6196 resultaten.
Comfortabel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 voordat ik ga slapen
luister ik
de huisdieren houden gesprek
met spinnende functies
en meer dan dat
op hun dooie gemak
ze schudden zichzelf
smeken vriendelijke oogjes
om te blijven
uit pure genegenheid
nemen ze hun plaats
naast mij op bed
en buigen neer
(onvoorwaardelijk,
ik hou van ze)
op deze manier, op die manier
het is tijd…
vervreemding
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.716 alsof een ander
in mijn lichaam woont
en ik vanop afstand
de boel in de gaten hou
ik ben er wel
maar toch ook niet
en niemand die dat ziet
weg willen
toch blijven zitten
als versteend
antwoorden
op automatische piloot
mooi kader, lekker eten
neen dank je geen trek
iedereen is druk
niemand is zichzelf
maskers op en lachen
volgend…
LOS _ VAST
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 Gods grote Waarheid
blijft van het begin
tot het einde der tijden
steeds zichzelf
dringt tegelijk door
in menselijke zeden
die dikwijls weer
nieuwe gedaantes krijgen
behoudt daarbij
haar vorsende lichtstraal
ofschoon
ze voor het oog verandert
of ook kan verdwijnen
zelfs
het meest vernuftige denken
blijft altijd te klein
om de ruime Hemelse…
Sloper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Men spreekt nu van – en dat zal niet verbazen –
Een sloper die zichzelf liep op te blazen.…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in zichzelf…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 Maar de nacht verwondt zichzelf,
bekrast zich
met krijtstrepen aan een ogenblauw hemelgewelf.
De vroegoude man dooft het licht van de pijn,
gewoon,
om niet ziende blind te willen zijn.
Om te ontkomen aan zijn rauw schurend gemoed
omgordt hij het vege lijf met verenschaduw
zodat het licht zijn ogen geen zeer doet.…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden - teken van
Leven dat met zichzelf…
Reiziger zonder bagage
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Loopt doelloos
Door de straten
Van de stad
Op weg naar
Nergens met
Onderweg een
Kop koffie in
De pastorie
Waar hij zijn
Vrienden van de
Straat twee maal
Daags ontmoet
Om daarna verder
Te gaan naar
Nergens, verder
Op zoek naar
Zichzelf die hij
Onderweg is kwijtgeraakt
Hij weet immers zelf
Niet meer wie hij is…
Binnenstebuiten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
708 een razende in mij rond
te schelden en te tieren
maar uiterlijk ben ik een non
zo rustig en bescheiden
Er stroomt een rivier
van tranen door mijn hoofd
maar naar buiten ben ik een zon
zo vrolijk zonder lijden
Ik probeer een mantra
te herhalen in mijn hoofd
dat soms lijkt te werken
om uit het denken te verglijden
Maar wie kent zichzelf…
Latijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.950 Dichter, klerk, geheime diaken
van de kleinste gemeente,
de afkerige sekte van verhulde beduiding,
gewend naar zichzelf,
een gnosis van gemaskerde zinnen
in een steeds onherkenbaarder schrift.…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
Keihard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 Een verkeerd begrepene,
een door het lot gedrevene,
Op voorspraak van hen
die het kunnen weten
tot de nek volgestopt met
-dol, -xat en -ine,
Knalt ze keihard haar
radeloze kop tegen de
gecapitonneerde bruinlederen
wand van de isoleer -
Bij iedere beuk
komt ze alleen zichzelf
nog tegen, al weet ze
niet meer wie dat is,
Want de…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok zichzelf…
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hij wil zo graag
zichzelf laten zien
stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)…
rite
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 ter rouw
ter tafel
het brood gedeeld
het stilzwijgen onopgesmukt
men tilt elkaar baarvoets
stille rites ijlend van bed naar altaar
doorzichtig treedt men in elkaar
op plaatsen waar men zichzelf niet kent
het behelzen
met
voorraadkasten en rantsoen
brood en water voor het leven
wat
zout op de huid
en het ongezegde in de gebaren
als…
Voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Hoe vaak al schreef ik troost
als klank voor andere stemmen
dropen mijn woorden langs wangen
van gezichten die ik niet ken
nu mijn ziel gebogen ligt
in schaduw van zichzelf
zoek ik de kracht van balsem
diep in mij
dieper dan gedachten gaan
ver achter herinnering
waar gevoel het lijden sust
een onberoerde stilte rust
die ik versta…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore
met diep in hen van elke pijn de pit.…
LAIS CCX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het was niets, geheel van zin ontheven,
verwenst bestaan in lussen van de haat.
