5577 resultaten.
Lila ondertonen
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
13.993 ik schets je wel in mijn gedachten
met lila ondertonen tussen ‘t groen
laat wind tussen de bladeren dwalen
op zoek naar ongeschreven wetten
regels vraag ik even te wijken
om het zicht niet te belemmeren
laat grijze achtervolgingen
maar eigen keuzes maken
mijn leven draagt meer kleur
dan nachtlicht kan verdragen
door de dagelijkse openhartigheid…
bloeien in het wild
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 laat mijn
bloemen bloeien
in het wild
lezers die het
kaf van koren
willen scheiden
bewandelen nooit
de holle weg
treden paden
die door anderen
zijn uitgezet
zien niet het
onkruid dat ik ploeg
na jarenlang
gezwoeg zal het
de lente geven
die tot heden in
gebreke is gebleven
dan breekt de bol
en zal de hemel
in het groen…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…
Nooduitgang
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.281 Vingerpuntig wijst
zij naar omhoog
waar zij dwarrelen
in cirkels naar benee
met de dood voor de boeg
Laat me voor het roesten
verkleuren van groen
naar rood naar bruin
naar grijs naar wit
Klok eeuwig op half zeven
zelfde tijd om op te staan
en weer te gaan slapen
dood of leven om het even
Het zal wel nooit wennen
de achteruitgang…
De zeisenman
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
963 in het gemeentelijk groen
pal voor m'n huis
leunt magere Hein
op zijn zeis
in het zwart met capuchon
ik vrees dat
hij mij moet hebben
sluit ramen en luiken
volgende dag
leunt hij 'n meter verderop
de spanning wordt onhoudbaar
ik stap op hem af
trek aan z'n jas
en schreeuw
'wat moet je van me sukkelaar'
het bleke gezicht…
Postbus 51
gedicht
3.3 met 18 stemmen
5.861 Als toppunt van het burgermansfatsoen
volg ik de Postbus 51 lessen,
creëer met harde hand bij lege flessen
apartheid tussen bruin en wit en groen
Ook vul ik met een achteloos gemak
de chemobox met lege batterijen
en ledig ik na afloop van het vrijen
condooms in de daarvoor bestemde bak
Maar wie, o wie zal na mijn overlijden
de ziel van…
Op neusvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
699 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Op neusvleugels
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Met de Franse slag,
soms een helse toer
strooit hij nog wat poeder
in de voorlaatste ronde
zet zijn tanden verbeten
in strakke truien voor hem
en ruikt al trappend
de geur van het groen
terwijl raddraaiers
vrij van smeer aanklampen
om juist hém te kloppen
zingen wielen als een
aanstormend peloton
cocaïne in my train
cocaïne in my…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in warmte
en ik haar tranen lik…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…
Hallo Lente
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
747 Hallo Lente, wat ben je maagdelijk
pril, bijzonder groen, dit jaar
de winter liet zich innig gelden
maar nu laat jij jouw zon zien
gaat er een knoopje los
voor bomen bladerknoppen
zag ik jouw vriendin, de zomer
vandaag al een beetje glimlachen
vanachter haar blonde gitaar
liep ik over schaduwkant
van straat naar glasbak
om het…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 Langzaam trekt de zomer
haar groene kleed weer uit
en verwelkomen we de herfst
die zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart
in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart.
Ik mis je!…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…
Wonderdokter
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.099 In de trant van wie de schoen past
trapte hij zijn rooksignalen
voor zich uit als een beproeving
voor het jong gevallen groen
dat hij er raapte als de blaadjes
met de dood op apegapen
in het bos dat hij te branden hield
met dor hout nog van toen
Veel harder dat zijn mond kon blazen
grapte hij zijn declamaties
over zwart verschroeide aarde…
sayuri
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 in een brokaatzijden landschap
breekt het tere licht van de dageraad door
zilveren vogels scheren langs groene grashalmen
op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren
glinsterende verbeelding van de zon
de cocon in geelgouden gaaszijde
een nachtvlinder strijkt op haar arm neer
roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…
Diner voor twee
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
958 een bord vol met puree en heerlijke groene spruiten…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
New Feeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
695 wanneer ik terugkeer naar mijn hart
van mij tot mij
zag januari de reden
herdacht op een groen seizoen
naast dubbele regen
het glas vul ik dus wijs
voor de toekomst
drink elke druppel
(misschien wat eigenwijs)
op het gevoel
verplaats de blik
want morgen wil ik beter zijn
in het beleven van wat-is
in het 'hart' van het leven
zodat…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
lentepartituur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 We hebben afscheid genomen van
crocussen en narcissen
Nu is het de beurt aan de bomen
die weelderig groen zullen kleuren
we genieten van de magnolia
die haar bloemen heerlijk laat geuren
en van het zonnige geel van de forsytia
dan gaan roze en witte bloesems
met overvloedige trossen weer bloeien
zo heeft alles in de natuur
z'n eigen tijd…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Als in een aquarium ziet alles groen.
Tegen het glas kleven de algen
en belletjes dwarrelen omhoog
tussen het wier.
Om mij heen lauwe schemering.
Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.…
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Hoge gronden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken,
als herinnering aan het licht glooiend groene land.…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 Het groene hout van olie vergeven
haar in linnen gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen…
Kruizen voor vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 de erevelden
spreken wit op groen
duizend kruizen voor vrede
zij staan weer
in het licht vandaag
maar uit hun schaduw
komen onbekende helden
zij verhalen hoe het was
te sterven zonder naam en pas
zijn van alle jaren
trotseerden de gevaren
voor lief en vaderland
streden voor vrijheid
op hoek en straat
tegen corrupte leiders van…
De dichteres
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Land van melk en honing
Basis, weiland in het groen
Waar veldbloemen sieren
Met vlinders in hun goede doen
Een bij zoemt even in
op het veld wat heerlijk geurt
De pink zoals altijd nieuwsgierig
kijkt naar wat er zoal gebeurt
Het tafereel onder de zon
is er in al haar jaargetijden
Dit veld van waarnemen
Schenkt mij nu een zomers…
Kaalde ruim voor herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 er zitten
diepe scheuren in de bast
met zwart contrast
door regenval getekend
zijn kruin
heeft hoog gestoken
in het zomers blauw
de groene waas viel gauw
hij kaalde
ruim voor herfsttij
al in de lente stak dood hout
het nieuwe blad voorbij
zijn ringen worden dun
de diepe wortels weker
hoeveel lentes hij nog heeft
dat weet alleen…