11632 resultaten.
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad,
dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst,
dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend,
zandkorrels doet neerdalen op mijn tong,
'Een wit golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre…
Honger
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 De honger eet mij op
speelt klavecimbel op mijn zenuwbanen
verleidt mij als een alfaman met Spaanse zwier
maar ik eet niet
want als ik eet krijg ik doorligwonden
van het slapen op vergeten zwachtels van oud zeer
krijg ik wintervoeten
van het waden door ijskelders van verdriet
kniehoog het wassend water van verbeten pijn
hoger nog de…
Showen en trippen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.170 Stemmen schreeuwen zeggen wade in plaats van jurk.
-------------------------------
uit: ' Spamfighter', 2007.…
AVOND-MIST.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.759 De zwarte en witte wegen
die lagen stil gespreid,
de witte wolken zegen
om haar, die, als gewijd,
daar zongen door de avond
daar zongen door de nacht;
de waden hen omvamend
doften hen henen, zacht.
De avond was gerezen,
de dag zacht uitgegaan,
de maan en sterren rezen
aan hoge, stille baan.…
ik had een lied voor 't al
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
750 ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
toen ik als kind nog over beekjes sprong
ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas
en hoe ik waadde in een waterplas
hoe er zinnen in mij rijpten die ik zong
ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
tonen verstomden in een giftig gas
toen daar de herfst zich in mijn botten wrong
Ik had een lied voor…
ONS VALENTIJN GEHEIMPJE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
616 en is ‘t iets dat bestaat uit zeven getallen
Nee nee, nu zit je op het verkeerde spoor
het gaat mij namelijk niet echt om daden;
‘t Is beslist iets leuks voor je innerlijk oor
zodat je door ons liefdesland kunt waden
Op ‘t eind van dit dichtje is ’t mysterie op
dan ook begrijp je hetgeen ik je hier vertel
Dan kruip je wederom uit die…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 de wind die over de zeedijk
ons bevoer als vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 Met één druk op de knop ben ik
bij mijn geliefde sprankelende
oekraïense uit poltava
schaduw van de dageraad
zij heeft iets klaargezet voor mij
kijkt mij met grote bruine ogen
aan van heel dichtbij
hypnotiserend één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Ik wil van mijn schip af waden
Naar iedere einderlijn.
Want nergens en overal,
Als ‘t licht van de maan uit de wolken,
Doolt mijn verdriet door ‘t heelal
En wil zich verdrinken in kolken.
Maar ik weet dat de zee en ik
Des nachts hetzelfde voelen,
Om één leed tezamen woelen
Op ‘t oeverloos bed tot een snik.…
Ik zie de morgen als een gouden mist
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.538 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren…
liefde en storm
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
701 mijn Cleopatra en wens dat ik na vele jaren
nog steeds haar minnaar in mij mag vinden
des temeer het dichten als een
vreemd dialect in de aarde wroet en
ranke levens versteend als ratten zich
verzamelen drink ik het bescheidene
in het gelach van bitterheid
wanneer deze pret zich diffameert
aan de zin van valse waarnemingen kimt
mijn wade…
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 toen de zeearend boven het wad zweefde
toen de kiekendief naar de grond zwenkte
toen de vink naar de graanstrook fladderde
en de sperwer vanuit het bos tevoorschijn schoot
toen de zeearend te pletter tegen de wieken vloog
en de kiekendief laag zwevend een kikker greep
en de vink zijn vinkenslag liet horen
en de sperwer met gekromde klauwen…
Ineens is het nest leeg!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Kijkend naar het nest in de waterplas, waar voorheen nog eieren lagen
zie ik moeder en kindjes door het water waden,
ze zijn het nest uit, spartelen met moeder mee!
Denkend aan het uitvliegen van kinderen, gebeurde bijna hetzelfde
met dat verschil dat er geen water bij te pas kwam
ze stapten hun eigen leven in, leeg was het huis.…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende kerkjes
de kronkelende weggetjes
het groen
de boeren die hun eten te koop
De volle maan boven het verre veld tussen de twee beschermende bomen…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
351 THE CLEAN UP ACTIE MAG NATUURLIJK OOK HETEN:
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN!…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
436 THE CLEAN UP ACTIE MAG NATUURLIJK OOK HETEN::
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN!!…
Na zons-ondergang aan zee
poëzie
4.5 met 4 stemmen
3.815 Zonne stervend zonk in zee,-
en een wijde wade spreidde
op de brede kimme neer
't wolkenheer.
