1096 resultaten.
de narcist
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
522 ik hou van mij
daarom ook
heb ik jou nodig
voor mijn geluk
ik zie jou graag
opdat jij mij eren kan
mij rusten laat ook
op jouw lauweren
ik vind jou lief
zolang jij vertrouwt
dus waag het niet
in twijfel te raken
ik mag en zal
voor eigen genot
van wat jij geeft
alles nemen
ik beloof oprecht
dat onvoorwaardelijk
wat van jou…
Soms denk ik
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 Een ieder denkt wel eens bij z'n eigen
dat neem ik tenminste aan,
hoe je sommige dingen voor elkaar kunt krijgen,
hoe het anders zou moeten gaan.
Een ieder denkt wel eens bij zichzelf,
bij 't maken van 'n blunder of fout
moest 't anders, moest ik rechts,
of zijn sommige dingen domweg te boud?
Een ieder staat wel eens stil en mijmert…
De jagers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
649 ik ken een man
en onderga dagelijks
zijn straf
hij spant gekken
voor zijn kar
zelf is hij te laf
ik kan ze niet ontlopen
zij volgen mij overal
wanneer ik thuis vertrek
dan komen zij van stal
wie liegt vangt medestanders
wie zielig doet
krijgt krediet
het slachtoffer kan smeken
en krijgt dat vertrouwen niet
de leugen zit…
Zondigen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Appels zijn gezond.
Fruit is goed,
dat leert elk kind.
Snoep is fout.
Mensen zijn tegenstrijdige wezens.
Mensen zijn zondaars.
Dat is een belangrijke reden,
waarom ik zo van spontane apen houd.
Zondigen is een list van de duivel.
Schuldig voelen voelt voor zondaars goed.
Eva is zondig.
Dat Adam van appels houdt is fout.
Graag aap ik…
Men hoort iets
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
462 Men hoort iets....
zonder 'luisteren'
wat men hoort
gaat het verder
ongehoord
onwetend gezegd
zo wordt taal
nooit uitgelegd
worden woorden
die nooit werden gezegd
nooit het ware
verhaal ...
nooit écht…
Wij bouwen aan onze dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Wij bouwen aan onze dromen.
Wat wij ons zelf beloven
geeft vertrouwen voor een
nieuwe start.
Bij een tegen beter weten
hoort soms een bij de neus
genomen, omdat hoop te
vaak met de werkelijke
uitkomst wordt verward.
Vooral rond kerst zijn wij
gewoon onze luchtkastelen
te bouwen op al die goede
voornemens met weinig echt
perspectief…
Jan Stavast.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
672 1.
Al valt de hemel naar omlaag
Ik zet er kloek mijn schouders onder,
En 'k wed, al lijkt het nog zo'n wonder,
Dat ik hem steun, dat ik hem draag: -
Sta maar vast in pret en pijn,
En het leven
Kan niets geven
Wat u àl te zwaar zou zijn!
2.
Maar - doet gij 't in uw eigen kracht,
Al staat ge ook stevig op uw benen,…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Tijden veranderen, de rest doet mee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Om je heen hoor je de kreet
't is 't kind wat 't beter weet,
't is de tijd, zegt er eentje
die doet wat met je kroost.
Ze luisteren niet, doen maar wat
gaan hun eigen gang, 't is toch wat
ze zeggen ja- maar doen 't nee
mijn hemel: wat begin ik er nou mee?
En DAAR schuilt nou het probleem
het begin is men te laat begonnen
want 't ach- almede…
Keukenmoeder.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
640 Sappig vlees en sappig ooft,
Schat van kruiden vers en fleurig,
Alles wordt nog éens zo keurig,
Als ons Moedertje ze stooft:
'k Wed, ze kon een harde kei
Murrew maken als pastei.
Wilt ge weten, lieve kind,
Waar de kunst in is gelegen?
Als ge letten wilt ter degen,
Ben ik zeker, dat ge 't vindt!
Maar ge wordt door haar verkloekt,
Als ge…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.010 Een bietje vloog een roosje toe:
‘Lief bloemtje, kijk eens: blij te moe
Snel ik naar u op lichte vlerk,
Opdat ik aan mijn honig werk.’
‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’
En zie, voor 't einde van de dag
Viel 't roosje neer…
Voorlopig
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.292 Voorlopig zit hij hier. Er is nog tijd,
en eerst moet de vermoeidheid zakken.
Anders zal het kruispunt net te ver zijn,
of hij zal, versuft, tegen te lage prijs
zijn lieve ziel verkopen. Kort geluk,
één hete nacht: te weinig. Slechts een eeuwig
vuur voldoet. Ziedaar: een andere
van Dam. Een verre donderslag stemt in.
Collega's, vrienden…
de man zonder geweten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
458 half beschonken kwam hij thuis
maakte vrouw en kinderen uit
met al hun gebreken, dat was niet pluis
ik ben de beste, was zijn besluit.
in de knoop met zijn geweten
was nooit een goed student geweest,
door alcohol al lang vergeten
werd hij een afschuwelijk beest.
gefrustreerd door al zijn falen
moest iedereen het bekopen,
zijn…
herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 een smeulend
vuurtje
en wat as
de overblijfsels
na een brand
een kortsluiting
in het leven
herinneringen
die vlug, onaangekondigd
mijn revue passeren
maar dat is
nog geen reden
om al dat andere moois
uit het verleden
zomaar te vergeten!…
de scheve schaatser
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
363 nooit had hij durven denken
na een nacht van zwoele pret
't begon met champagne in te schenken
en te ontwaken in een vreemd bed
spijtgevoelens kwamen dra
zijn gedachten aan het dwalen,
wakker worden met een kater,
zijn stommiteiten achterhalen
struikelend over woorden…
wegdraaiende ogen…
in een hoekje gekropen…
bang van wat moet komen…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 mij ruw te onderbreken
als ik eloquent voorbijpraat
aan het rotgevoel waar ik mee opstond;
mijn ego eindeloos opwrijf
om de barsten te verbergen.
