Netgedichten over actualiteit

Wel spijtig voor die welzijnwelwillende moeders en weduwen dat tussen de duizenden brandnetelganzen op graslanderijen IJsselmeervogelsteden langs veluweranden de stad van de waterlelie waar ooit flevo lag tot muziekwijk almere dat tot voor een eeuw zuiderzee-eiland was zo veel notoire nitwilderszieke krommetenenkiezers op…

veel sterren zijn er niet te zien want vandaag verschuilen zij zich achter de dikke dekens der onduidelijkheden meerduidige stemmen klinken steeds luider voor de één als tirades van Hades als sirenen voor zij die niks denken geen hoeven te vrezen voor vergaloppering door Pegasus te misbruiken of als Icarus in het ongewisse te duiken…

ik weet het zeker als ik de kraan dichtdraai komt er geen water meer uit dat het uiteindelijk door gebarsten leidingen alsnog naar buiten spuit de fundering van ons huis ondermijnt of wegspoelt zo u wilt daaraan heb ik dikke schijt dat zal me aan m’n reet roesten moest dat water maar niet bestaan ik weet het zeker als ik de kraan…

Hij dacht een opera buffa te gaan zingen doch niemand zag hem zitten als premier verloor z'n kop, met al die buitelingen totdat een diva zei, ik zing wel mee en groef haar graf al in de opening Verkenners uit 't verleden kwamen langs een blaaskaak die niets deed dan grijnzend zwemen met hoge hoed, niet serieus te nemen Twee oude mastodonten…

Een wolk voor de zon ontneemt ons het licht een onheilsprofeet een witte proleet Wat doet hij met ons mooie prefortuynistische en solidaire tolerantiegedicht van beurzen open het dorp - dijken dicht Wildie in z'n eentje met twee punt drie miljoen lafhartige nitwits EU-xenofobe homohaat misantrope genobibicide hollandbakt boerzoektvrouw…

Iemand zong mij de tranen uit mijn ogen Danste de benen van mijn lijf Iemand besloot ze ook te drogen Zodat je echt voelt wat je krijgt Iemand waste mijn haren met haar handen Wiegde mijn heupen met haar lijf Iemand blies ze weer tot zwarte krullen Ook al zijn ze voor altijd grijs Iemand verhaalde mijn schulden op een ander Legde…

We tellen met cijfers, met winst en verlies, met grafieken, rapporten, een kille analyse. We wegen de mens als een last of een kans, maar vergeten de ziel, het licht en de dans. Een leven, ooit heilig, nu soms een getal, een naam op een lijst, een bericht, een geval. We praten van nut, van groei en beleid, maar waar is de warmte, de menselijkheid…

Er zweeft nog stof van woorden, die nooit zijn uitgesproken. Een naam, een kind, een ogenblik — in rook, in angst, gebroken. Maar uit de as van duisterheid groeit zacht een stille eed: dat wie toen werd uitgewist, nooit meer vergeten heet. De aarde draagt hun echo voort, in lied, in licht, in steen. En wie vandaag hun namen leest, laat…

Part one Nog een weekje dan mogen wij ja, de poëten - van wie op het narrenschip sommige dwazen niets kunnen dan kankeren afbreken kraken zelf niks bouwen niks weten maar intussen wel de lyrici onder ons met hulp en permissie der Gedichten-redactie deo volente de les willen lezen - tegen wil en dank tijdens 't schervengericht…

Wij moeten uit onze woordangels en zinsklemmen opdoemende allegorieën tot voor eenieder behalve KB te vatten klaarheldere beetwortels terug zien te brengen Dat is in een appje van messenger Hermes ons door de zonnegod met zilveren boog en zijn harem der muzen van de Helicon ingeblazen Er wacht ons derhalve een opdracht een…

Door zoveel verhalen uit boeken, van films, tijdschriften, kranten, herinneringen dreigen we te verdwalen met wie we meeliftten liepen en sliepen Hoeveel kan ons brein vertalen, helder weergeven, verdiepen?…

De zon der rechtvaardigheid laat nog op zich wachten de week blijft nog grijs als ik naar buiten staar zij zal het mensenleed hier niet verzachten doch hopelijk gaat zij als Zon der Rechtvaardigheid wel blijvend schijnen in de ogen der gijzelaar uit elk beider kampen - Joden en Palestijnen…

Toen de zon, twee jaar  verduisterd schuilgaand achter wolken stof vanochtend weer  werd vrijgelaten, ging schijnen  in de van eerwraak bloeddoorlopen  ogen en angst  voor de dood     van door nachtmerries  en trauma's  levenslang gegijzelden  zag de wereld de mondgesnoerde hoofdrolspelers dramatis personae wachtend op godot…

“Ik, de hervormer, deel dit wereldse rijk, deel deze woorden met allen die toehoren, de strijders uit de verzen; ere Maximianus! De stenen mogen rollen, tollen voor de ogen van zij die volhouden dat Het Ware ondeelbaar voor hen alleen bestaat. Bouw de baden, bestier de heuvelen, breek het verband tussen hemel en aarde.” “O waardige…

