6136 resultaten.
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 het schrift dat het altijd al viel
niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons om zal slaan, afval
allerwege, de mensen doen het huis…
Stormen veranderen niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Hoe hard het waait
maakt niets uit,
hoe loeit de wind
giert om het huis,
Parijs in rouw.
Hoe storm ons
land teistert,
geeft niks.
Parijs in rouw.
Zwiepende bomen
bij weer een
windvlaag
Parijs legt bloemen.…
Je bent al thuis...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Het is een stem die me laat weten:
Vraag nooit naar de weg naar huis!
Stop met vragen naar het onbekende.
Je was hier al voordat je vertrok!
Je bent al thuis.…
op de rand van
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
703 ik blijf in de schaduw
van het huis
het maakt zich klaar
om het gemis te verzamelen
deuren openen en sluiten
lopen mij omver
terwijl ik op elke tekening
stilte plak
onder een verdonkerende hemel maak ik
het bed op voor nachten
waarin wijzers verfrommeld worden
tot korsten van tijd
ik wil nog even gaan zitten
de dagen vastnemen…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.
Begin van de dag als zonnestraal
zoals een hemelpoort opent
voor een grenzeloze eeuwigheid
zijn mijn emoties het sentiment.…
zoeken naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 de aarde is niet langer plat
doch redelijkerwijs
het fornuis braakt gekookte melk
het gas vergeten
er smoort een vroege ochtend in
lichaamstaal en hoofdelijke stemming
we hebben onszelf onthouden toen
iedereen vergat ons te weten
hoe vind ik mijn huis terug voorbij
de kruising van wegen
een streep licht tussen nachten
of mens onder…
Zonder jullie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik
een trio dat steeds meer in elkaar
werd geschoven tot twee, de één verlieten
het huis te groot geworden leek
Overal bleven jullie, sporen nog te zien
foto’s, gedachten, brieven en ook
stemmen, die onverwachts spraken
van een wondermedicijn
onmogelijk uit te spreken
zonder in een pijnlijk
gelach…
muren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 in deze tijden vervalt
de menselijke maat
in onbehagen
moeten opgeworpen muren
de angsten slechten
de ingemetselde naakte
schaamte sterft
duizend doden
een dak willen we
om de muren van ons
huis te verbinden
bij toeval belanden anderen
- ik ken die mensen niet -
aan de ontredderde kant van
muren die als rode prikkeldraden…
pink ladies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 Er schuilt een gedicht in mij
als een trage kanker
een koekoeksei dat zich laven wil
aan het merg van de vredige avonden
Zo weeg ik de dagen in mijn handen
en dicht van mijn schamel bestaan,
van haar hals die vaag geurde naar viooltjes
in haar huis onder de magere maan..…
Architect van mijn ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
641 Alleen door jou voel ik mij beter
Op zeldzame wijze lach ik door jou
Met een grenzeloze compassie
Ik ben een beter mens
In hart en geest
Je hebt mijn morele huis herbouwd
Je bent een begaafde architect
Tekende mijn leven opnieuw op
Ik was niks
Nu ben ik een goed mens
Wat als jij gaat?…
Eenzaam
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
585 Nee, ik ben echt niet alleen vannacht,
er zat namelijk een liefheersbeestje
in de bloemen, die ik mee naar huis
bracht.
Bloemen, waar wij beiden van genieten,
maar waar zit dat beestje nou?
Net als ik zocht hij wat bloem om
zichzelf wat op te vrolijken, heus
terwijl ik in diepe slaap verkeer,
landt i op het puntje van mijn neus.…
Vaderdag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
601 Daarna naar huis denkend: dat hebben we ook weer gehad.
Maar het is pas nu dat ik bevat
Hoeveel ik zou willen geven om dit nog eens te kunnen beleven.
Helaas zonder jou al zoveel jaar
Zal ik het moeten doen met de herinnering en een toastje kaviaar.…
Vaderdag 2017 voorbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
915 Het vangen van de dag met rituelen
mijn lichaamsoefeningen gedaan
de geest vrijgemaakt van gisteren
Vanavond zullen wij naar Mamma Maria gaan
om Italiaans te eten en wij vatten samen
een kwart eeuw aan genegenheid
aan uitgespatte dromen over een tijd
van samen een gedeeld warm thuis
jij gaat rechtsom en ik linksaf naar huis…
Kartoffelfest
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
736 dit evenement bezocht
wilden wij niet aan ons
voorbij laten gaan
zagen iemand de tombola winnen
ze ging met de hoofdprijs naar huis
(één mud heidekartoffels)
deden ons tegoed aan koffie met koek
worst en braatkartoffels
met uiteraard een groot glas bier
zo hebben wij de dag met een gevoel
van tevredenheid toch maar
weer mooi kapot…
wintertijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
626 Van minder energieverbruik komt niets in huis.
Auto’s botsen op elkaar.
