet gretig gezwegen
Maar alleen uit bittere noodzaak
Zichtbare golven van ergernis
Die over elkaar heen rollen
Zonder geluid
Uit pure frustratie aangelengd
Met hoog oplopende irritatie
Alleen pure wilskracht
Houdt de breekbare…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
Een ochtend op Callantsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Daar komt een groep
Mensen aan voor wie
Het leven louter dikke mik
Lijkt te zijn, schouders
Gerecht, de blik naar voren
Over de hoofden van anderen
Heen kijkend in het niets -
Het individu volgt ze
Een tijdje op het Callantsoger
Strand, en merkt al binnen
Minuten dat de groep net zo
Los aan elkaar hangt als het zachte
Zand van…
Wat je me achtergelaten hebt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 Wat je me achtergelaten hebt
Is zonder dat je het merkte
Je lichtvoetigheid die
In al haar schoonheid
Hier voor me ligt -
Het zachte dat voor mij
Aanraakbaar is en mijn
Harde gedachten bijstelt,
Mijn wrede gevoelens in toom houdt
En waar mogelijk verzacht,
Mijn nog niet gedane daden
Binnen de perken houdt, zodat
Ook voor…
letters
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 edlemazrev srettel
sthcels rood laveot
nemrov ez nedroow
verzamelde letters
slechts door toeval
vormen ze woorden
geen zin in woorden
schreeuw ik onzin
tot mijn hoofd
eindelijk leeg is
ik stamel en sta op
open de gordijnen
buiten regent het
letterlijk zinloos
ik blijf binnen
om woordeloos
letters te sparen…
Donder goden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 oh wat is het heerlijk weer,
terwijl iedereen naar binnen vlucht,
geniet ik van de koelte.
De dondergoden gaan tekeer,
mocht ook wel na het warme weer,
flitsende lichten verlichten de lucht
terwijl nu bijna iedereen verzucht:
eindelijk een beetje frisse lucht!…
Grote Onbekende Dienaar 3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Leid ons, na ons leven hier, binnen,
in die voor ons onbekende wereld.
Neem de schellen van onze ogen.
Laat ons zien, zo bidden wij,
wie wij mensen werkelijk zijn.…
in kinderogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 een zwaluw zwoegt binnen de storm
zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt
op aarde kijkt een kind, in
rood gelakte laarsjes
(verbazing om het groot geheel speelt -
allengs groter - om de kleine mond)
waarom de Hemel zoveel windkracht zond
begrijpt het niet
maar ook dit lied zingt als vanouds van
uitgeblazen kaarsjes…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…
Je bent al thuis...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Alsof een stem, diep van binnen,
woordeloos tot mij spreken wil.
Het is een stem die me laat weten:
Vraag nooit naar de weg naar huis!
Stop met vragen naar het onbekende.
Je was hier al voordat je vertrok!
Je bent al thuis.…
Jij helderde zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 boven het luchtige
wisselen van woorden
en stemmen uit
hoorde ik ineens
een herkenbaar geluid
het lichte trippelen
van hakken
alsof de lente
pril en voorzichtig
binnen kwam stappen
jij helderde zon
zwaaide heel even
waarin blikken kruisten
en jouw ogen de kou voelden
die nog in mijn winter huisde…
In het ongerijmde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Gedichten brengen mensen rijm,
binnen een ongerijmd bestaan.…
H zodra ik hoefde te kijken was het weg
gedicht
3.7 met 3 stemmen
1.691 Zelf ben ik
van binnen als een ander die ik ook niet zie
We leven als een gelijkenis, hoor
ik, gelijk aan ons lichaam
waarin we verborgen worden, dat is alles
wat we openbaren
Intussen verschoon ik je
--------------------------
uit: 'Nieuwe zon', 2014.…
vlinderboom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
589 vooral als ze in juli weer in vol ornaat
te pronken staat neemt zij me mee
naar de tuin van mijn oma en opa
waar ik ooit al te graag mijn neus in
haar bloesem stak en naar ‘t oneindig
gefladder van de vlinders keek
hoe ik nog steeds haar lonkende geur
naar binnen snuif, weer met de blik
van een kind naar elke vlinder staar…
Taal van verdriet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur
binnen zonder kloppen of aan te bellen
hij wil niemand iets vertellen
hij wil niet over komen als een zeur
verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe
hij voelt zich alleen maar moe
een wintersjaal in de zomer
verdriet…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
Energieveld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 geronk van motoren
ontsieren de stilte
verjagen de vogels
van hun territorium
verbroken tederheid
de nacht is een boze
droom dat zonder
schroom de aura
binnen wil dringen
een grommende hond
ik zing met de vogels
vanuit het tranendal
tot de morgenstond
met het licht op mijn
gezicht en de zoete
adem van het gedicht
voel ik de warme wind…
onmetelijke bestemming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 het zangerige
Cavatina van
Beethoven dat
het zonnestelsel
binnen zweeft:
wie hoort het dan
in de sterren van
Venus Urania?
de serene Madonna
met het kind op schoot
geweven in gouddraad
door engelen omringd
haar mantel is wit
met ultramarijnblauw:
wie zal haar aanschouwen
in de schaduw van de maan?…
Nieuwe tijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 worden uitgesproken:
Vertel de waarheid hoe
waarachtig ze de waarheid liegt
vertel de leugen hoe waar alles is
wat ze in leugenachtigheid opbiecht
zoals op verre plekken
het daglicht naar de nacht
en de nacht naar overdag
verglijden
Zo moeten zij
de waarheid en de leugen
vals en bescheiden
ons heel voorzichtig
de nieuwe tijden
binnen…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
letters voegen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 ik voeg letters aan elkaar
om mijn brein te verlichten
soms heet dat schrijvend dichten
of zo maar, een sprekend gebaar
ik wil ze met leven bezielen
opdat ze in woorden
worden geboren
scheppen in een beeld
van schitterende eigenheid
ik wil hen,
met schoonheid toebedeeld,
in gemeenschap bekoren
vaak valt mij de gedachte te binnen
was…
Wolkenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen
Door bijeen gewaaide wolken
op te stapelen tot ongrijpbare torens
Majestueuze nevelpaarden draven vooruit
de zacht purperen hemelpoorten binnen
Trompetten van mist
blazen een vervlogen doch koninklijk lied
die de muzieknoten van deze melodie
sereen laat neerdalen
Als een lieflijk zomerbuitje…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn
door een veelheid
aan azijn naar binnen…