Ze kwamen met spuiten, met praat van verstand, een redder in nood, zo klonk het in het land. Maar achter die glimlach, dat witte gezicht, brandde een vuur van geld en van plicht. De pharma kneep handen met heren van macht, besloten in kamers, ver weg in de nacht. Ze spraken van zorg, van mensen en recht, maar winst was hun taal, hun enige…

Duizend-en-één moeten het zijn geweest op het feest van de satan hun duizelingwekkende duivelgedachten laten geen ruimte voor twijfels en afleiding voor bijzaak en beuzelarij Voordien waren dromen in nachten gewijd aan epische helden verhalen gedichten 't is de dwang die hen leidt tot noodzakelijkheid hun vroegste stemmen…

Geen prijs voor de massieve vredesduif Hoewel hijzelf toch anders had besloten Ook was de ceremonie al op poten Teleurstelling beheersen wordt een kluif Indien men niet verandert van gedachten Kan Noorwegen de zesde vloot verwachten…

Uit doorgaans zeer betrouwbare welingelichte kring heb ik tussen neus en lippen in de wandelgang vernomen dat men hier nog meer dan elders in de wijvatwateren van tzums tsunamische tirades onversneden hiphop smijt op streetrapbarricades en dat men in de straten van Chicago slammen gaat met federale troepen puur uit onmacht en…

VANDAAG aan gaza geen gedachten geen gedachten aan hamas aan gijzeldrama dansfestijn geen klaagmuur talmoed of koran geen zionist en palestijn jordaan en west-bank, rode lijn HEDEN liever geen gedachten aan genocidebommendrones aan voedseldroppings hongermoord aan unhcr en vrede onderhandeling qatar aan kolonisten en tweestaten…

nog hadden de mensen niets in de gaten. de lichte ongesteldheden waren er altijd al en de notoire zeurders daar kon je al lang hele straten mee beleggen maar dit voelde anders dit had te maken met lichaam met huid met je je voelen en dat was gewoon uitermate eng stukjes van je hand lieten los en bewogen van je af en je kon ze ook niet…

In de schemering, Vallen donkere schaduwen, over de stad heen. hoop en angst vermengen zich, en de nacht omarmt stilte.…

Met ochtendkoffie in het paviljoen Over de houten brug- versnelde passen Mijn ogen puilen vrijwel uit hun kassen Ik draai mijn hoofd, ik moet het gewoon doen Het is al herfst; het blad meer bruin dan groen De zon verbiedt nog dikke winterjassen Met ochtendkoffie in het paviljoen Over de houten brug- versnelde passen Een Arabier of Palestijn,…

Niets is wat het lijkt wordt een holle frase niet relevant decreet als 't zich van hogerhand, als gold het een oekaze, laat gelden op gezag van alma materbazen Wie in het bolwerk van de beterweters wordt er afgerekend op waarneming van feiten die onwelvallig blijken maar tot één waarheid leiden Een kunstenaar laat zien hoe zelfgekozen…

De komende maand hoeven we vier weken lang geen gefluister van suizende kraanvogelvleugels te horen in altoos en eeuwig wolkenloos blauwe luchten boven stille waringins smaragdgroene sawahs, het zwijgend gehis van een zandhagedis Het is immers Maand van de Geschiedenis…

dat we al zo lang horen als we luisteren wilden ons waagden te begeven op die spekgladde wegen zien we nu de bewijzen dat het basale motief is en zal zijn voor dat volk dat niet-blanken optieven of sterven rechtse armen zwaaien onheilspellende zinnen uit gemaskerde strotten en schaamteloze tronies in oranje rookgordijnen met vlagvertoon…

wat u ons voorgeschoteld heeft bij tv on is haat gezeten in uw Hart dit is waar het echt om gaat de oprechte liefde is een Korinthe 13 hierover niets in uw angstaanjagend betoog lees erover in de levenswandel van Jezus Hij die nergens over loog bid liever over vrede onderling in plaats van een boek te verbranden…

Grazen ufo's de aardbol af brengen zij google maps in kaart terwijl drones onzichtbaar boven streetview blijven hangen bewegen spionnen over boomloze weiden daar waar het va et vient zijn lot tegemoet gaat in een dagelijkse ratrace een eeuwige wederkeer in eindloze caravanserai? mocht dit haec et talia van boulimia en amalia…

de gezichten die je in de spiegel aan blijven staren tot je samen een energie punt bereikt maar dat sluit meteen ook het contact en dus geen communicatie en voor zover ik weet is er nooit een follow up geweest toch roept dit buiten de orde meemaken exceptionele diep voelende ervaringen in mij op en gevoeligheden voor dit soort…

de taal van ons hart deel 2 van ik kende ze niet zij hebben zich laten zien iedereen was erbij toen het tuig deed wat ze eigenlijk al hun hele leven hadden willen doen chaos en rotzooi angst zaaien en zover gaan dat de dood al op de hoek staat te wachten met zijn altijd killende grijns ja dat zijn ze de mensen die wij niet…

O die vuurfonkelfijne gloeiendkoele lucht o die wrede stofwolkensomber onrustige grond zonder vrede daarin stonden wij op, naast elkaar zij in gezonken blikken, in gezonken haar met de fijnrode wang, met het neergaande lang lijnig gezicht — en toen zeien we maar om het nooit met elkaar noch ooit tegen elkaar tot het einde der…