5922 resultaten.
Wachten, anders wachten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Hebben jullie al zo vaak
Bij de luchthaven gedropt,
Altijd met een glimlach
En een kus afscheid genomen
Tot spoedig ziens, zeiden
We dan, kunnen niet wachten
Om elkaar weer te zien -
Nu we weten dat jullie
Nooit meer thuis zullen
Komen, kunnen we alleen
Wachten, anders wachten,
Of we ooit nog een spoor
Van jullie terug zien…
Vlak voor een oorlog - een oorlog lang voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 'Het is nu tijd dat je je voorbereidt op wat gaat komen'
'Het kan zijn dat je moet doden'
'Dus oefen maar vast'
In het donker die nacht
Nam ik mijn mes en ging op pad
Maar het dier is blijven leven
Huilend nam ik afscheid van een volmaakte wereld.…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
Op de valreep
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 dacht ons kleine
misverstand te sussen
met een lieve lach
maar de tranen die
jij verborgen hield
had ik wel gezien
onrust knaagde in
het mezelf afvragen
of dit wel nodig was
had het afgedaan
omdat ik dacht dat het
niet tussen ons zou staan
heb de wereld
maar laten wachten
ben naar je teruggegaan
alles uitgepraat
het afscheid…
Het mooie leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
743 Maar er is ook de pijn, de last,
het afscheid van geliefden,
de duisternis, het dwaas vertoon
en ook wat ons ooit griefde.
Maar ’t leven is toch eind’loos mooi,
al zien we dat maar even,
want door de lange jaren heen
is ’t kind soms weggebleven.…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 het afscheid te laat... het was gebeurd.
heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Oase in het park
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
494 De schaduw in het park
voelt als een oase
even voel ik dat je naar me kijkt
je weet tegen wie je praat
want vroeg of laat
komt afscheid nemen
het waarom waardoor
we uit elkaar fladderen
is zoals de stille geheimen
van zwaluwen in de zomer
het gesprek verwaait met de wind
woorden dansen in spelonken
steeds meer mensenvlees…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte
zo gaat de tijd
in groeien en afscheid…
Splijtzwam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
301 Laat me alleen
tot ik weer mens ben
en doe alsof
je niets geraden hebt
niet hardop gezegd
wat ik geheim houd
: de splijtzwam
die in mijn hoofd
alles verscheurt
Ik kan niet meer
bestaan, ik word gek
of een zombie
Ik weet het
jij wilt het niet
jij wilt geen afscheid nemen
Kom in mijn armen
mijn dorst valt niet te lessen
en jij…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 Je had me met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte…
De tweeling (H)
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
1.288 Ze vormden steeds een eenheid met hun beiden:
Dezelfde kop, dezelfde stuurse blik,
Dezelfde nurkse stem - en dus kon ik
De beide broers De Boer nooit onderscheiden,
Maar dat is nu verleden tijd goddank:
Die ene met dat lintje dat is Frank.…
Gebalanceerd
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
1.604 geaccepteerd
Mijn grenzen te ver overschreden
Nu weet ik dat was echt verkeerd
Ik ben er niet beter van geworden
Het heeft me niets goeds gebracht
Ik was blind en naïef tegelijkertijd
Liefde had mij steeds in zijn macht
Nu langzaam het besef terugkomt
Besluit ik voor mezelf te kiezen
Mijn angsten zet ik aan de kant
Ik heb nu niets meer te verliezen…
momenten
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
1.551 Het gaat niet om de momenten,
dat we alleen maar ademen
Maar juist om de momenten,
die ons de adem benemen
Het gaat niet om de momenten,
dat wij onszelf verliezen
Maar alleen om de momenten,
dat wij gevonden worden
Het gaat niet om de momenten,
dat wij stoppen met leven
Maar vooral om de momenten,
dat wij het onverwachte de kans geven…
ik mis alles waar ik zo van hou
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.957 gezicht
ik mis alles waar ik zo van hou
verdomme, waarom zei ik nooit “ik ook van jou”
Ik genoot van elke zoen en lach
die je altijd zo teder aan mij gaf
kon ik die tijd nog maar even terug halen
ik wil niet zonder je, ookal weet ik nu dat ik het wel kan
Ik stond voor het blok, moest voor me zelf kiezen
maar begrijp ik wou je niet verliezen…
vanuit het verre
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.671 ik sprak haar aan
vanuit het verre:
een café vlakbij't station
'Het Verre'
zij zat diep
in gepeins verzonken:
m'n ongeschreven dagboek
tussen haar
een muur
een klein verduisterd raampje
misschien verliezen
wat je nooit vond
en mij
was ik haar even kwijt
waar ben je?…
ooit gebriefd nooit gelezen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
791 puilt uit
dicht propvol brieven
sinds ooit misschien
wie weet
thuis nog
meegedragen nooit gelezen
hoewel ze zeggen
eenzaam stoot af
en gooit ze weg
vanwege personen en adressen
die er nog wel zijn
zijn hoofd kent hun bressen
misschien zelfs knopen
van moeders in zijn oren
hij wil ze kwijt
ofschoon hij ze liefst
gewoon zou verliezen…
Achterdocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 De angst van het verliezen
De vrees maakt me onaangenaam
Valt de vrijheid te verkiezen?
