Alle inzendingen over bewustzijn

510 resultaten.

Sorteren op:

Ontwaken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 287
Ik sliep, een Doornroosje in nachtmerries, gedronken van gedachten die mij bezaten. Een krankzinnige aap, kogels van paniek ratelend door mijn hoofd, ik dacht dat ik hem wás. Tot mijn ogen knipperden, een scheur in de trance, en ik mezelf zag — niet de storm, maar de getuige ernaast. Mijn dierenbrein schreeuwde “Pas op! Alarm! Crisis…

Schaduw van het nu

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
Geen dag en geen nacht alleen adem van natuur het eeuwige nu Wanneer stilte zich uitstrekt over mijn gedachten, lijkt elke seconde zich eindeloos te herhalen. De klok beweegt, maar binnenin vertraagt alles, alsof het nu weigert verder te stromen. Een uur kan oplossen als sneeuw in zonlicht, of blijven hangen, zwaar van onverwerkt gevoel…
CB22 oktober 2025Lees meer >

De spiegeling van de ziel

netgedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 578
Rimpelloos water de storm in mij wordt stilte ik ben weer thuis nu De wereld buiten raast in schreeuwende kleuren, een storm van prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart. Het water ligt daar als een onbewogen plaat, als een zachte uitnodiging om naar binnen…
CB20 februari 2026Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 850
Vleugels in zonlicht geel draagt de stille adem ruimte wordt mijn huid Hoe de wereld met haar stormachtige kleuren en ongefilterde stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen. Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten. In de luwte van deze zelf gekozen diepe stilte zakt de trilling van de ander langzaam…
CB31 januari 2026Lees meer >

Openheid

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Blauwe ochtendlucht ademt zonder grenzen meer stilte ontvangt licht Nu stilte in mij niet langer een schuilplaats is maar een landschap waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen. Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen. Geluiden die mij bereiken komen niet meer binnen als scherpte maar als open golven…
CB1 februari 2026Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 267
Wolken wijken zacht tussen grijs ontwaakt het blauw nog zonder woorden In het ochtendlicht dat zich voorzichtig langs de rand van mijn aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe. In de langzame adem van het landschap, waar elke contour zich pas later laat herkennen…
CB6 juni 2026Lees meer >

Tijdgenot

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
Getrimde zeilen een zachte golf raakt het hout stilte draagt de boot De wereld trekt aan me, voorbij in een stroom van golvende indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte. De breekbare stilte legt zich neer als een lichte sluier over wat nog trilt - een uitnodiging om dieper…
CB17 april 2026Lees meer >

Natuurwijsheid

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 592
Ochtenddauw op blad stille adem in de rust aarde spreekt tot mij In het vroege licht ontwaakt de aarde, elke grasspriet draagt een stille boodschap. Mijn broze huid luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid. Langs het water beweegt wind als een oude gids, niet sprekend maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt…
CB20 april 2026Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op. Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel, een fluistering van binnen zonder helder doel. Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg, alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg. Het willen begrijpen van waarom, wat of wie soms is het niet nodig, soms is het de wil, en…
Sann25 april 2026Lees meer >

Mijn hoofddienaar

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Ik weet niet wat waar is Ik zie verbanden en twijfel aan mijn hoofddienaar want hij legt ze dwangmatig en verbindt herinneringen tussen al hun kronkels door Steeds vaker wil ik dat hij het overdoet, maar het kost hem steeds meer fantasie om te begrijpen wat er gebeurt en wat samen- gevat toch niet houdbaar is zo lukraak komt het…
Zywa19 juni 2026Lees meer >

Ervaringsapparaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358
Mijn gedachten komen van buiten, niet van binnen Ze vinden hun weg van mijn ogen, oren, neus, tong en handen, en zoeken in mijn brein een plaats tussen de waarnemingen die eerder binnenkwamen Samen vormen ze een idee van wie ik ben, een ervaringsapparaat dat onthoudt wat het beleeft en daar gevoelens bij heeft tevredenheid, geluk,…
Zywa28 mei 2026Lees meer >

vanzelfsprekend waken

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 173
Deze slaperige verschijning leeft in stilte voor de rust wat op elk moment ontvangen wordt als vanzelfsprekend waken wat dus dieper ontstemt dan mineur als luchtmelodie hem afdalen doet in niks maar ook uitbundig uit de duizelingen ontspruiten Nooit bieden zijn zinnen de nooduitgang die voorbij de gestolde stilte gaan slopend door…

Open voor de wereld

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 199
Wij zijn geen eilanden geen losse kusten in een stille zee, maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid, stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander. Wij worden gevormd in de aanraking van de wereld, in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt. Wie zich afsluit, verliest niet alleen de ander - maar ook…

Babbelbox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
Ik slaap goed, ik sport en ik eet gezond, ik kan alles doen wat ik wil, mijn lichaam werkt ik ga maar door, ik kan zonder pauzes /Doe het andersom/, zegt de lerares /Gedachten kunnen veel maar het zijn spoken die boven het leven staan Ze kennen geen dood en kijken over het lijden heen/ Was dat maar zo dan zat ik hier niet zo ongemakkelijk…
Zywa19 augustus 2026Lees meer >

Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
Groeit op in een warm gezin En mijn tijd zij begraven en vergeven Vol ellende voor de een en ’t wegkijken van de ander Ik huil voor ons schuivende klimaat, de pfas en de plastic soep Voor ieder kind geboren in een hel Ik wens je de boodschap van Walsch En die van Rumi, Gandhi, de Dalai Lama Van Tolle, hier nu, jij en ik Ons tijdloos bewustzijn…

