3338 resultaten.
zandsculpturen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik zie mijn kind
dat met grootse gebaren
door onze vingers glijdt
jaar na jaar gedijt in warm
omsloten tijd
hij draagt de zomer in zijn ogen
gebogen over zijn prentenboek
vol zelfgemaakte beelden
met op de achtergrond de zee
graaft hij een geul vol idealen
en laat het zilte nat
zijn gang bepalen, tot ter kimme
in een gouden zon
zijn…
Mystieke diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
479 mag ik
weer even
je vingers raken
zoals wij vroeger
zonder woorden
met elkaar spraken
jij nam
terloops mijn
gedachten mee
samen gingen wij
richting onbekend
we waren niet verwend
kleuren en
geluiden bepaalden
het gebeuren in
kijken en ondergaan
wij waren geen gelijken
in het ijken van gevaar
het was de
magie van zijn…
Blijf vrolijk, of het sneeuwt of regent
poëzie
4.0 met 2 stemmen
894 Steek dan de vinger diep in uwe mond,
En werp uw inhoud weg met hoge krinken.
En kijk uw beker aan, zoals hij kijkt,
Die had te diep in ’t grote glas gekeken,
En wie een glimlach het gelaat bestrijkt,
’t Was wrang – en ’t had hem toch zo zoet geleken.…
Parasitaire symbiose
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
502 een zwaai
ogen en een lach
vingers die nog reiken
aan wat eens was
de hoek om
dan uit zicht in
leegte die altijd gevuld
werd door jouw blik
er kaatst geen
spanning meer in het
opgeloste perspectief
de nasmaak is niet lief
nog voordat grieven
zich manifesteren in de
uitleg van het gebeuren
wil ik niet gaan treuren
maar mijn…
50plus man Krol bij Pauw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Pauw maar doorvragen aan Krol:
"wat is dat nou met ouderen"
"wat is dat nou dat ruzieen"
ik denk, dat ik het weet
mag ik de vinger leggen op de wonde
voor sommigen een open wonde
de wonde van vergankelijkheid, geen wonder
ik denk, dat, dat het is
het jongens- en meisjesachtige is er wel af
wat rest zijn doorgaans kwaaltjes
oudere…
Slijtende liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
391 Ik mag me vlijen tegen je lichaam,
een arm om je heenslaan,
maar als m’n hand je borst omsluit,
m’n vinger het gleufje van je poes besluipt,
dan ga ik te ver.
Ik mag zacht zeggen dat ik van je hou
als ik je blote schouder zoen,
maar niet dat ik met je vrijen wil
terwijl mijn lippen je hals beroeren,
dan kom ik te dichtbij.…
Binnen de krijtlijnen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
398 Tijdloos kunnen schrijven
over geloof en waarheden,
dichters dopen de pennen
in hun ideologie wat als zand
tussen de vingers door naar
buiten lekt, woord en beeld
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
euforie en beheerst verdriet,
omfloerst door, in zichzelf
te blijven geloven, om bij het
ochtendgloren weer te doven…
Kleine vrede?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Voorzichtig ga je tastend met
je vingers langs mijn huidplooi.
