712 resultaten.
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.
Het strandtafereel is krap,
vergeeld en zonder kleren.
De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld
dat uitgestrekt de einders…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Haar blik onverdroten gericht
op die einder.
Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.
Alles is voor haar een mysterie
voor nu en voor later.…
spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 je wilt misschien
iets niet weten
omdat je
alles al weet
elk nieuw gegeven
heeft geen toegang
toch weet je ergens
dat je niet wilt weten
je hebt al de pijn gevoeld
van wat je zou voelen als
je niet wist wat
de vogels doen als ze
gewoon maar wegvliegen
daar gaan ze daar gaan ze
zie ze verdwijnen naar
de einder zoveel spijt…
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
dood als bevrijder
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.075 kruisen staan
haaks op het groen
rust wortelt in vrede
stiller dan wit
lijken vergaan
de strijd is gedaan
laarzen marcheren
blikken vooruit
de dood daagt ze uit
het grote gelijk van
heersen en macht
die het leven veracht
ze vliegen in V-
de lucht is nog vrij
als ganzen op rij
naar het rood
van de einder
dood als bevrijder…
Kantoortuin en slachthuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
376 Bijna vergeten:
vandaag is er ook nog
ik was weer eens verdwaald
tussen krakende bomen
waartussen geen bos
was te zien
daarna een oude koe
uit de sloot getrokken
samen staarden we
met Mick Jagger ogen
naar de einder.…
verten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 voor een kind is de horizon onbereikbaar
gouden korenvelden
ruisende halmen eerst blauwgroen
dan goudgeel deinend in de wind
met rode en blauwe stippen
de einder is nu bereikbaar
het goud verdwenen
strak zijn de gazons
bloemen binnen de perken
windmolens vlakbij
mijn wereld is klein geworden
geheimvolle verten verdwenen
het kind dat…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Mijn denken stroomt
als vloeistof
minder wild dan
eb en vloed;
druppels, vast als waterstof,
de einder tegemoet.
Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen
of knieën die versleten de einder…
Raam bij nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De einder
Is onderweg naar jou
Jij die denkt aan de vorm
De inhoud van niets
Dat nog op een'gerlei
Wijze er iets toe doet
Wat dit betreft beheerst
De leegte ons iets
Dat zij bedroefd om mij
Haar mooi' lach doet klinken
Daar versteende tranen
Als kogels hun weg
Banen door het verschil
Tussen ons; jou en mij
*Mijn geliefde…
Mijn gouden roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Mijlen terug
achter vele zomers
golft langs afgelegen weg
over stille meersen
een zachte melodie
In het Huis ten Halve
net op de equinox
speelt de juke-box
wenkend naar de
Indian summer
"Mijn gouden roos september
een laatste zonnezoen-BB"
In klatergoud verloren
ga ik langzaam
de einder
tegemoet…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Zomerleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 en aan de einder kleuren
zich de bomen paarsig mat.
Zo eeuwig door te varen,
wat zou dat heerlijk zijn.
En mij overgevend aan
dit heerlijk zomerleven,
geniet ik van ons samenzijn.…
Eemnes
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
1.666 van Eemnes binnen
tot Eemnes buiten
liggen nog steeds
in zondagse rust
langs de dijk
weilanden
vierkante eilanden
monotone schoonheid
tot de einder herhaald
polderwegen vallen
samen op een punt
en ik die niet wist
dat je er verder kunt
boerderijen wachten
in slagorde
erven geharkt, rustdagklaar…
Zinderende zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
894 Een lamlendige zomerhitte
Vertraagde zin van alledag
Verschroeiende zonnesteken
Een natuurlijk rouwbeklag
Verdorde fletse einders
Trillende zompige lucht
Een bodemloze droogte
De lome leegte zucht
Meedogenloze stralen
Zinderen de hete grond
Barsten in moeder aarde
Een uitgedroogde wond
De oorverdovende stilte
Een verstikkende atmosfeer…
Piet ziet het anders
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.300 de leraar cursus
'weids de samenhang
zo slaagt
de ondernemer'
droeg op
verbeeld je
bent een helicopter
doet een view
voor het verband
daar benêe
sprak er zo waar
de cursist Piet
uit Uithuizermeede
ik zie
lange einders koeien de dijk
groen huizen bietenblad
nog zo wat
maar er zitten
geen verbanden tussen
het staat gewoon
als…
Hart van leven
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.156 De koele omarming van het wad,
de blauwe hand die het land zo
stevig in haar greep, de herfstzon
levend houdt, de bewondering
naar einders bouwt.
Ik leg me te slapen in de wind
de wilde ongedwongen zwaai
van ritmische luchten, adem woorden
die in de weidse stilte breken.…
Straatjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
624 je vraagt me soms de weg
naar een straat die niet bestaat
eentje zonder einders
en verwijt me dan nors
mijn stad niet te kennen
morgen ga ik muren kopen
en neem je met me mee
wat eten en wat drank
opdat ik je ter plaatse laat
met wat stenen om je heen
misschien geef ik nog wat lengte
voor een aanloop lang genoeg
dat je hoofd genoeg kan…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 gedwongen door de werkelijkheid
zoomde ik heel anders in
en veranderde daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit een einder…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 De einder begint te vonken
als uit een diepzee-droomgezicht
wanneer met een lans van licht
de dag openbreekt.
Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.…
Toekomst in je rug
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
851 Achterstevoren
rijd ik
in een trein
het landschap volgend
naar de einder
mijmerend
peins ik
over fouten
in mijn leven
steeds kleiner
word ik
inzicht
wordt me niet gegeven
wanneer details
naar achtergronden
vervloeien
vooruit
ga ik rijden
in de trein
focus
krijg ik
op het landschap
de horizon
zet zich uit
komt razend…
Het is goed te zijn
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
740 te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur
het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal
het is goed te zijn
rond het kasteel
het geknede zand
dat ik met een roze hoedje deel
het is goed te zijn
bij de ontelbare meeuwen
te luisteren naar het
karakteristieke…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Ergens ver over de einder
waar geen mens ooit is geweest
worden alle stukken weer gelijmd
ziet men boven aardse chaos
helder licht der gouden zon
warmen mensen in de gena
van Hem die alles overwon.…
reiken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
965 Blijft, als alles is gegeven,
alle liefde werd gekrenkt,
ten lest de einder wenkt,
een reden voor dit leven?
Ten slotte blijft dit blijken:
wat te vaak buigt, zal breken,
is het voor tranen al te laat.
Als je dan met lege handen staat,
is dan dus dit gebleken:
tot zover zal zij reiken.…