Opening

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 116
Het was er al, onopgemerkt tot ik er op ging letten en nu komt het met volle kracht binnen tijdens de ceremonie Ik sta te smelten voor een muur van hemelhoog oplaaiend vuur ik ben geen lichaam meer maar vloeiende vibraties hitte een groeiende, gloeiende geest alsof ik armen tot vleugels spreid Ik val achterover Een zacht golvend…
Zywa26 juli 2026Lees meer >

Schepping

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
Van oorsprong Uit één, nooit meer alleen en Van sterrenstof dat zocht werden we Stelsels gevulde hemel, aarde en zon Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven Voor nieuw leven Van cel naar eicel, naar vissen, koraal…

Snippers

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
Sterrenkijkers en natuurkundigen verlegden de grens, God verborgen ze achter het universum, het veelvoudig ene Kennis maakte de mens kleiner Groot kan nog slechts een enkeling zijn l'uomo universale, de veelvoudig ene Zoveel kanten heb ik niet De wereld valt versnipperd als confetti langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe om alles samen…
Zywa21 augustus 2026Lees meer >

Het gekleurde vlies

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 855
slechts een korte wimpertrilling verraadt de harde tegenwind een lichte blos vertrekt snel, maar wangenstrelend weer naar binnen naar de warmte van het bewustzijn en het bloedrode gemak waarmee de verbeelding zich graag laat kleuren geen vraag waagt het koele lippen te betreden overbodige antwoorden bevriezen blauwbekkend een luchtspiegeling…

Klopt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 899
Hoe vaak moet dit nog gebeuren kleine barstjes, grote scheuren buiten gebroken, binnen verrot maar het klopt en het klopt en het klopt Zo houdt het me in leven weet bewustzijn is beleven Met mijn pijn drijft het de spot want het pest en het plaagt en het klopt In mijn keel voel ik het bonken Die oude motor blijft maar ronken Langzaam…
Isis14 juli 2008Lees meer >

kust gek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 756
met open dak rijden wij op de kust af met open geest nemen wij de tijd op in ons bewustzijn ons bestaan is op een hoogtepunt iedereen is nog onwetend sommigen weten al wat de kleuren betekenen kunnen berekenen de cijfers van leven daar de kust jij kust me gekko de zee ons origineel stekkie een plek van rust en bewust bestaan de drang op…

Strandwandeling

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 966
Zoals de storm raast om mijn lichaam de wind rukt aan mijn kleren als grijpgrage grote handen die zonder dat ik ze af kan weren trekken aan mijn haar en peuteren aan mijn sjaal jagen gedachten door mijn geest als kinderen, duwend en trekkend om de eerste te zijn geweest die voor het raam van mijn bewustzijn mag zitten en mijn denken kan…
Saskia9 maart 2003Lees meer >

het kwaad

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
neemt mij mee naar een land waar alleen maar verdriet en woede te vinden is de angst verblindt mij mijn adem is al versneld het neemt mijn gedachten in beslag het duizelt mij het verlamt mij het laat mij de pijn voelen en mijn schaamte zien alsof er geen leven meer is zonder leugens, of haat stil… volkomen roerloos maar bij bewustzijn…

Licht

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Er zit een kunstenares in mij eentje die zich niet wil laten kennen Zij verschuilt zich in het donker van mijn bewustzijn, bang om aan het licht te komen Kon zij zichzelf overwinnen dan vierde ik victorie Helaas...helaas, mijn angsten zijn haar meester Maar hoe lang nog, hoor ik haar vragen Licht, licht, kom tot mij overweldig mijn…
ryo4 oktober 2005Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog kan schouwen echt zichtbaar is slechts zijn want als de deur zich sluit zal ik vergeten zijn.…

Als de stilte visioenen schept

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
Droom het sterrenkind in mij in vlagen van bewustzijn aan een ander wereld Wij ontmoeten onze nachtzijde waar onze zielen waken Als het vuur het gruis verteert dat onze liefde omarmt tillen we ons kinderleed moeiteloos over vulkanische erupties heen Intuïtief en doortastend wordt ons verlangen in talende gebaren hoorbaar vervult…

Niet kosher

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Ook Abraham beging een strafbaar feit want op de slachtbank was zijn offerdier minutenlang nog bij bewustzijn (vier!) zo vindt een forse Kamermeerderheid. Kijker, wat heeft u nog met die geloven? De kudde eist het recht zich te verdoven.…

Heilige heks?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
elk jaar zeshonderd jaar opnieuw in het harnas stil de straten van Domrémy duivels vrouwelijk gemaskeerd de wereld tegemoet de vijand tegemoet noodlottig voor zilverlingen verkocht gemarteld likten de vlammen uiteindelijk de Seine voerde haar mee zie die boerenmeid haar noodlot een vrouw zijnde bewustzijn hemels ingegeven?…
enrico6 januari 2012Lees meer >

Ochtendstond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
mijn slaap was kort vannacht warrig waren de gedachten die bleven schimmig in onbekende verte hangen ze zijn dan moeilijk te duiden, of er nu engelen zongen dan wel sissende giftige slangen zich in het bewustzijn dwongen zeker is dat een zware klok het zesde uur verslaat en terwijl een zebravink ontwaakt neigt de hemel naar ontluikend…

Witte ziel

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 318
de drie-eenheid van de tijd vanaf het groene begin van mijn lot, mezelf op de been te brengen met hartstocht en weer in de stroom van ervaringen te springen, af en toe een slag te zwemmen, wat mee te drijven en veel te laten passeren schoonheid en wreedheid golven gevoelens en strelingen van het leven onder het schuim van mijn bewustzijn…
Zywa24 juni 2025Lees meer >