14496 resultaten.
een beetje Valentijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
921 een hartig kijkje
op Valentijnsdag
doet mijn maag
knorren
samen
delen wij
de erwtensoep…
Energie al één
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik ben Ik
En jij bent jij
Alles zit
In mij
Alles zit
In jou
En wij zitten
In alles
We
Zijn
Al één…
Waarachtig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 Wanneer
zelfs leugens
waarachtig zijn,
rent ze zichzelf
verloren in een woestenij
van woeste wij.…
toen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
554 park
bomen
groen
gras
bloem
op weg
naar huis
daar
stonden
wij
te
kussen…
[ Elke zwier zwengelt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Elke zwier zwengelt
weer een zwier aan, heel de nacht --
blijven wij dansen.…
Begrenzer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Als we de grenzen sluiten
Zitten wij bij de volgende ramp
Misschien aan de verkeerde kant…
Gehandicapt kind, als ze vragen naar je...; een suggestie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
983 Je moet creatief zijn en vooral beleefd blijven als ze vragen: "Hoe gaat het nou met Giulia (8, ernstige vorm van epilepsie). En met wat zelfspot en humor antwoord ik dan, Giulia's handje vasthoudend:
"Giulia doet het goed op school
ze zit bij mij in de klas
daar geef ik ook les
dagelijks
ze is bijster intelligent
en ook pragmatisch aangelegd…
Corona en de verborgen talenten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 , hond
maar ook met verborgen talenten
het heel lang weten vol te houden
Wie, ze, we, wij allemaal hebben talenten!!…
Sigrid Kaag (1)
gedicht
3.4 met 7 stemmen
1.630 Soms is de stilte hoorbaar; luister maar
nog zachter dan een fluistering in ’t oor
een streling van het vaak gekweld gehoor
In bergen, kathedralen hoor ik haar
De stilte van het zwijgen is ook náár
Zo donker en verstommend, metafoor
voor onmacht tegen het gebral in koor
Maar dan is zwijgen niet verdedigbaar
Alzo sprak Sigrid in haar Herzberglezing…
Als een wachter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Kijkend naar de maan,
in het duister van de nacht,
voel ik de stilte om mij heen...
De schoonheid van het koele licht.
Als een trouwe wachter, eenzaam en alleen.
En denk aan hem die alles maakte,
hoe groot zijn liefde wel moet zijn.
Zijn macht die hij gebruikte,
voor zon en maneschijn.
Hij vat de zeeën in zijn hand,
weegt de bergen in…
terroristen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.207 Wat ging er in de hoofden om
van al die mensen in de lucht
vouwden zij wellicht de handen
in de laatste stonden van hun vlucht
Wat gaat er door ons hoofd dan heen
als wij de puinhopen aanschouwen
je herkent de plaats niet eens
van de hemelhoge WTC gebouwen
Wat gaat er door ons hoofd dan heen
willen wij op God vertrouwen
of zijn wij misschien…
WILDZANG
poëzie
3.8 met 27 stemmen
8.869 Wij vogels vliegen, warm gedost,
Gerust van tak in tak.
De hemel schaft ons drank en kost,
De hemel is ons dak.
Wij zaaien noch wij maaien niet:
Wij teren op de boer.
Als ’t koren in zijn aren schiet
Bestelt al ’t land ons voer.…
de prijs
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.110 , altijd wij
Vol geurende bloemen die ik nu wel kocht
die zacht naar jou roken en jij altijd blij
En liefde als kliekjes, omdat onze dagen
Te kort waren voor al dat geluk
En wij die kalenders voor vuilnis aanzagen
omdat we wel wisten: dit gaat nooit meer stuk
Vol lachende mensen omdat wij verschenen
Ze kusten ons, van jaloezie was geen spoor…
Kosmotisch
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.212 , ja wij, de wereld begrepen,
een glas en nog een glas, wij zijn de filosofen,
wij snappen steeds beter waarom de wereld
zo simpel is, in onze ogen draait ze slechts
de minuten, uren, dagen, maanden, en de zon
verwarmt haar huid en hart, haar zachte buik,
dan flitst de komeet en verlicht het onverwachte,
dit werelds heelal is vol zwart met…
Dona Nobis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
829 er als de kippen bij
Onze handelsgeest
Is weer terug van weggeweest
Want wij hebben een idee gehad
Wij zijn al sinds de Batavieren
Handelaars in hart en nieren
En waarom dat niet letterlijk opgevat?…
heidepracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
731 van puur
die purper als de heide
ons het leven kleurt
die liefdevol en speciaal
ons luistert en knuffelt
lieve adri adriaantje
vandaag toasten wij
op wat nooit genoeg
gezegd en gezongen wordt
vandaag klinken wij
op jouw liefde en jouw zijn
van harte…
Van oever tot oever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
648 Wij zoeken
Contact. Wij willen voeling, want
Laten wij toch eerlijk zijn:
Weliswaar door een barrière
Enigszins ver van elkaar, begrijpen
Wij elkander; kennen de ge-
neugten, maar ook het gevaar.
