27289 resultaten.
rimpel op het water
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.340 staan we nog wel stil
bij een rimpel op het water
in oeverloos verlangen
als deining naar geluk
waar cirkels vloeiend
weerkaatsen in zichzelf
zachtjes breken
in golven naar elkaar
en ringen van liefde
samengesmolten
eindeloos groeien
als rimpels
op het water…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
Koud water
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.964 Of je nog van me hield
ondanks al het feilen
van de mens, het vlees zo zwak
me aankeek of ik het wist
terwijl ik slechts kon kijken
naar het ijs van de fontein
luisteren naar het zacht fluisteren
van kouder wordend water
met voeten zinkend naar later…
Van water naar wijn
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
3.905 je aait het witte licht
maar raakt niet alle vlakken
krijgt het vuur niet te pakken
en vlamt alleen kortzicht
nog net niet rijp genoeg
om volledig te worden genoten
ben je al in het glas gegoten
waar je enkel leegte verjoeg
langzaam drink ik je terug naar het begin
waarbij ik doorslik wat niet smaakt
wat rest zijn druppels goede zin…
Stil water
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
988 Laten we zwijgen,
laten we zwijgen liefste
en het stille water van dit leven
met zachte vingers strelen.…
Stille wateren
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
800 Zoals je leefde
met al je vingers lente sprak
je ogen plukten bloemen
waarin de zee
mij overspoelde, de taal
waarmee je zwijgzaam
de tijd deelde, vermenigvuldigde.…
Door troebel water
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
650 Mijn zicht is beperkt
Ik zie alles wazig nu
Nu jij er niet bent
om mijn ogen te openen
en alles weer voelbaar te voelen
Ik heb wel gemerkt
dat ik soms te haastig doe
Heb geen rust gekend
om mijn ogen te openen
Begrijpen wat ze bedoelen…
stille wateren
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.452 zo stil ben jij niet
toch heb je diepe gronden
je fladdert als een vlinder
als door niets gebonden
maar in de woorden
door jou stil bedacht
proef ik donkere diepten
een ontoegankelijke kracht
een sluimerende wereld
die schijnbaar niemand kent
zit eens stil m'n vlinder
vertel me wie je bent…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…
Als schrijven op water
hartenkreet
1.9 met 17 stemmen
1.956 Jouw handen die als een
kasteel mij omarmen en die me
raken zoals het water me voedt
waarvan ik drink en dat me waadt
door de mooiste dromen [ met jou ]
En toch wanneer ik je naam
op het water schrijf verdwijnen
de letters bij het licht van de maan
in een tijd die niet lijkt te bestaan
Doch het verhaal doorklieft
de eeuwigheid en kent…
Het water wast
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
734 zo voel ik mij verloren soms
gelijk een schip in storm
vechtend
stoer
de kop geheven
kolken vrezend
hoog
tè hoog voor het begrip
dat niet meer reiken wil
naar niets
ik wacht
en zie…
diep herrijst en explodeert
tot nevel angst omhult
met achting vult
water wast
mijn leven…
Het Bestand van Water
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
962 De zucht naar vrede
werd geslaakt in verontwaardiging
Het was de buitensporigheid ditmaal
Alleen het water
waarin zij na afloop
nog hun handen wasten
dacht daar anders over
Niets
rechtvaardigde de gedachte
voor een onsje minder te willen sterven
ook niet voor iets meer
Niets
zou het water
donkerder kleuren
dan vermeende onschuld…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Waterige spraak
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 Op een idee
zat een olifant
het was het concept
best wel wat te zwaar
het zat te krampen
met dichtgeknepen hersenen
Een muis lei een ei
dat was best wel te verwachten
in een dicht met dergelijke aanzet
Het idee
ging de pot op
de overloop begaf het
bij het ophoesten van wat verlichting
Het idee lag nu in het water te ideespreken
met…
Boven water
snelsonnet
4.0 met 17 stemmen
1.604 Hij was al honderdduizend jaar vermist,
Maar nu is er dan toch een botje van
Een oeroude Neanderthalerman
Vanaf de Noordzeebodem opgevist.