Ons bioritme raakt verstoord.
Mensen krijgen hartaanvallen.
Katten vangen versufte muizen.
Muggen voelen zich duizelig.
We zijn eruit.
Het gedraai aan de klok is nergens goed voor.
Oei, dat klinkt serieus!…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
niet meer hier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
645 niet meer hier
woont de liefde
nu met de tijd weg
gegaan jij bent
oneerlijk voelt het
koud dit lege huis
waarin niet jouw liefde
mij warm omhelst
onze liefde immers
het doen of het laten
huisde in samen zijn
met en voor elkaar
mij regent nu herinnering
die uit de dikke tranen
de warme dekens breit
die jou weer om mij slaan…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Voor Allerheiligen en Allerzielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
696 We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
zo schrijft God alle namen
in liefde weer tezamen
en is voorgoed hun thuis.…
Pentru ea,
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 vier vetgedrukte regels in het ochtendblad
kruipen gelijk onder de huid
‘Drama in de Vogezen’
vijf jarige levenloos aangetroffen
de aangeboden kat, die hij meisjes
uit de buurt beloofde, een list
deed het verhaal de ronde
in het dorp
fietsend op zoek, naar goed gelovigen
een gemakkelijke prooi
het kleine meisje
honderd meter van huis…
De leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Ochtendlicht zoekt aarzelend
jouw onbeslapen kussen
op het koude bed
de trap zwijgt de vertrouwde
voetstap die zijn treden
niet meer dragen
en
de woonkamer benauwt
de enorme lege stoel
zo troost'loos is ons huis
waar niemand meer
jouw koffie drinkt
och lief
het is zo stil op aarde
nu jouw stem er niet meer klinkt…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden je eigen kleintjes
niet bij je in huis…
goede bedoelingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 liever een huis bouwen zonder woorden
als uit niks handelingen ontstaan
als het begin zijn aanvang vindt
als de drang is te weerstaan
liever een lied schrijven zonder muziek
zo uit niks melodieën vangen
zo het begin haar raken kan
zo vol van verlangen
liever een vrouw liefhebben met een hart
dan uit niks vervangen worden
dan het begin…
uitwendig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 dit is haast een must
nog meer dan voorheen
hou in gedachten dat elk woord telt
vermijd eindeloos zoeken
het regent vrede op het balkon
verder weg klinken schoten
het najaar dreunt vandaag
nog luider dan voorheen
er schuilt stilleven als steentijd
in dit verlaten huis
soms terugkerend of definitief;
het schaap vermijdt zijn wol…
Een muze die Rosa heet...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Het spel dat ons mooie leven is.
De kunst om dat spel te spelen.
In het theater, dat leven heet.
Van toeval bedoeling maken.
Dat is wat kunstenaars doen.
Een levenskunstenaar zijn,
is niet met pensioen gaan.
Is kunst blijven maken.
Is blijven fantaseren.
Is verwonderen.
Verbinden.
Schrijven.
Theaters veranderen met de tijden mee.
Worden…
Zwart geld
snelsonnet
4.7 met 13 stemmen
584 Rond Jumbo is een hele hoop stampij,
Hun ex-topman zit flink in de misère.
Voor tonnen zat er in zijn frigidaire,
Maar toch zit Frits van Eerd er warmpjes bij.
Die Jumbojongen adviseer ik dit:
Een wasmachine wast nog beter wit.…
Na ommelandse reizen is geen evenwicht
gedicht
2.8 met 17 stemmen
13.507 Voor binnenhuisarchitectuur gezwicht,
Zit ik op het gat in mijn tapijt, gelogeerd
In de aap van het eigen huis. Staan er vier wijzers op de klok?
-------------------------------------
uit: 'LaDiDa', 2000.…
Asielzoekers
gedicht
3.4 met 117 stemmen
46.720 We waren ver van huis.
Loop wat door, zei je zachtjes,
kijk niet zo achterom,
het zit ons niet op de hielen.
Maar wat zijn dat dan voor stemmen,
vroeg ik, en wat flikkert daarginds,
dat zijn toch tekenen
die niet bedriegen?
Het komt niet deze kant op, zei je,
dit is het goede pad en verder
hebben we toch altijd onze papieren?…