in het voorbijgaan langzaam,
zachtjes verglijdt de droom
aan beide zijden en zijn we
onkreukbaar breekbaar, in
spiegels blijven we beide mooi.…
Tumultueus passeren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 al spinnend
heb jij je weer
laten zien op
illustere plaatsen
als schim of
waaiend doek
maar zeker
nooit herkenbaar
alleen als het
echt moet
een vage
dwarreling die
de ooghoek
voor even vulde
bij nader inzien
alles weer
snel verhulde
zonder dat er
vingers op
werden gelegd
je raasde vol
geluid voorbij
in tumultueus
passeren…
Nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
452 in nood , och hoe dof en
mistig was de winter
stil en vermoeid volgden
we de persconferenties
hunkerend
naar kracht bibberend in de nacht
uitzien naar de lentezon
die maar niet wil komen
onze kinderen weer zien
vrienden weer in huis ontmoeten
warmte voelen
gevoelens en wensen
op laten komen
de liefdevolle
vingers…
Framen
netgedicht
5.0 met 104 stemmen
378 ik zag de kleine
spanningen
in je vingers
als de toon
in je woorden
zich verzette tegen
jouw uitspraak
je framede nog
in het laagste
echelon dat de
sterkste muren
heeft gebouwd
naarmate je
meer bij de hemel
kwam koos je voor
licht en luchtig
waar zwaartekracht
wat meer in het
geding kwam
nam je de framen
erbij ondanks hun
sleet…
Het kapje
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
422 ik zag
haar ogen
boven het kapje
ze peilden mij
oneindig diep
loslaten kon ik niet
we wisten
van het prikken
toestaan of je
anders schikken
zij boog ik bood
mijn arm aan
zij voelde
hoe mijn huid
zich onder haar
vingers spanden
toen de naald in
mijn spier belandde
haar beweging
ging al terug
zij entte mij vlug
in het nauwelijks…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 zijn steelse vingers worden wandeling, besluit.
Werelden zal het in haar lijf vernietigen,
goden vergrijzen in de krullen van heur haar.
Maanlicht wil het in haar mond verbergen:
tong die vuur wordt, aarde, water en dan tong.
Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.…
Ook jij licht op
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 nog drempel ik
hoewel de vrees in
al die jaren lijkt
te verdwijnen in
wat ik achterlaat
handen en vingers
tasten zonder enige
grip op het nieuwe
en nog ongeeigende
in vorm en kleur
nog misplaatst
maar in bezieling
wint harmonie en
komen schoonheid
en talent naar voren
met snelle upgrades
in de hun toegemeten
dimenties worden…
Vrijwilligers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
467 ze keek
hem aan
maar hij
herkende
haar niet
zag enkel
de weke glans
in haar matte
deemoedig neer
geslagen ogen
magere vingers
strekten zich
dor naar hem uit
onderstreepten haar
woorden aanwijzend
nog klonk het
moeten hem
tegemoet in het
knarsen van haar
snerpende stem
het volume was
in de loop der jaren
gedaald tot…
GRAND HOTEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 Het reuzenbrein kijkt door strenge ogen,
die met tere vingers samenspelen:
fraai lampenschijnsel streelt slanke steunbogen.
Angstwekkende grom komt uit monsterkelen;
elfenlied klinkt klaar en opgetogen:
beide gaan zalen genotvol bedelen.…
verwarrend eclecticisme; Cernunnos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
436 geslagen in ’t triootje heksenbollen
als toverbrouwsels in ’n beslagkom
kreeg hij zijn ronkende plagen niet
door die keeltjes gedouwd
er werd vlijtig gestookt
tot de stoom zou opstijgen
van de doorgekookte wrevel
[zes tepels
die rijzen in zijn verbeelding]
zijn hoorns trilden
door de overvloed
van zijn natuur
zijn jagende vingers…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel moet je door de vingers
zien om erger te voorkomen?
Hoe ver moet je reizen om
weer thuis te komen?
Het is de wind die in je hoofd klimt.
Hoeveel gedempte putten
en doofpotten nog?
Hoe ver is dichtbij
en wanneer keert het tij?
Het is de wind die een nieuw lied begint.…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Tegen kou beschermd de wijsheid die ik leerde,
kijkend naar de ring die ooit mijn vinger vereerde.
Hij geeft mij de warmte waarnaar ik weer zoek,
een vervolg op ons ruw verscheurde boek.
In de sneeuwvlokken herken ik mijn dode gezichten,
waarvan er één mij zo prachtig doet verlichten.…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Met snelle vingers, noten zuiver,
wekt het klanken — zacht en luider.
Een schilderij in felle gloed,
waar elke kleur betekenis voedt.
De schoolbank wordt een smalle ring,
te klein voor deze doorgroeiing.
Volwassenen, verstild en blind,
zien hoe iets groters zich hier vindt.…
Onbetaalbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
238 Zijn vingers glanzen
geel van de dooier.
Een poederwit gezicht,
bloedende lippen.
