1023 resultaten.
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
Met zachte hand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 ik heb geprobeerd
van de wind te leven
de woorden vlogen langs
er is er niet een gebleven
heb met originaliteit gefuikt
zij stopten heel even
lieten zich zien maar
exclusief was er snel uit
van bruuskeren wilden
zij niets leren in een
wereld waar schermblauw
alleen kou genereerde
pas met zachte hand
waren zij genegen zich in…
Spoelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 Zelfs als een aspirerend taalgemaal
geen inspiratie heeft, nog niet, ver weg,
zit in de letterstroom een goed verhaal
te wachten als een merel in de heg.
Want een gemaal, zo'n draaiend waterding
-het is geen echtgenoot die ik bedoel-
-al draait-ie rondjes om zijn lieveling-
houdt door gestadig werk zijn maalgevoel.…
Eisen van je leeftijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 wees dankbaar voor het goede in jouw leven
je hebt ze in goede handen achtergelaten
meer kon je niet voor ze doen
leven blijkt delen te zijn
schrijf een brief aan iemand die je waardeert
door jouw open hart ontstaat de wisselwerking
mede door de charme van prachtige volzinnen
komt inspiratie op gang
jouw levensboom zal vanaf nu bloeien…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Writer's block
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
2.198 ik voel me meer een schikker
van woorden ingeblazen door
een muze in een luisterend oor
door te schrijven wordt zij dikker
van een writer´s block geen last
daar zijn andere schrijvers voor
hoor ze klagen in hun kast
soms zingen ze vals in koor
van ach en wee en weer ach
maand in, maand uit, dag na dag
aan hun geef ik de goede…
Oude rockers
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
553 in een vluchtige view
langs het publiek
zie je de trends
van het laatste moment
nog vaag kleuren hypes
uit een andere tijd die
weer reikt naar vintage
retro en authenticiteit
een cyclisch modebeeld
dat het gebrek aan
eigen inspiratie weer
eens loepzuiver deelt
waar nostalgie
in poets en blink een
lege ziel verbeeldt omdat
vernieuwing…
Hoe 'k altijd maar dichter word
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 ik al klaar
met niets dan natuur om me heen
niets dan natuur dus alleen
ze moeten
er toch bijna zijn
Maar ook morgen komen ze niet
zeker in de liefde
mag dit moeten
niet
Brr wat kan dauw
onder me toch nat zijn
Nog tot overmorgen
blijf ik hier vrijwillig liggen
Tot dan doen Muze en pen
me elke seconde steeds meer dromen
van inspiratie…
George...
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
2.243 Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen
Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd
Woorden druppelen als watermuziek op het papier
Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd
In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat
De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon"
Een volksdans uit de Provence…
De blanke poort
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Lippen lispelen een engelenbode,
een zacht en mijmerend verhaal
dat spreekt van levenden en van doden
in een andere dan mensentaal.
Rank en lieflijk zijn de klanken
die mijn zintuigen weer wekken
tot een staat van kunnen danken,
kunnen horen zonder spoorslags te vertrekken.
Wit als sneeuw is de welgevormde mond
die mij nieuwe sagen brengt…
Waarom maar één gedichtendag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
732 de muze laat zich zelden dwingen
inspiratie komt en gaat
wispelturig als verliefdheid
het overkomt je vroeg of laat
ga je het ietwat forceren
dan zit je dikwijls fout
verzen moeten je verwarmen
het verplichte laat ons koud
daarom mogen alle dagen
van mij gedichtendagen zijn
en wil het vrije vers niet vlotten
dan dicht ik gewoon in rijm…
Niks
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
648 Helaas blijft inspiratie achterwege:
al peins ik mij ook suf, het geeft geen zier!
't Is hopeloos; ik voel me niet in orde.
Wat moet ik hier in godsnaam nog van maken?
Het is gewoon om stapel van te worden!
Ik heb nog steeds geen enkel woord geschreven
en moet ten einde raad het pogen staken.…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 Oh hemels kind, zo schoon en puur
je ogen stralen sterrenpracht
in helder licht, zo wit en zacht
je blikken zijn vol vuur
Vertel me toch, in welk wit licht
jouw ogen zijn geboren
Wat doet de hoop weer gloren
in mijn bittere gezicht
Vraag het niet de jongeling
maar gun het zijn ontwaken
Laat de tederheid je raken
van het kind dat harmonie…
alert op poëzie
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
625 ik zie poëzie
als een zee van woorden
die zijn uitverkoren
te mogen rijden
op een branding van golven
naar het strand van oren
die het gaarne
willen horen...
