21861 resultaten.
tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 naar beneden
maar tijd vliegt niet
het valt alleen als mensen morsen…
Planeet van onschatbare waarde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Met het lot en maakbaarheid
in een tijd die kortstondig
is van aard...
Weet men dat wat je hebt raak
je zo weer kwijt.
En is alles niets meer waard.
Dan groeit het besef dat je van het
leven er maar het beste van kan
maken.
Dit hier en nu op deze aarde,
een planeet van onschatbare waarde.…
Orange digitaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 een lommerrijk pleintje
in de stad Orange
een echtpaar vijftig plus
stapt van de fiets
zoekt een plekje
in de schaduw
en even later zijn ze
ieder voor zich verdwaald
in hun eigen digitale wereld…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Ik tel de rimpels in het water
en laat de tijd weer spreken
over het ritme van het lied
over de sporen in het zand
over het samen lopen hand in hand.…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Vanwaar ik kom
waarheen ik ga
daartussen rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik…
Het oude echtpaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Daar gaan ze
schuifelend
naar een restje toekomst
lopend in het verleden
dansend, lang geleden.
Ogen gericht op de stoeptegels
hand in hand
tegen het vallen
zijn kromme rug, haar slechte been.
Ze dragen het samen
maar ieder alleen.
Niets kan nog
worden herschreven,
geen kladversie
voor het leven
het moet in één keer
goed.…
Ramp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Dit kan niet worden gedicht
zal altijd open blijven
de tijd gespleten
in voor en na
met daartussen
het gat
met de brokstukken
van levens
razendsnel verspreid
over zoveel zielen,
gedachten, woorden,
beelden vliegensvlug
en overal
verbijstering
verslagenheid
woede
de tijd zal het niet
leren.…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 er zit traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?' vroeg ze
telkens weer, in haar negentigste, rood
omrande oogjes vanwege het gebrek aan
traanvocht. 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?'
Amper nog in staat overeind te komen,
weinig eetlust meer: 'Waartoe ben ik eigenlijk
hier?' Hoe ik ook geduldig probeerde het
haar uit te leggen, drie, vier keer, dat ze…
Reisdoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Dagen snellen,
Jaren jagen,
Mensen spoeden,
Einde loos.
And'ren zwijgen,
Stemmen toe,
Vol vertrouwen,
Naar toekomst.…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik spreken
over tijden van geweest,
toen zeden, officieel geknepen,
vleselijk gerief ontkenden,
terwijl nu als norm moet gelden,
geilheid van geest en
dorheid van ziel.
Of zal ik spreken
over ziekte en verdriet;
over eindigheid;
over het doodgaan;
over afscheid moeten nemen
van zo geliefde dingen,
al wil je het niet.…
De kalender
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Dat het leek alsof de tijd geen vat op ons leek te hebben.
Maar de kalender houdt zich voor niemand verborgen.
Bij haar viel er iedere dag een blad af,
die er bij ons bij kwam.
Langzaam kwamen we tot rijping.
En nog weer later tot inzicht.
Dat alle dagen ons gegeven werden.
Om ze in liefde met elkaar te delen.…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als geest dwalen
door stille ruimten,
door lege zalen,
zonder door vlees
omsloten te zijn,
zodat de tijd geen angel heeft
waarmee hij mij kan raken,
en ik begin noch einde ken.
Ik was nog niet
maar zou dra komen.…
het dagelijks grijs
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
513 alles is zoveel grijzer
ook al lijk ik dan
ogenschijnlijk niets wijzer
ik ken de beperking
van tijd en wat tijd zoal
met je doet maar al te goed
ik kleur de dagen
met geluk dat er rest
maar verder is het bewijs er
't wordt met de dag grijzer…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
Een proeve naar meer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik proef de tijd
die langzaam verglijdt
tot de smaak van vandaag
wanneer ik bijt
knarsen seconden
heel even als eten
een klein moment
dat het nu
tot verleden bestemt
soms in gedachten
blijft hangen met
de nasmaak van verlangen
een proeve
naar meer met
een terugblik in sfeer…
Wachthokje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Jij laat je niet vangen
rook van een sigaret
de geur in je haren
Jij komt zeker en gaat
schouderophalend voorbij
Wolken stomen van licht
gevuld met regen, terwijl
de maan goudgeel zich vult
met sinaasappelsap mechanisch
van eerste koude persing…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.
Zoals afgesproken.
------------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…
Gevleugeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 sinds de najaarszon
het won van de zomerzon
lijkt ze gevleugeld -
haastig en naarstig op zoek
naar een restantje nectar…
GELUK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 van je leven
zonder woorden
die het verstoorden
tijd
om te doen
als deed je maar
om te zijn
als was je maar
altijd…
zielzusters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.254 Als een fossiel zullen wij verstenen in de tijd.
Zij bij zij tot die dag
Zijn dat de zielzusters die ik met me meedroeg.…
LUISTEREN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.733 , nu ben je eindelijk aan het focussen
ik heb al veel verteld ondertussen
je hebt de draad nu snel weer opgepakt
zo wordt jij door het leven gepakt en gezakt
begrijp nu, ook ik heb behoefte aan een open oor
nu val ik tenslotte toch onder jouw gehoor
ik wilde je nog vertellen
dat alles wat je hebt doorstaan
is achter je, dus verleden tijd…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
T I J D
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Rood kleurt de lucht
als een gloeiend tapijt
naar de eeuwigheid
met een zucht
verglijdt de tijd
de tijd die komt en gaat
en nergens bij stil staat
de tijd die neemt en geeft
de tijd die wordt geleefd
oud kleurt de tijd de mensheid
oorlog
knallende ruzie in het groot
uitlopend op bloedtransfusie
of dood in de goot
voor het "groot"…
Eeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Op weg naar honderd
lust voelen te dansen
op een verjaardagsfeest
bevrijd van krom gebogen
Zij beweegt en zweeft
zoals in alle jaren
voorafgegaan
zij draait en leeft
De tijd is een oude man
in zijn baard nestelen vogels
zij danst op hun gezang
want zij heeft het overleefd
Honger, oorlog, dood
weten van haar bestaan
Zij blijft van…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…
december gedicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
703 hangend aan december
als het fragiele bewijs
van vergankelijkheid
bevriezen we de tijd
steken een kaars aan
en veinzen
voor een moment
de knusheid van weleer…
Tijdsbeeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Oude dichters die gaan dood
jonge dichters kunnen sterven.
Blijvend is hun leesbaar brood
goed voor u en ook de erven.
Ja, wij dichters putten uit een eigen bron
zonder heffing of belasting.
In Den Haag staan dromen lozen klaar
ons, ook dat nog, op te kunnen leggen.
De Moraal:
Stel in leiders maar geen blind vertrouwen.…
Vergroeid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
623 door de tijd
het geluid van stilte ongehoord verstaan
altijd bereid het zwijgen te doorbreken
ontstaan door ongekende ruis
en bij een fluistering van het woord
ons oor te rusten leggen
nog steeds geboeid
vergroeid van ik naar wij
lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen door de tijd
buitenshuis de luiken sluiten
bij een teveel…
Blij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
593 Zo’n ogenblik
dat dauwdruppels
glinsteren in de zon
spinrag mee parelt
zo’n moment
voelt als belevenis
wanneer de dag
stilaan ontwaakt
zo’n fractie
in de tijd
terwijl je beseft
geluk raap je op.…