Mijzelf treft alle blaam
Dadelijk eenzaam te verkniezen
Het heeft geen naam…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…
ROADBOOK
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
548 De wereld is van ijs
Door dubbele, valse tongen
Zijn wij uiteen gezongen
Ik Dakar, jij Parijs
De wereld is grauwgrijs
Ik, troostvrouw, jij troostjongen
We slaan op watergongen
Meeuwen doen het gekrijs
Dat ik niet van mijn lippen krijg
Ik schrijf met schelpen in het zand
Hoe of het tweepersoonsland heet
Dat ik nu te verliezen dreig…
Wees
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 Jezelf verliezen
In bochten wringen, gekwetst worden
Niet erg willen vinden
Geen kind kunnen zijn.
In jezelf terugtrekken
Een panser om je heen.
Gevoelens uit het verleden
Keren weer terug in het heden
Zoeken hun plek in het geheel
Soms wordt me dat te veel
Teruggeworpen worden in de tijd
Ik hoop dat het met de jaren slijt.…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen willen
Ik ga voor mezelf kiezen
wil niet langer verliezen…
Altijd over zijn...
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.321 Ieder jaar krijgen we er weer
een stukje levensbagage bij
de rugzak wordt wat zwaarder
voor jou, maar ook voor mij
Toch zul je onderweg ook weleens
weer een beetje last verliezen
want hoe het leven ook loopt
dat hebben we niet voor het kiezen
We kunnen onze lasten dragen
ook al valt het vaak niet mee
dan willen we de rugtas legen
vooruitziend…
Eindelijk rust
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.021 Keihard gevochten
Keiharde tijd
Kinderwens weg
Grijze toekomst
Jij zou verliezen
Maar niet toegegeven
Positief gebleven
In 3 jaren strijd
Nooit zeuren
Geen doodgaan gesprek
Jij ging door
Tot het laatst gevochten
Moegestreden
Jij wilde slapen
Jij ging slapen
Niet meer ontwaken
Nu is er rust
Geen vechten meer
Geen lijden meer
Geen pijn…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 in het gieren van
wind zal ik je horen
de lach van jouw kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid…
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 ik heb wel zo mijn twijfels
het is waar ieder over praat
niet 1 minuut uit het oog verliezen
dat vinden wij niet echt vertrouwd
hadden wij het voor het kiezen,
dan hadden wij hem welbeschouwd
veel liever laten verbannen
en hem nooit meer aan de maatschappij toevertrouwd…
Hoop.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
942 Dus laten we nooit de hoop verliezen,
En nooit ons gevoel laten bevriezen,
Je kunt het ook aan anderen geven,
Want een beetje Hoop doet toch weer leven.…
geen andere wens
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.550 gloeien
proef nog je warme zoete mond
ik ben de stam en jij de bloesem
het mos op humusrijke grond
jij bent klimop en ik de boom
twee en toch één en toch steeds twee
omstrengeld in een liefdesdroom
zo heb ik mij in jou gevonden
in jou voel ik me aardverbonden
en in mij maan en warme zon
als levend water een genot
mij in je armen te verliezen…
Brugse kant
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
557 Buiten,ook in de wintertijd,
kan je dat kant verfijnen,
verder klossen,je verliezen
in het dichten van de spreeuwen
stekelige stoppels op het land,
in de schelpen lijnen en de grote golven
aan het de waterkant.…
mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.711 mijn liefde voor jou
is de wiegedood gestorven
ik heb haar begraven
maar ze ademt nog steeds
ik mocht aan haar onecht bestaan
toch al geen ruchtbaarheid geven
wat jij in mij brandde dat leven
maakte je bang kon je niet aan
ik heb haar gevoed wou niet verliezen
als een leeuwin haar jong tegen me aangedrukt
toen jij begreep dat je moest kiezen…