925 resultaten.
Gebed met zwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 er brandden
lichtjes in je ogen
ze twinkelden
ondeugend snel
lichtten op in
kleurrijke bogen
hemelwaarts
ontzettend fel
in gebed
met zwart
leefden zij van
jouw gebeden
die troostende
compassie gaven
uit de warmte
van je hart
mensen die al
zwaar hadden
geleden voor
wie de wereld
geen liefde had
konden nu ook
eindelijk in…
EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem
op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025
hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem
tot de bodem dus en ver daar onder
naar de doden, doch vooral om de doden
te duiden, te laten lichten, op te lichten
tot opluchting van mij als levende ziel
en bijna onzichtbaar toen ik boog…
HERZIENING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Want weet je dan niet Medy van der Laan:
de boog kan niet altijd gespannen staan!
-------------------------------------------------------------
... Volgens staatssecretaris Medy van der Laan is het bieden van amusement geen taak meer van de Publieke Omroep. Dit is vastgelegd in het herziene regeerakkoord...…
Goddelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.436 ik zag hem plots tussen de ruïnes van
een grieks theater - adembenemend
beeld met reisgids in de hand
alsof een god (even op uitstap in het land)
verdiept in de gezangen van een rei
over zichzelf een eigentijdse versie vond
één decorwissel en dramascène later
verbrak hij de extase en liep me prompt
in een alledaagse boog voorbij…
zonnewit
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.002 dat ik verdwaal
in poëzie
en stemmen hoor in woorden
vragen aan de dag
dat je dan glanst
vast aan het licht
en zonnebloemen
als een lentedorp
in strohoedgeel
diep in oneindigheid
de groet aan bogen
- zonder schaduw -
en aan gekleurde krekels in geknotte bomen
die gezichten naar de deuren
dragen
dat ik verstil
uit verte…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
921 we lagen op een luchtbed
onder een kruisgewelf
het zeil strak klapperend
om bogen van glasvezel
de slaapzak hield ons bijeen
rug aan rug versteend
woelend in ons ongemak
de olielamp bleef branden
ik wacht liever nog even
tot jij zuchtend kantelt
met een schok en een snik
tot ik de vegen mascara
van jouw wangen lik…
luchtbed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
764 we lagen op een luchtbed
onder een kruisgewelf
het zeil strak klapperend
om bogen van glasvezel
de slaapzak hield ons bijeen
rug aan rug versteend
woelend in ons ongemak
de olielamp bleef branden
ik wacht liever nog even
tot jij zuchtend kantelt
met een schok en een snik
tot ik de vegen mascara
van jouw wangen lik…
Van mijn lever
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
799 Er is te veel regen
en in de vorm
zie ik geen boog
Er is te veel schouder
en te kleine vleugels
springen uit het oog
Er is te veel aarde
en waar is de hemel
in een dom betoog
Zet de schenkkan neer
maar keer de staf
Je voelt het wel
wanneer
En heb je gewacht
op de tipgever
De geneeskracht
ligt bij de bever
Het zal je verbazen…
Stemmenwoud
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
900 De stemmen in't woud
weergalmen en laten
cirkels in het meer
van Majesteus Goud
een vingerwijzing
van de oude Koning
zou wonderen doen
maar maant slechts
het hemels rood
tot een Lichte boog inslaat
op het galmen plein
waar het Kind van Recht
en Vrede werd vermoord
memorerend,
het stemmenwoud
in een taal
waar hemel en…
haar neigen naar schouders
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
638 hand door je haar
de mist in je ogen
alsof je het wist
maar niet kon geloven
je hals is zo zacht
in haar neigen
naar schouders
je armen zijn kracht
mijn hand langs je kin
omhoog naar je lippen
het bloeiende rood geloken
als wijn om even te nippen
je neus is gewelfd
in de boog naar je ogen
wimpers gekruld uit het zicht
ik ga…
Een drempel te ver
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
824 Zo even nog
toen ik mij zwalkend
naar de keuken toog
de koelkast open-boog
en met een glas ijskoud
glibberend tussen mijn vingers
met een geluidloze schreeuw
want het is te warm
om woorden te verspillen.