Deze vaak kolkende stroom, rijksweg
Voor vele schepen. Op weg naar en ván
Onze zeehaven Rotterdam
Ronkende motoren.…
Even rusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Hier zijn wij blind genoeg om met de ziel te voelen
al is het winter en koud hier worden wij warm.
Loopt leven al mijmerend als honing gesmeerd
niets loopt uit de hand, alles klopt in dit polderland.…
Noa pubernootje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 of op deze speciale dag nu
het regent of de zon schijnt
is ons eigenlijk om het even
want het blijft jouw jaardag
het sluitstuk van het ene jaar
als begin van een nieuw jaar
wij kunnen onze wens sms'en
jou tweeten ook wel misschien
of hem in een dansje verpakken
om hem dan ook te verzenden
via Facebook of anders TikTok
maar wij zeggen…
Lente
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.177 Pluk een knopje in uw tuin:
Dierbre, wij gaan lente vieren
Op ’t hoge duin.…
een stille aarde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
909 weer gaat de tijd
zijn vleugels strijken
vliegen we in niemandsland
een stille aarde
laat ons blijken dat zij
in stasis is beland
we kijken in de verte
de horizon voorbij en raken maan
en sterren een eeuwigheid voor wij
ja, we gaan voor samen en
kleuren ons heelal, wij zijn
de goden en scheppen liefde overal…
het zomerde een middag lang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
698 we liepen samen
de warmte trilde zacht
de wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
en wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in de traagheid van het geven
nemen was van geen belang
we wilden even samen leven…
toren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 samen drijven we boven
de toppen van de bomen
in de diepte golft geluidloos
de paars smeulende heide
wij zien naar nevels
zoeken de ruimte
bij elkaar
in de aanraking
de blik in elkaars ogen
in een zacht strelen over
huid en haar
wij hebben elkaar verheven
in liefde die over
de nevelige ruimte
tot de stille einder reikt…
Once upon a time in gerbiltown
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.181 (Intussen knagen wij ongestoord
tussen haakjes verder)
De harde realiteit
is hier een droom, een wereld
in een wereld.
Pas op voor onze woorden
want ze vreten tussen de regels door
en elke poging van een pointe
onderstrepen wij met een
knipoog.…
Mijn handen in de jouwe
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.177 De warmte van jouw handen
De streling op mijn wang
Laten mijn lijf ontspannen
Bij jou ben ik nooit bang
Jij geeft mij rust en vrede
Voor jou klopt heel mijn hart
Vergeten het verleden
En start een nieuwe start
Wij weten dat wij samen
Echt onverslaanbaar zijn
Mijn handen in de jouwe
Mijn God...
Wat is dat fijn!!!…
Door sneeuw naar licht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.017 daar waar zacht
het leven dooft
waar vorst en wit
de warmte rooft
weet ik ons toegedekt
wij stralen nu
geen kou meer uit in
heldere sterrennachten
het herfstige tapijt beschermt
ons in het lange voorjaarswachten
wij kiemen lente ondergronds
sturen groene punten
door de sneeuw naar licht
daar bloeien zij in kleuren
en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet dat wij
in bomen zijn uitgebroken
voor groei en strekken
naar elkaar en reiken
in liefde.
Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
Op een zachte roze wolk
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.167 op een zachte roze wolk
drijvend bij
zomersproetjes
proef ik heel even
die eerste jongenszoen
wij lagen
aan de bosrand
in `t puberende gras
vrije vogels vlogen
om ons heen
draaide de wereld
wij hielden ons muisstil
zo denk ik vaak aan toen
voorbij
gaat het nooit want
die eerste liefde was
verdrinken in zijn ogen…