En in de hoek van de kamer,
alsof de verf je verhult,
vangt jouw blik de mijne.
Boog in de hand,
twinkelend van nieuwsgierigheid.
Weer heb je een moord gepleegd.
En dat noem jij liefde?…
vuil water op het asfalt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2 het hert lekt open op het beton
kop door de goot de hiel belikt met bloed
niemand heft hem op de zon brandt niet
alleen de stank van de bus
de blomme praat niet ze stinkt naar pis
in de scheur van de stoep waar de rat knaagt
ik wacht of ze nog iets zegt ze zwijgt
mijn vingers raken de steel niet aan
de stortstroom slaat de blokken kapot…
WOORDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
864 jagen mij de stuipen
op het lijf tonen inborst van Jan Hagel
neem nou een woord zoals klopgeest
of zelfbeeldcastratiemes om te huilen
zo intriest van klank of vet en gesjeesd
het horen alleen al veroorzaakt builen
op mijn lichaam dat verstoord reageert
op termen als ellebooggestoot joepie
klaverbladfilecomplicatiegids etterend
als zere vinger…
RESET
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
827 uitgedraaid een ander knijpt
ongegeneerd je keel dicht steekt
een stok tussen je benen inter-
actie waar je niet goed van wordt
met wijd opengesperde ogen
beleef ik de benauwende realiteit
waarin onvoldoende ruimte is
om te ademen laat staan eisen
te stellen aan de luchtkwaliteit
met een uiterste krachtsinspanning
bevrijd ik me van vijandige vingers…
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 blauwbloedig teken
Toen de hofdames hun japon versierden
Een kelk als accent voor het decolleté
Terwijl de zonnekoning smaalt
Zo ruilt men haar voor zware buidels
Gegrift in de gevel, gegoten in het hek
Ze plant zich voort in een waaier
Vermenigvuldiging van vorm en kleur
Met strepen en vlekken besmet
Aan de okselknoppen afgesneden
Een vinger…
Witte Seringen
hartenkreet
4.3 met 54 stemmen
3.582 Witte seringen
Eeuwig geurend
Verlangend mooi
Bloeiend van liefde
Fluweelzachte huid
Tintelende vingers
Gebrand aan passie
Ontembaar hart
Gedachten dromen
Slapeloze nachten
Tranen van emoties
Stromen vol tederheid
Vol van jou steeds weer
In liefde verloren
Plots verdween jij
Op een zomerdag
In juli van dat jaar
En ik bleef achter
Eenzaam…
suikerbrood
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.491 zoet
oneindig deze maat van mondjes
kneedt hij het deeg roomboter-goed
en strooit royaal met suikerklontjes
zij gist naar wat er in hem rijst
zijn vuur laat haar verlangend smachten
totdat hij haar geduldig prijst
dat zij zo lang op hem kon wachten
en sinds de hap die hij haar gaf
waar zij zo lekker van genoot
lik ik mijn vingers…
Mijn engeltje
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.734 Je handje sluit zich om mijn vinger
Je oogjes twinkelen als je kijkt
Je mondje blaast de mooiste bellen
Je lacht als ik over je wangetje strijk.…
spiegel ik het water vlak
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.566 ik voel me drijven in
een oceaan van handen
kerels en wijven die
met hun vingers wijzen
dreigen en graaien
strelen en me aaien
om me zo te paaien
tussen zon en de haaien
spiegel ik het water vlak
probeer niet te verzuipen
in mijn natte pak
ze zoeken in mijn geest
zijn overal geweest
het rood van wonden
littekens zijn nagelaten…
wie is zij toch
hartenkreet
2.7 met 37 stemmen
3.401 zij leest mijn gedichten niet
met andere ogen
maar met een ander hart
zij zoekt de liefde in elk woord
neemt elke letter apart
zij kust de avond in elk epos
alsof alleen voor haar geschreven
zij ziet hem op het witte paard
dravend in haar dromen zweven
haar vingers herschrijven elke zin
om overal en nergens te verdwalen
zij diept de peilloze…