Straks stroomt het hongerige leger
muggen toe
maar dan ben ik al gesmolten.…
De droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
830 Bezint eer ge begint,
ook al gaat het met vallen en opstaan,
de boog kan niet altijd gespannen zijn,
je dient voet bij stuk te houden,
want wie niet sterk is moet slim zijn
en wat goed is komt snel.…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Op schrift
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
573 mijn driften getemd
met vermanende stem
ben ik de mindere geweest
van dravers
die blind hun wegen banen
en van hen die als dove
doffers opdringen
in te schikken
toe te geven
verder
plaats te maken
tong en tanden getoomd
is er het schrift als een boog
gebundelde kracht
hierop verheft zich mijn wezen
letterlijk
veer ik vrij
met…
Verduisteren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 Ik klop op de deur maar hoor je niet
laat steevast de zorgen op de mat vallen
die ik met een grote boog ontwijk
kijk de planten aan die smachten naar
water richt terstond mijn blik naar buiten
alwaar een vogel balanceert op de golven
van de muziek, groeit er jaloezie op zijn
verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed
heb aangetrokken…
Het stille puur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
613 de stille woorden
drijven met de wind
als de adem rond vogels
strelen zacht het water
vloeien samen als kringen
onwrikbare glanzende ringen
als een liefdeblijk
ontwaakt een lelie, zo puur
in het vroegste morgenuur
lichtstreepjes dromen zich
zullen ver van het lommer vandaan
als een boog aan de hemel staan
* Voor Kerima
bij…
Onderhuidse emoties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 de wereld
staat droog ondanks
het stijgende water
met een sahara vol
onderhuidse emoties
gespannen als boog
wie schiet het eerst
raakt en maakt
contact met de ander
ogen en handen die
feilloos gevoelens ontvangen
reageren op wat zij ontberen
een arm om de schouder
woorden als koele bron in
een vruchtbare oase zonder zon…
Mag ik,... mijn lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 Mag ik je
ten grave dragen
mijn lief
daar jij eeuwigheid
verkoos boven
aards bestaan
Mag ik
je ten grave
dragen mijn lief
gebukt onder druk
boog je net zo lang
totdat je knakte
Mag ik kussen,'n laatste maal
en je dan ten grave dragen
mijn lieve lief…
Toen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
645 je zette de klok vooruit
boog de tijd krom
en deed hem als een stropdas om
en seconden druppelden als water tussen je vingers
langzaam weg.…
De drie zwanen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
5.691 Die drie zwanen
drijvend op het meer
zag ik niet weggaan en
waren er weer,
en de treurwilg met een
scheef houten been,
haar haar omlaag
en weerkaatsend omhoog
maakte een boog
om de zwanen heen,
door een kind getekend, maar
ik moet om te beginnen
het kind nog verzinnen.
Dan is het waar
maar lang, lang later.…
Klonken blinkend
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
465 zij weet van de thee
speelde als vroeger
met lepel en schotel
verkende met vingers
metaal en porselein
lachte om de geluiden
ze klonken blinkend
anders in herhalen
droomden eigen verhalen
van het grote servies
met kannen en schalen
om samen in te verdwalen
zij boog wat voorover
keek ons indringend aan
een koekje voordat we gaan…
Zevende hemelleven
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
359 er stonden
bloemen
stelend in een
kleurrijk bed
geurend naar
superieur helen
zij bogen al
bijna volmaakt
onder hemelse
schoonheid die
door hun genen
was gemaakt
toch keerden ook
zij hun harten naar
jouw verschijnen
jij lachte en
bloeide op in een
paradijselijke groet
ik zag deze scene
die in samen gaan
alles aan elkaar…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…
snijvlak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 vergeet niet door te pakken
met het krommen van een boog
om aan te leggen voor gelijke
afstand, liefst rechthoekig
aan de zuivere zijde van het
gelijk of de gedachte daaraan
op het punt waar onze lijnen
onversneden kruisen, doch
evenwijdig aan een
gemeenschappelijke richting
zodat het voorkomt alsof
het werkelijkheid lijkt door…
Protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 Ik
heb meerdere pijlen op mijn boog, maar
ik breek de boog om de pijlen te
bevrijden van hun moeizame, vergeefse
taken. Mijn hart bibbert van de kou,
het publiek eet liever gifslangen,
schade, nou dan, vlak mij maar uit.…
Respectvol zwijgen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.354 Hoofden bogen zich
respectvol gezwegen,
maar in de fluistering
van de wind
komen we jullie namen
dikwijls nog tegen.…
stenen beelden wiegen niet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 stenen beelden wiegen niet
in een bed van donkere tonen
het orgel speelt het wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
Hartstocht
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.601 Zijn rug gekromd
als 'n gespannen boog
zijn zweet
gemengd met speeksel
druipend van z'n lijf,
wat was het heet!
Met open mond
en pap in de benen
bedreef hij zijn liefde
voor allemans schandaal
kreunend en steunend,
op zijn armen leunend,
keek hij omhoog en dacht:
"Waar is m'n bed!"…
De trillende snaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
756 het waren
geen luchtkastelen
daar waar dolende
ridders hun zwaarden
nog streelden
met bloed aan
de handen en knapen
bogen nog spanden
hun leven verpandden
aan de trillende snaar
zij verspeelden
de slag voor zovelen
ja ik staar naar de
zielen die dolen
omdat zij werden bevolen
te schieten op lucht
de vijand zat
ondergronds in…