7971 resultaten.
de hemel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 De stilte van de nacht
de maan die mij toelacht
een vallende ster
hij komt van ver
de zon verdwijnt achter de maan
het begint te regenen
laat de hemel nu een traan
daar boven is het een pracht tafereel
het lijkt wel een podium of een toneel
met de sterren als acteur
de maan is dan de souffleur
en ik ben het publiek
het is prachtig gewoon…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit en achter zwart.…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
rookgordijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
823 geen mens die de wanhoop
in je wezen vermoedt
wie telt de tranen in de nacht
van een wereld
onder een wolk
zwart van het verdriet
van miljoenen, miljarden
zolang je functioneert
fabriceert
taken vervult
en verwachte antwoorden geeft
kraait geen haan
naar het gat in je hart
blijft het verborgen
achter het rookgordijn
dat je optrekt…
Waar het ooit eens begon
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.556 Ik moet weer gaan lachen
Dat wordt er gezegd
Niet steeds blijven zeuren
Pas dan ben je echt
De mens die we kennen
Een vrolijk gezicht
We weten je kan het
Dus schrijf een gedicht
Schuif problemen naar achter
Zie de toekomst vol zon
Dan gaan we weer verder
Waar het ooit eens begon…
Eb en vloed
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
1.853 Staren over de zee naar eb en vloed,
die net als ons samenzijn hetzelfde doet,
ondanks open armen krijgt zout en zand geen kans,
ondanks gesloten ogen verliest de zee zijn glans,
als achter het masker van geluk de zee zijn glans verliest,
drijft het masker naar degene die het laatst kiest...…
Gelopen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
994 De wandelstok
schuifelt met hem mee
rubber voor rubber
door de lange gang
de rollator
haar houvast, volgt
wieltje voor wieltje
zijn slepende pas
lang is de gang
langzaam hun passen
de weg naast elkaar
is gelopen tijd
nu zwijgend achter
elkaar terwijl ooit
hun voeten gelijk
liepen met de Liefde…
wennen alleen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
991 Sommige doen niet open
zijn "niet thuis"
maar het komt door de kieren van de ramen
en voor je het weet
zit het bij je op schoot
of, erger nog, staat achter je stoel
en blaast je door je haren.
Zij die niet open willen doen
wennen er nooit aan...…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Achter de bomen wies een stille maan
en al het leed is van mij afgegleden.
Langzaam ben ik de weg naar huis gegaan.
------------------------------------------
Uit: 'Vergeefse Herfst', 1946.…
Kankerziekte,
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.937 geraakt tot op het bot
voel ik jouw pijn
als of het de mijne is
zo'n sterke vrouw
ongenaakbaar
gebroken tot mijn ontsteltenis
verraad jouw lichaam zich
wint het kwade van het goede
glij je langzaam af naar de verdoemenis
omarmen wil ik je
troosten met al mijn liefde, duw je me weg
laat jij mij alleen achter in de duisternis…
Vertolk me
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.747 ik sterf aan je
wanneer je me voor het laatst
door korenvelden draagt
langs verlangen van oneindigheid
waar iets van achter blijft
in het werkelijke land
je praat met me
doordringt mijn lichaam
en in zoveel om lief te hebben
vertaal jij voor mij de ochtendstilte
waardoor ik geruisloos als een vlinder
ben meegegaan
ik sterf aan…
debuut
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
859 zijn kauwgom net achter de deur
van het toilet geplakt
want het past echt niet voor
een virtuoos met een das
gelukkig mocht gel nog wel
intelligent klemt hij de partituur
tussen mouw en revers
van zijn iets te grote jas
het publiek klapt en hij lacht
zijn ontbrekende melktanden bloot
kleine vlegel, grote vleugel…
Wetend van afscheid
gedicht
3.1 met 76 stemmen
75.318 Ik laat hem dus niet
met lege handen achter.
