1581 resultaten.
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 Een stip op een stip voorbij de zon,
die zelf is zoekgeraakt in het heelal
van melkwegstelsels achter melkwegstelsels.
De mens: waar praat zij van in al die tijd,
aeonen ruimte, zevenmijlen licht
en zeventig maal zeven mijlen niks.…
Een vlucht spelden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 stilte schreef
schittering waar
in diep duister een
vlucht spelden viel
zij lichtten op
in vrije val bij
het raken van
ongeziene stralen
het was geen verhaal
maar een gebeuren
dat intrigeerde en ons
het toeval etaleerde
nog beijlt dit
licht lineaire banen
zal zonder tussenkomt
een speldenprik baren
wil melker
08/06/2019…
Pokerden met lichtsnelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 ik doodde de tijd
speelde met zon
maan en sterren
dag en nacht
om de eeuwigheid
wij pokerden
met lichtsnelheid
het heelal
werd de inzet
god onze scheids
wij hebben
de bank laten springen
zwarte gaten gaven oerknal
en schepping weer prijs
wij wonnen het aards paradijs…
Vrije val.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 Ongrijpbaar en niet te vatten
het ontstaan van dit heelal.
Waar tussen hemel en aard ieder
zich vast houdt tijdens een
vrije val.…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 Waarheden stromen als rivieren
en in elk mens wonen druppels
hoop en tijd die je niet verlaten
jij al jaren van binnen voelt.
En als leven dan even strompelt
vele kostbaarheden van leven
ook loyaliteit opnieuw gewogen
regels als dag mogen sluiten
na een enkele heldere nacht
herken je soms intens de stank
dakloosheid, te lang gedragen kleding…
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
Zand
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
852 Hij pakt de krant
en boert
bloed, in kleur
hij zucht
pagina drie
en leest
zon, sterren
hij gaapt
niet zo veel
kneedt zijn kruis
als zandkorrels op aarde
krabt zijn navel
wellicht meer
pakt zijn bril
net - zo - veel
hij kreunt
zijn vrouw
hij staart
ze kijkt
hij beeft
ze komt
hij pakt
haar hand…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
Oerknal
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.099 Het waanzinnige vuurwerk
dat ik in mijn borst voel
bij jouw aanblik;
zou het misschien een vonk
van de oerknal kunnen zijn?
Vanuit het absolute, koude niets
is er opeens
een oceaan, een storm
van licht
wanneer jij nadert
en ik weet zeker:
als het branden in mijn hart
de laatste vonk
van de oerknal is,
zal er na jou geen licht meer…
Wie zwijgt...
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.083 Toen alles zo donker als roet was,
schiep God, die het toppunt van spoed was,
't heelal in zes dagen.
Het kon 'm behagen.
Hij zweeg, daar hij zag, dat het goed was.
De paus gaf in Polen z'n zegen,
verbaasde zich over Gods wegen
en vroeg aan de Heer:
'Waarom hebt u weleer
bij de holocaust immer gezwegen?'…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
Schrijf-ster
snelsonnet
4.0 met 24 stemmen
2.644 Zijn werk is van een andere planeet,
Zoveel heeft hij zijn lezersvolk te bieden;
Vandaar dat voortaan een planetoïde
Ver in de Melkweg Harry Mulisch heet.
Het is terecht om hem zo te belonen
Als hij tenminste zelf daar ook gaat wonen.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
begrip van god
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
989 dat je niet weg kunt lopen
van god, hij heeft het alziend oog
dat zich graag amuseert
met een vegetarisch diëet
en dat je hem tegenkomt
in alle werken van de natuur
dus ook elk levend wezen
in de donder en in het vuur
de dood is maar een deur
naar een nieuw begin
een olifant of een mug
helaas komt niemand terug…
Sterre 2007
netgedicht
3.8 met 63 stemmen
6.714 Opnieuw een ster ontdekt
uiteindelijk uit twee bestaat
Zij blazen zich op in fel licht
al zeventig dagen vergaat
want anders niet ontdekt
Zoveel helderheid die
in het donker verdwijnt
opgemerkt aarde bereikt
De passie van een ster
is het lichtsterktse te zijn
het duister voorgoed
weggejaagd, op de vlucht…
In voor- en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.783 Jij
Jouw liefde
Groots als een bos
In een eeuwige lente
Maar mocht er een blad vallen
Dan weet ik ervan…
Genetische blauwdruk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 die
wij daaraan hebben gegeven
succesje hier voortgang daar
met gods hulp karren maar
het echte spel
loopt heel gesmeerd kijk
naar wat de mens presteert
in chaos en vervuiling
schepping gaat dan in verweer
met een reli kruisbestuiving
we zullen onze hoofden
echt moeten breken
om ooit te weten
hoe wij kunnen delen
in het mystiek heelal…
Zoals 't is
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.265 Loop
de weg
zoals
de weg
loopt
loopt
de weg
zoals
't is…
Afhankelijkheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
974 Afhankelijkheid
Als minuscuul object
Bewegend tussen massa’s massa
Doorlopend van een lang traject
Niet wetend van de causa
Oneindig einde van de tijd
Gevangen in haar eigen dogma
Vertwijfelde hoop op zekerheid
Verstrengeld met het kosmische magma
Eeuwig vragend naar het waarom
Verlangend naar de moederschoot
Uitdijend tot het wederom…
even maar
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
951 de lucht ademt onrust
en maakt lange uren
zwenkt tussen dag en nacht
ademt haat en liefde
braakt oorlog - fluistert vrede
eindeloos zoekt zij balans
tussen een en ander
tegenstellingen binnen en buiten
zingt zij de dag en fluistert nacht
wervelend tussen licht en duister
wordt zij vanuit haar midden harmonie
herrijst zij even maar
als…
Oneindig ver..
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.782 Zo ver als afstand in een echo klinken kan
Zo ver ben ik bij jou vandaan
Zo ver als het heelal die de kosmos omhelzen kan
Zo ver ben je uit mijn levensbaan
Zo ver als de zon die zich achter de maan verschuilt
Zo ver ben je nog nooit geweest
Zo ver als de melkweg die in het donker schuilt
Zo ver voel ik de pijn het meest…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
Transformatie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
730 Lichtreus van de nacht
Verandert in witte dwerg
Uitgebluste ster…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Het was zo'n ochtend dat de wereld wel
een warboel leek, waarin er om mij heen
zo veel rumoer te horen was, dat geen
geluid erbovenuit kwam. Elke tel
vermoedde ik een opstand of een rel,
maar nergens zag ik mensen, iedereen
stond binnenshuis te kletsen of alleen
te staren naar een televisiespel.
En ik? Ik liep alleen wat in het rond
en…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
In de wolken 2
gedicht
3.3 met 14 stemmen
8.862 Vreemdeling, wel eens voortvluchtig
in dit land teruggekeerd.
Het vaderhuis een aandenken,
de vaste aasplek van de tijd.
Maar vertrouwd met de worg der stervenden
ben ik niet anders dan uw geest
op zoek naar een zwermrijper andere
als de leegte wordt gewijd.
Zo word ik uw drijfanker,
neemt gij de dood niet meer.
-----------------…
Arcanus 'The Secret '
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
860 Hemel en aarde bewegen; de planeten in hun eeuwige baan
Supernova vindt plaats door gedachten en door wensen
Orion en Pegasus gaan schuil achter de maan
Heel de Melkweg en Cassiopeia staan versteld door het immense
Zal het heelal 't geheim kunnen weerstaan?
Gedachten hebben krachten, vooral de intense……
Heruitvinding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
587 Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.
Beschreef en beschrijf…