’t Kan nu in haar niets zichzelf beleven.…
LAIS CCLXXXI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar.
De haard smeult nog, dat is maar beter zo:
je mag de hoop niet doven, hier of daar
kan het nog: dromen blijft een risico.…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Het wrede ik ontdeed zich van zichzelf
en werd onzijdig het, categorie,
decimaal bestaan, een tien zonder elf,
abstractie van de spiegel, weg van wie
het ziet, zag, gespiegelde reflectie,
beeld in een regel die elk beeld ontkent,
spectraal gezichtsbedrog, het zijn ontwend.…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
675 --------------------------
Een huis is een rechthoek om de ruimte:
het lichaam omkadert zichzelf.
Jouw leven een blauw stipje op het canvas:
contrast tot de leegte
de vogel en de boom en de wolken,
de zon en de vijver worden zich,
schenken zich uit,
vullen alle mogelijke werelden.…
Bij jou
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
266 De camera en de toerist in onmin zijn
En de hond blaft tegen onzichtbaarheid
Ben ik bij jou
Terwijl jij grijs wordt en ik eeuwig 38 blijf
De dag zichzelf kan voorspellen
En we spreken zonder woorden
Hou ik van jou…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 Het was een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren…
labyrint
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.265 verloor ik alle tijd
verdwaal in mijn vertrekken
de deur staat op een kier
ontzie de zere plekken
‘k bewaarde ze steeds hier
verdwaal in al mijn woorden
ze zijn aan je besteed
omdat ze jou niet stoorden
wat het bij and’ren wel deed
verdwaal in mijn gedachten
ik kom er zelf niet uit
blijf even op mij wachten
voordat de deur weer sluit…
Samen oud......
hartenkreet
4.6 met 41 stemmen
3.119 Kom laten we even rusten
heerlijk aan de waterkant
vlij je hoofd in mijn schoot
leg je hand maar in mijn hand
kom laten we onze ogen sluiten
zodat de stilte van het water
geëtst wordt in gedachten
als herinnering - voor later
kom laten we even genieten
van ons rimpelig samenzijn
samen oud - samen oud
wat moet dat prachtig zijn…
Is het verkeerd
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
967 Langzaam sluit ik mijn ogen
en verdrietig denk ik aan jou
onze tijd samen is vervlogen
dit alleen omdat ik van je hou
Al het contact werd verbroken
zelfs een vriendschap was teveel
je blijft door mijn gedachten spoken
maar drukkende stilte is mijn deel
Is het verkeerd dat ik zoveel om je geef
Is het verkeerd dat ik je erg graag mag
Is…
Daglicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.871 Als je vannacht niet slapen kan
zet dan je gedachten wijd open
sluit je mooie ogen en zie dan
dat ik spontaan binnen kom lopen
Ik wil die mooie verlichting zijn
die jou verwarmt in deze nacht
jouw heldere maan en zonneschijn
die je nooit meer had verwacht
Ik zal jouw droom zacht strelen
alsof wij deze samen echt beleven
alles wat het daglicht…
jaimy
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.408 ze sluit haar bruine oogjes
geeft me nog een laatste gaap.
en voor ik goeienacht kan zeggen,
valt ze snel maar zacht in slaap!…
Maskerade
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
963 heeft me nooit gelegen
zelfs de gage die je me aanbiedt
weigert een rol te spelen in jouw stuk
aan figuranten heb je geen gebrek
ze drinken de woorden van je lippen
spreken je niet tegen, maar zwijgen
zoals nietszeggende personen betaamt
als toeschouwer amuseer ik me kostelijk
bij de komedie die jij van het leven maakt
want ook na het sluiten…