Hij zal zijn vrienden kunnen vertellen
dat hij op vrijdag de zoveelste
de enige allochtoon in het bos was
en op een zondag in mei de enige
bruine man op de fiets
in de Hollandse wei
---------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003.…
Alz-Heim-er
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.124 De geest spiegelt woorden
Zonder zin en duiding
Vage spinsels vermoorden
Hersens in verwording
En het membraan
Tast langzaam aan
Alsof de valse snoeren
Haar niet beroeren
Een mens is geworden
Zijn bereik uitgedijd
Nu ook verworden
De koning te rijk
De tunnel gaat open
En achter haar dicht
Het is niet afgelopen
Daar is eeuwig licht…
salut
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
840 de drilboor dreunt door
heraanleg van het wortel
kanaal langs glazuren kusten
en speeksel stranden
ik heb een afklikbrein
als mijn zeurend lijf
met slepende voeten
achter mij aan bengelt
wandel ik weg
neem enkel ogen mee
reis met genoeg lef
om de achterkant
van de maan te zien
en vertel het niemand
ik heb mijn mond niet bij…
Wacht niet langer.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.541 Wacht niet langer
als hemellichamen zich scharen
open armen jouw voeten ketenen
vogelvlucht gewiekt verdriet
het noorden wijst
midden tussen de sterren
jouw lippen die glans
achter jou laat raden
wat je zeggen zou
voordat jij gekroond wordt
wil je nu tronen
mij zeggen vandaag
ik heb je lief…
Als de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
809 Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs
sterven kris kras door elkaar geweven uit
als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden
door sarcastisch vrolijke merels
en een laagopgeschoten hemellamp
Ja dan kraakt een voetzool of vier over
rillend loomgereanimeerde woudhuiden
en kijkt men weer over de toppen van de duisternis
maar vooral…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
Nooit genoeg
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.667 als de morgen is gekomen
en gisteren zal zijn vergaan
dan ben ik met de zon vertrokken
dan ben ik ver bij jou vandaan
Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken
mijn arm 's nachts niet meer om je heen
het punt is gekomen je achter me te laten
vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen
Het is niet dat ik je er om haat
of omdat je er steeds…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
zomer avond
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
696 De zon zakt langzaam in een gouden vlucht
weg achter gindse bomen;
reeds heeft de koelte van de avondlucht
haar rechten hernomen.
De laatste stralen op het veld
trachten te ontkomen,
zij worden echter uitgeteld
en hun krachten hun ontnomen.
Aan de einder wordt het laatste vuur
gedoofd door de avondkilte.…
Waar ik je van ken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
586 Achter jouw raadsels
is vluchten simpelweg onmogelijk
de deuren van jouw huis
zijn diffuus en laten je lijden
in alles waar jij voor staat
gedrogeerd door het snelle
kloppen van de tijd spin je
jouw jas op de klos van het leven
en ben je slechts diegene die ik ken
ontvangen heb je reeds
en ergens aan de kim
schittert toch het voorbije…
Gewogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
530 De twijfel als volgende
schaduw over het pad,
het doel dat ik blauw
in de verte zag, lag
verscholen achter
luchtkastelen, die
blijven onbereikbaar.…
Jagen in de polder
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
535 twee teefjes onder appel
op die mooie zomerse dagen
mijn stem herkenden zij wel
ook al gingen zij op in het jagen
ma en kind met hoge sprongen
achter de konijnen aan
om later met hangende tongen
het koele water in te gaan
braakliggend polderland
hernomen door de natuur
niet kunstmatig aangeplant
een veld vol avontuur…
Angst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
733 Mijn lichaam
mijn lichaam
roep ik in doodsangst
en niemand luistert
ik blijf ontluisterd achter.
Ik ben weer dat kind
dat de hand van zijn moeder niet vindt...…
Respect
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.374 het komt voor
zelden
maar het komt voor
dat men mij respect betoont
meestal hoor ik dat niet eens
moet men mij daar op attenderen
gewend als ik ben
aan grinniken achter mijn rug
als ik weer eens wat stoms zeg
echter
ik ben daar nooit op voorbereid
dus dan knik ik maar wat lullig
maar
zeggen ze dan
zie je wel wat een klootzak…
Fluisterend gewas
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.035 Als ze gezellig
keuvelend plukken,
gelijktijdig bukken,
ziet ze op slag weer
de jongen in hem,
schuilgaand achter
zacht getinte
vlinderachtige
bloemenpracht.
Hij vroeg haar
zijn Lathyrus
te bekijken.
Zijn stralende blik,
dat nodigend gebaar,
in zijn andere hand
een vaasje,
onweerstaanbaar.…
Louis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
737 Er is gisteren een meesterwerk verschenen
Over de geniale trainer/coach van Gaal
Hij is bij leven al het grootst van allemaal
Dus het journaille liep eerbiedig op haar tenen
Waar ik na al die kletskoek maar niet achter kom;
Is hij nou slim, of ben ik nou zo dom ?…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…