Men noemt hem Krijn, maar dat heeft men mooi mis,
Want ik denk dat het Berends botje is.…
zij aait water
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
920 zij aait water
vingerkes
hoofdje vol dromen
springvloed kent ze niet
onweer nadert
blikken machines razen
de woekerwolf wacht
lacht
want zij zal welkom zijn
klemmende kaken
de schaduw valt reeds
over haar veldje
haar plekje op de wereld
wit en schoon en nieuw
aan het zoute water
hoofdje vol dromen…
het gewicht van water
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 De regen roffelt
mijn bestaan wat samen
op een hoopje onbestemd lawaai
en opeens word ik naar de rand
gezogen van velerlei stemmingen
oorden waar alles zomaar in elkaar kan vloeien
genadeloos
het rammelt met beetjes aan mijn hoofd
alsof de muren me scheef voorover duwen
het huis de folterpaal naar me doorschuift
en me tot de marginaliteit…
De schittering op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
866 De schittering op het water,
licht dat glanst zonder vragen;
de geur van de zomerroos,
de glimlach van het kind,
het duivengekir en
de fluistering van de geliefden...
waarom toch dit allemaal?…
WATER BIJ DE WIJN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
618 Ach laat de nacht
de dag maar zijn,
de dag lacht mij al langer uit
Als de dag
weer dag is,
trek ik er weer op uit
Ach laat de traan
de lach maar zijn,
de pijn straalt in beide door
Pas als de lach
de lach is,
dan ga ik er weer voor
Ach laat het licht
het licht zijn,
zodat ik altijd schijn,
op dag, op nacht
op traan en lach…
Heilig water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
530 Stromend water,
schuimende golven
als helder kristal,
zuiverend.
Bewegende wolken,
dalende druppels
in een omvangrijke oceaan.
Helder en koel,
dorstlessend,
helend
als een kleed
om je lichaam,
doorschijnend als glas,
dankbaarheid
voor het leven,
het heilige water.…
steen in het water
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
825 je raakte me
je roerde me
uitzinnig dat ik eindelijk bemind zou worden
ontving ik je liefdevol
en mijn kringen weken
hoekig en koud viel je dwars door me heen
en mijn kringen raakten uiteen
moge de zon ze verwarmen
een bries ze verkoelen
maar hoeden voor die steen
die meedogenloos tegen de bodem slaat
en nooit meer gaat…
Zoals het water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Zoals het water,
zoals de zee vol
vissen en kreeft,
zo komt het woord
met de golf die daar
komt en ons optilt in
een zee van genot en
dan terugtrekt en gaat.
Zoals het water komt en gaat,
zo komen woorden en beelden
van ver en dichtbij op de bries
in het schuim langs de brekers,
het tij van dit en hier,
van jou en mij.…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Als een vrije kunstenaar
in wateren mogen leven,
proberen te ontsnappen.
Vissen hoor ik stil fluisteren,
zie ze kijken en begrijpen.
Het waterrijke gebied leeft,
spreekt in wilde vrijheidstaal,
land van wilde wateren geeft
een combinatie van verhalen,
leeft aparte mogelijkheden.…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
Water van Verdun
gedicht
2.6 met 27 stemmen
7.765 Ik weet van water niet
het wrak dat peilloos diep
daar ligt verloren, de duur
van zoveel nacht. Verborgen
groeit een kilte onder golven bij.…
water brandt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 wonend
in een wereld van wensen
beroeren vingers de mixer
o wonder van elektra
en digitale registratie
ver weg van hinderlijke herrie
doordrongen van belang
mompelt fluisterzacht
een stem
het ware woord
in een microfoon
kom tot jezelf
sta op sta op
het water brandt…
Het leven/ het water
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
669 Het leven, het water,
ze kabbelen beiden
vroeger of later
stoppen ze met stromen
van welke kant
de stroming ook mag komen.…
Herinneringen aan Wateringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Doordrenkt drijven mijn gedachten terug
naar een plek als Wateringen
Naar een dag van herinneringen aan
flirt en vertier
waarbij de liedjes ons als muziek
in de oren klonken
en het bier in het vochtige gras
vergoten vloeide en de massa naar
testosteron en transpiratie stonk
Ik verloor geenszins mijn wilde haren
met krakersgloed en hanenkam…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften naar
sterrenlicht in water…
Water naar de zee?
snelsonnet
2.6 met 11 stemmen
904 De hoofdstad helpt voortaan een stuk kordater
In plaats van nat te houden en gepapt
Wordt er nu uit een ander vat getapt
Er komt een opslag op gebruik van water!
En om de geldstroom flink te laten lopen
Wordt er voortaan gedweild met de kraan open…