Alle inzendingen over ankers verleden

5636 resultaten.

Sorteren op:

ketting

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 219
De Ketting van Verbinding In de diepte van de zee, zwaar als een rots, ligt de ketting van het anker, onverzettelijk en trots. Het houdt het schip vast, veilig en geborgen, in stormachtige nachten en de vroege ochtendmorgen. Maar niet alleen in water toont de ketting zijn kracht, ook in de liefde, waar het ons hart verzacht.…

Ik verscheep mijn hart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik verscheep mijn hart vaar met mast en zeil door woeste zeeën ik ben een banneling in deze gerezen tijd doorklieft verga ik vol van pijn en zielendorst; het anker is verroest tot aan de jaren waar boeg en steven mij de wind en knopen geven maar het varen herbergt geen doel waar het roer zich ook naar went; het liefst althans in…
elze25 december 2008Lees meer >

Wat ik vind

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
jouw verlangens het is het ontwijken van het lot geen prijs maar een boetedoening om het kansspel dat ik heb genegeerd alleen maar mij, ongeëvenaard in besef beeld en uitspraak, laat mijn naakte stem de kledij verwijderen die me zo pijnt en zelfs overtreft in de beschouwing die jouw veroordeelt in woord en geluid het gevoel is als een anker…
elze16 april 2011Lees meer >

Een heerlijke vrijdag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Met een vrijdag voor de boeg varen we met de wind in de zeilen Al is het pas morgen vroeg ik ben het dek al aan het dweilen Gewoon flink de vaart erin ja, echt alle knopen los Zij maakt me nu al blij van zin terwijl ik een blik werp naar haar tros Als we straks voor anker gaan aanmeren bij Verkade Zal mijn meisje er zeker staan ja ik…

question sur l'avenir

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
er is een verleden van het verleden en een nu in het nu maar er is ook een toekomst in de toekomst ?…

Toekomst in je rug

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Achterstevoren rijd ik in een trein het landschap volgend naar de einder mijmerend peins ik over fouten in mijn leven steeds kleiner word ik inzicht wordt me niet gegeven wanneer details naar achtergronden vervloeien vooruit ga ik rijden in de trein focus krijg ik op het landschap de horizon zet zich uit komt razend…
Girt18 oktober 2013Lees meer >

Amsterdam, slibland aan het Grote Meer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Om de eilanden van slib in het moeras stijgt het peil, de vissers zien hun wereld wijder worden, ook oude beddingen vullen zich, het waterland wordt bereikbaar over rivieren uit het vaste land Het is een aanzuigende leegte een poort naar de zee, een kans voor de veenboeren en de bosbewoners om handel te gaan drijven dijken, kades, een stad…
Zywa21 mei 2021Lees meer >

Vrijheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…
oepsie19 februari 2003Lees meer >

De dood deed je even blozen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Het leven op de zee altijd aan het varen met de kapitein aan boord hij was de anker in je leven wat nu wreed werd verstoord Nu dobber je maar rond niet weten wat te voelen tranen dansen op je wangen, in je hart het is nog niet daadwerkelijk realiteit alles gaat zo snel en lijkt verward Straks zal de zee betijen en stuurt je bootje weer…

Het oog van Pasen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Toch raakt de zon mijn huid zo anders nu je handen me zalven, me raken tot aan de bodem van het geluk je lach bloeit in het oog van Pasen en al het nieuwe groen is de pleister die de herinnering bedekt aan de lente die slechts boze dromen baarde en onze harten uit elkander dreef maar het anker haakte aan het besef dat liefde onvoorwaardelijk…
elze12 april 2009Lees meer >

In tegenbeeld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en weringen spiest tot zij rimpelloos de zon laat ondergaan…
wil melker4 januari 2014Lees meer >

ZONDVLOED

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
boven het dal uitkijken lijken ernstiger, alsof ze waarschuwen hoe ze wijs uit hun grote ramen staren dorre bladeren haasten zich de kade af, storten zich ritselend in de stroom onder de brug verzamelen mensen, ook zij kunnen niet meer terug er is enkel de regen; de brug; de mensen; de woorden tussen hen, onuitgesproken als ankers…
BKNWRM28 juli 2025Lees meer >

Afscheid van het verleden

hartenkreet
3.3 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.468
Het verleden Waarin je blijft Met je gedachten Geen toekomst te verwachten Het verleden Koester de pijn Het verdriet van binnen Geen plekje voor te vinden Of het verleden Afgesloten als een boek Dat uitgelezen werd Afscheid van het verleden Waarbij herinnering blijft Als een foto Gekoesterd in een boek Afscheid van het verleden…

Voor Aphrodite

hartenkreet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Heb je lief, daarom moet ik je verliezen Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen in een weerbarstige, zanderige bodem waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt van rivier en zee, in meer of minder rond versleten zijn tot er weinig meer overblijft…

Haarlok

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Hoewel de zon Mij langzaam wakker kust Bevinden mijn ankers Zich in het land van mijn dromen Ik blijf zweven Tussen nacht en dag Verlang naar alles Wat daar op mij wacht Waar bloemen geel, Rood, paars of groen Zich richten naar haar Om hun energie op te doen In mijn palm Een gouden lok Stevig vasthoudend Voor als ik straks wakker…
MVE4 februari 2008Lees meer >