Mijn masker af te breken,
dat ik never nooit meer loslaat,
omdat het rust over de hoofdwond;
ik durfde niet te kijken
naar het argeloze kerven.
Mijn borst open te rijten,
te graven in de bagger…
Op een zelfmoorder.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
987 Hij dacht zich door een korte dood
Te redden uit zijn bange nood:
Hoe heeft hij zich bedrogen!
Hier stak hij, achter struik en heg,
Zich voor het oog der mensen weg;
Daar boven staat hij moedernaakt:
En wat hem 't hier heeft bang gemaakt,
Is derwaarts met hem heengetogen:
Hoe heeft zich de arme dwaas bedrogen!…
jeugd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
508 ik weet niet waar je bent
vind je nergens meer terug
waar ben je heen gegaan?
verdwaald in donker licht
zoek ik mijn vertrouwd gezicht
wat bij klaarte niet meer lukt
jong en fris zijn weg voor goed
op reis met tijd, zo snel
bewijzen zijn er wel
als ik zie, mijn gerimpeld vel !…
Valse kaartlegster
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
429 (voor Johanna Helsloot)
Op het Goudse Montmartre zag ik voor
een euro een ansichtkaart met een foto
van de Goudse kaartlegster, die in haar
tijd zeer beroemd was.
De foto dateert van rond 1905, toen
ze rond de vijftig was.
Omdat haar man niet genoeg verdiende
kwam ze tot deze malafide bijverdienste,
waarmee ze velen uit Gouda en omstreken…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
483 ze kijken een beetje rond bij de ander
en het liefst bij iemand niet te bekwaam
ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij…
Gekwetst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Je deed me pijn, hebt me gekwetst
misschien onbedoeld, maar: en da's de pest
je deed me zeer, geen klein beetje ook
vertrouwen is stuk.
Je deed me zo ongelooflijk veel pijn
dat het lang zal duren, voor dat
alles weer als vanouds zal zijn.
Want: de manier waarop jij me getrapt hebt
is niet zomaar- opzij gezet.…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
467 O, Nederland!
Met je kwallen op het strand,
Je Wallen waar door mannen
wordt gelogen, hun vrouw bedrogen.
O, Nederland,
Met je dijken, onbemand,
Je bossen waar korstloze mossen
de bodem opvreten, godvergeten.
O, Nederland,
Met je mannen als hoeren, vallend door de mand,
Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen,
Het straatbeeld…
Onschuld de grootse schat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Hoe vaak moet ik je vertellen dat ik de waarheid liefheb.
Maar als ik je beken wat ik met de waarheid heb gedaan,
zal het je hart breken.
Teveel en te vaak neem ik een pose aan,
waarmee ik de mensen om me heen en mezelf verblind.
Ik zou me binnenste buiten willen keren,
om willen keren.
Maar in plaats daarvan houd ik met een glimlach de…
De uil en de raaf; een sprookje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
791 Een uil om zijn wijsheid vermaard
werd geraadpleegd over zaken van
velerlei aard. De uil kreeg eens
door de raaf een vraag voorgelegd.
En de uil die kennis had in
de kunde, hetzij gezegd, had hiertoe
het eerste recht.
De uil mocht de raaf uitleg geven
over de betekenis van een 'uiltje
knappen' als een algemeen bekend
spreekwoordelijk gegeven…
Vraag en antwoord
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
411 Toen ik begon als dichter,
wilde ik vragen stellen
en antwoorden geven.
Nu ik op gang ben gekomen,
wil ik antwoorden stellen
en vragen geven.…
Waarheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 Kwam de waarheid maar naar boven,
kwam de waarheid maar aan het licht,
kwam de waarheid maar ter sprake,
die alles juist belicht,
vanuit het juiste perspectief,
waarheid,
kom.…
Op eigen risico
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 De kans was oneindig groot,
dat ik nooit zou zijn geboren.
Desalniettemin werd de kans nul,
dat ik nooit zou hebben bestaan.
Toch bestaat het eigen risico,
dat ik nooit bewust geleefd heb,
en dus zinloos dood zal gaan.…
REDEPRONKERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
615 Minder verfoeilijk
is de schurk in lage doen
dan wie schurkachtigheid verbergen
achter hoge rang en schone schijn.
Met redepronk te schitteren
valt hun niet zo moeilijk
als eerlijk mens te zijn.…
Hymne aan de stilte
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.097 I
Weer, stijgend door de koele nacht
De bergen op ter eenzaamheid,
Omgordt mij de geheime macht
Die mij tot Uw gemeenschap wijdt;
Der mensen woningen ontvlucht
En hunner woorden vreemd gerucht,
Ver van hun liefde en hunne haat
Tot Ú mijn hoog vertrek en toeverlaat.
II
Van ijdel minnen en de waan
Der roembegeergen zijt Ge vrij…
DRAAIKOLKEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
745 Draaikolken van dit leven,
zuig mij naar de dood.
Zie hoe tere bloesem
in een vrouwenschoot
welken moet door woorden
of een valse grijns.
Sleep mij naar het einde,
vraag mij geen accijns
voor goedkoop genoegen.
Lach niet om mijn leed,
als gij ’t innigst leven
zelf met voeten treedt
is voor U een wonder…