4425 resultaten.
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Bezinning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 De herfst komt reeds op vrolijke voeten
al schijnt de zon nu nog uitbundig;
Er is al geel in de kruinen van de bomen
en er vallen al bladeren, afgeleefd en
klaar om de cyclus te herbeginnen.
Nu begint weer het droevig beminnen
van alle vergankelijkheid; er is geen
ander bestaan dan dat sterft en weer leeft.…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 ik heb je
bij de vleugel gepakt
wilde weg naar groener gras
maar kon niet vliegen
jij bent geen droom
maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist
met agressie die in
het onderbuikse huist
nog lopen duizenden voeten…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Rennende voeten in het zand.
Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.
Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde om te hebben, het
lichaam dat we delen
het hart zonder tong
dat alles voor de kiezen krijgt
tijd die we ons gunnen, te kort
om te vergeten
een moed zonder schoenen
de ziel die voorlopig te voet…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken in een zee vol sensuele dromen
toch kon ik haar niet bereiken, ze was
als de voet…
paskamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 levenloos wit marmert wangen
het licht gaat gepaard
met wat ogen willen zien
er hangen harde haren
rond een uitvergroot hoofd
begeerte dooft op slag
de hang naar meer is verdwenen
in het wenende licht
één vierkante meter grond
beweegt rond afgetobde voeten
het gezicht in ruw geplooide
lijnen, zij verdwijnen
in een welgevormde lach…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 sierlijk glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt…
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 gaan
bleef zelf staan
in onthutsend duister
de tredmolens voorbij
voelde vrij van
dwangmatig koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft tijd
alle dimensies met
voeten…
Lectori Salutem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Lectoribus lectorique salutem
Wie is zo zot en autodidactiek
Wie maakt zichzelf te schande en publique
Ik maak mij toch maar beter uit de voeten
Vale tabé gegroet het ga u goed
Ook gij eerwaarde zusteren des levens
En mocht u niets vernemen, zeg dan tevens
Dat ene woord: wie goed doet, goed ontmoet…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde voeten…
Sierlijkheid
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
485 je smalle voeten
veerden op het gras
dat opkwam na
het raken om zonder
dauw jouw kunst in
een lichtere variant
groen na te laten
jij schreef vrijheid
in gebondenheid
van het gazon
wij lazen uit jouw
prints hoe sierlijkheid
zich met jouw motoriek
op subtiele wijze verstond
jij sloot af waar je
begonnen bent met
een heerlijke lach…
Grote Rite
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
758 Ik kus uw knieën en uw voeten
om u eerbiedig te begroeten,
ik kus uw schoot, uw geslacht
waar genot en nieuw leven wacht,
ik kus uw borsten, uw mond
en kniel dan voor u op de grond.…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die het hoofd van de heilige vraagt
Los van zijn lijf wordt het
's nachts overgedragen
aan zijn volgelingen die zingen
van revolutie en rechtop staan
zonder de voet…
Zwanger van toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 De honden zijn de stad uit, weg
van de rollen prikkeldraad
in de straten, ik loop krom
met mijn neus boven
hun spoor naar de vrijheid
en het gevaar van hun tanden
Dat kan ik aan, als jij, zul jij
kom jij ook, op blote voeten
in vrede, onze nachtenlange liefde
bewaakt door de honden
en jouw buik zwanger
van toekomst?…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Toen ik Rosa Moenkin nam,
in het dichte maisveld
mijn begerige handen in haar blanke vlees drukkend
liepen woelmuizen en faraoratten langs onze verweerde voeten.
Een hyena bleef staan kijken
en rook ons hitsige bloed
maar bijten deed hij niet.…
Ochtendroerselen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 Een been buiten bed
andere been erbij
ochtendplas met ogen dicht
en even blijven zitten
dan trekken aan de sprei
en in t geheugen spitten
tandenpoetsen douchen
drogen en, deodoreren
voeten benen oksels
lijnen,vouwen,plooien
met smeerseltjes besmeren
schoenen halen aandoen strikken
terug weer naar de plee
zitten in verwachting
en…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas uit, je angst
.....wees hier gelukkig
.....neem een bad
.....ik zal je masseren
Onbestemde geuren
waaien over het strand
mijn voeten…
Dracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
649 Want zelfs nu al en gelukkig maar
gaat hun prille peuteraar
ondanks die tevreden babyzucht
zijn blote voeten juichend in de lucht
zélf al dingen willen
en wat weegt hij
hem dan zwaar.…
Heden verleden te geven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 verliefden
dat ik voel
door zacht
je huid te raken
en contact maken
met de
circulatie in
je warme lijf
pas als ik
voorzichtig wrijf
gaat het rood
zo reageren
dat je het niet
langer meer
gewoon kunt
negeren zo geven
wij ons over
aan het ritme
van het moment
dat door samen
onmiddellijk
wordt herkend
en door even in de
scheppers voeten…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Dwalend door mijn woorden
In de doolhof van mijn brein
Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten…
Klein stralend sprookje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen
schijnen weer gewoon van kruin tot voet,
de uil beklimt een dikke tak,
en glimt in de volle maan,
de stilte blijft
stammenrecht overeind staan.…