Eenzaam ruist de duistre zee,-
langs der duinen ruige kruinen,
als met droeve dodenklacht
zucht de nacht.
Eenzaam, eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,-
moeder aarde ligt alom
doods en stom.…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar rechts
De verbeelding kantelt naar de overkant
Een klaar niemandsland
Krijsen wil ik
Houtskool smeult in mijn strot
Min of meer vond ik evenwicht
In het licht van jouw middenrif
Zo waad ik door dit verschroeid veld
Proef van jouw zweet
Je zegt HIER!…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 na een broeierige treinreis
blootsvoets in mul zand
in een nevelwolk van gekrijs
verdwaalpaal en pier en dijk
verdubbelen door de honger
we waden door een zilt rijk
weg naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 Gestalten waden stil de blankheid tegen
Der vijvers, in hun kristallen vreê,
Als Gods doorluchte helle hemelzee.
En al de bomen staan getooid gebogen;
Zo dekken zich Gods englen voor zijn ogen
Onder der vleuglen blank bedonsde huiven:
Een vlekkeloze vlucht gedoken duiven.
Is dit Gods dag?…
JE WILT MIJ HELPEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.119 toereikt
Ik bemerk dat jij veel geduld betracht
als mijn blik jou nu en dan ontwijkt
Ik weet zeker dat jij mij helpen zult
wanneer ik door de duisternis dwaal
Evenwel heb ik aan alles zelf schuld
doordat ik zo graag alles zelf bepaal
Ik weet goed dat jij mij helpen gaat;
jij ziet mij niet als een oerstom rund
Je helpt als ik door de modder waad…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van de bakermat
hagen en hekken trekken
hun verdorde en roestige pijpen op
kil worden kuiten gekust
bomen waden…
NA ZONSONDERGANG AAN ZEE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.611 Zonne stervend zonk in zee,
en een wijde wade spreidde
op de brede kimme neer
't wolkenheer.
Eenzaam ruist de duistre zee,
langs der duinen ruigje kruinen,
als met droeve dodenklacht
zucht de nacht.
Eenzaam.,eenzaam ruist de zee,
slaat de kuste zonder ruste,
moeder aarde ligt alom
doods en stom.…
Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Nog steeds
wil ik het leven proeven
met een vrouw
Een high tea in Liberty
Koffie in Metz
Met, uitzicht over Amsterdam
In vervoering raken van
North Sea Jazz
En Yes, Steely Dan
"Hey Bulldog", "Ases Tod"
En terug naar
Beacon Theatre of
The Dakota Building
Bergen beklimmen
en waden door een beek
Toskane ontdekken
Walvissen…
de wereld draait
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 goh, om van haar te houden
is makkelijker dan haar loslaten
aan de artsenij van goed bedoelde
handelingen die vooraf gaan
aan ellenlange zinnen
tjee, hè gisteren zag ik de ganzen
nog landen op de kwelder
van het prehistorisch Wad
dat gelegen ligt onder het gif
van de kolencentrale in de Eemshaven
man, geen wonder dat ziekte en
onheil…
Oude Plaat/ Zomergast Junkie XL
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
680 keren naar de ochtendzon,
de glanzende koppen draaien om en om, wijde neusgaten,
sierlijk krullende snorren onder en boven donkere ogen,
onrustig rustig rustend, neergevleid op het zand,
onrustig, nu de ijzeren garnalenkotter de bank nadert,
dichter, luider en nog dichterbij gromt de dieselmotor,
stampend, stinkend, snijdend, diep in het wad…
De witte blinkerd
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
794 Voor dag en dauw
waden wij naar de open plek
met trillend zonnestof.
De stilte staat en zingt
zowaar het morgenlof.
Met mijn wortels
in de murmelende stroom,
dat zou een droom zijn.
Ik murmel mee en in mij
wiegt de allereerste boom.…