Als schrijven op water

hartenkreet
1.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.956
kasteel mij omarmen en die me raken zoals het water me voedt waarvan ik drink en dat me waadt door de mooiste dromen [ met jou ] En toch wanneer ik je naam op het water schrijf verdwijnen de letters bij het licht van de maan in een tijd die niet lijkt te bestaan Doch het verhaal doorklieft de eeuwigheid en kent geen losgeslagen ankers…
elze27 september 2008Lees meer >

Dwalende

netgedicht
4.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 2.311
Geef jouw hand laat je leiden door de stilste, steriele wildernis aller tijden waar alles wit lijkt flora is verdwenen fauna als albino, maar niet leeft liefdeslijnen doorgesneden juist zijn hand volgt het goede spoor geen oost of west, maar het intuïtiespoor zwevend in dit witte tussenland zonder nacht, oost of west geen anker…

JIJ

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.342
Jij mijn anker op woeste zee soms donderen golven overal het beukt aan alle wanden aan hoofd, hart en handen. Begrip in je ogen is wat ik zoek o zo vaak voel ik je helpende hand alles te kort, nooit meer genoeg mijn tekorten veel te vroeg.…

De laatste waan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
het windgedicht over mijn vrind stormt ook een menselijk gezicht ik dacht dat hij speelde wat vlaagde en de tijd vertraagde in de luwte van toen had met hem te doen omdat hij zich stuurloos liet gaan duikend in de laatste waan wilde de wereld zien zijn krachten meten zonder ankers en limieten alles vergeten liet zijn macht…
wil melker29 oktober 2017Lees meer >

De Zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de…

De Zee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
de mens is klein groot is de zee de mens is slim wijs is de zee de mens is sterk machtig de zee het bootje de schuit het schip en de tanker gedragen van haven naar haven op de rug van de zee het kind op het strand trekt de vlieger strak als een anker de witte wolken trekken mee en de maan trekt de vloed kromt de rug van de zee…

het witte water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
zouden vallen of uit bomen zelfs als ze niet laag over de aarde zouden gaan vliegen of zich te pletter zouden storten soms dan zou ik naast je blijven in de ontharde tijd maar nu moet ik gaan waar niemand me kan volgen intens alleen maar niet verlaten in dit koele nevelland rondom geen hoek of kant geen weidsheid geen meerpaal geen anker…
KarelMaria6 januari 2025Lees meer >

VOC ballade

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ontbering kerft m’n leven Door misoogst, honger en dood ben ik naar Amsterdam gedreven Daar is werk, daar is brood Los de trossen, licht het anker Hijs de zeilen, kom we gaan De wind zit in de noordhoek Grijpt het roer, houdt stuurboord aan Het water is groen en slijmig Maden graven in het vlees Luizen kleuren m’n hemd rood Dagelijks…

Laat het verf in mij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
het onbetwiste En schaakmat mij zodat de tochten die we ondernamen de hoofdrollen zijn de we zochten nog droom ik mij in gisteren en laaf aan de herinnering die we samen deelden, al had de kleur voor ons ieder een andere vorm iets ongrijpbaars, doch visueel vermogend dagvaardde mij om de gelogen tijden te verlaten en het schip met anker…
elze23 juli 2009Lees meer >

batterijen incluis

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
weg versmalt wanneer je je land achter je laat hoe de fantasie verschaalt in de weerspiegeling van de werkelijkheid hoe makkelijk de eenvoud uit zichzelf rolt en ik daar niet van kan leven mijn ruggengraat ligt zowiezo op de achterkant en ook daar hinkel ik achter als op een ladder alsof ik geprogrammeerd ben met een toegevoegd anker…

Trawant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…
De Hertog7 januari 2010Lees meer >

Zee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
die winden van verwarring waait die wolken in je water verdrinkt die oude wonden open spoelt verborgen littekens blootlegt die ankers laat roesten maden laat vreten in scheepshout de stille kwetsbaarheid als zee van werkelijkheid van de verloren dromen is zelfs geen spoor in het zand te vinden de oude wrakken blijven hinderpalen…
Nadine25 februari 2010Lees meer >

terug naar de navel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
de zachtheid van het verre water aangelengd met koppige, rode wijn geplengd op harde, droge grond geur van hars uit houten vaten van Delphi naar beneden kijken ertsschepen liggen roestig voor anker aan de horizon springt een dolfijn vangt het laatste licht van de dag hier kan ik jong blijven met jou zelfs vandaag met grotere pijn dan verlangen…

Ziek zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
Mijn moeder heeft kanker een week geleden gehoord Zij is mijn anker zij heeft altijd het juiste woord Nu is zij ziek en zij is ook moe Het gaat goed allemaal fysiek maar nu al dat gedoe Ik bid naar God en zeg geloofde zij maar in U ook Als U het haar maar uitleg ja, tegenwoordig kunnen ze een hoop Ik vertel haar niet teveel te…
Arlette8 augustus 2016Lees meer >

Bevrijd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
wind heel even voelden wij ons nog een kind onbekommerd naar de zon aarde groenig blauw diep onder ons jij hebt nu alles losgelaten eindelijk kun jij zonder zorgen praten lachen en genieten van bestaan al is het in die andere vorm al gedaan geen belemmeringen of zwaarwegende zaken in deze nieuwe entiteit ben jij van alle ankers…
wil melker23 januari 2019Lees meer >