'als dit wartaal is
dan is er ergens
iets misgegaan'…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…
Ardennen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
934 Ik zocht naar mooie woorden
maar vond alleen maar stenen
Gestapelde dolmen
Menhirs rechtop
In lompe hoekige ronden
Ik zat op ze
Klom en klauterde
En het ‘louterde’
Toch een mooi woord gevonden!…
Avondlitanie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 De geladen nachtlucht
hangt onaangeroerd
in mijn gemoed
Verstoken van de tinteling
stroomt het innerlijk als een spiegel
rimpelloos over
Dus wereld werp uw steen
vang reflectie in de golven
en bezink in mij
Staar mij in de ogen en
laat mijn verwondering
de vrije geest…
WEGWIJZER
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
730 Het vierde dagdeel is mijn eerste
poort naar opening van zielezaken.
Alles wat het licht beheerste
keert weer tot stof onder mijn beddelaken.
Daar waar mijn denken het begeeft,
toont zich de zin van doen en laten
en blijkt hetgeen ik heb beleefd
een vage spiegeling van diepe geestesstaten.
Wat ik dacht dat rechts was, voelt nu links
en…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
gat in het dak
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
515 toeval is een scheur
in het krantje
van de makelaar
iemand kijkt door
het gat in het dak
naar de buitenwacht
verwondering
aan beide zijden
van het gat...
de verkoop
van het huis
laat vooralsnog
even op zich wachten…
Stralen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.393 Met je levendige verschijning
Versterkt door je sprankelende hart
Zorg je altijd voor deining
Verdrijf je zelfs ’t zwartste zwart
Met je prachtig blauwe ogen
En die heerlijk stralende lach
Ben je mooier dan 1000 regenbogen
Tien zomers in één dag…
LOTGEVAL
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 Jij stille fluister
die mijn zinnen wekt,
jij warme luister
die mijn treden rekt,
bent de roep van boven
die mijn wereld kleurt,
leert mij gestaag geloven
dat dit echt gebeurt……
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 sigaret in de mondhoek slinger ik verf
op het linnen, ruik aan vrouwen, benauwde
ogenblikken kruipt spijt voorbij, ik staar u aan.
Men neme mij al mijn dromen af, ontwaak ik
in een ander bad. Ik sleep met flessen drank,
ik laat maar weten, tot het breken van de ochtend,
nieuwe uren zich gaan vullen, waar het donker
van daarnet, laat ik mijn…
Even over morgen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
829 Even over morgen
Overmorgen
Zullen al je zorgen over morgen
Morgen over zijn.…
afwezig op de curve van wellevendheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.022 Vanuit de kant waar de mens opzij gelegd wordt
waar het licht liggen is
flinterdun geplooid
het oor hangend aan het firmanent
van het plat, het oog weerkaatst het schouwtoneel
al dat glinstert ligbankgewijs
het flikkert allemaal binnenkamers
tot in de donkere krochten van mijn schedel
waar de inspiratieloosheid heerst
de mens zittend van…
I know I can
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 Neem de kleuren die ik draag
vermenigvuldig ze in felheid met een cijfer
als bijvoorbeeld negen.
Laat ze gillend door elkaar bewegen,
maak ze zwart om de drie dagen
en ziedaar: mijn binnenkant.
Ik kan wat niemand anders kan.
Alle twijfel die je zaait daar
brouw ik in mijn kop
behoorlijk linke soep van goede vriend.
Ik wist net nog waar…
HIPPOCRENE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 De laatste keten weegt loodzwaar
Haar handzaag is niet sterk genoeg
Ze spant hem rustig voor de ploeg
Op vliegt hij en het is al klaar
Ze geeft hem telwoorden, een paar
Omdat hij haar zo vaak al droeg
Van basiliek naar bruine kroeg
Van schommelwieg naar dodenbaar
En weer terug naar het gedicht
Haar thuishaven haar heiligdom
Haar bidkapel…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wat mij ten diepste stuwt en voedt
wil ik delen met jou en met velen;
wil ik zaaien en begieten,
vruchtbaar laten worden en stralen,
zoals licht dat niet verborgen kan blijven
onder een bank of in een hoek
van de kamer, maar trilt en uitdijt
tot vreugde en verkwikking van de ziel.
Wie vindt de klanken, de geuren, de beelden
die oproepen…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 Je hebt me in de trein
opnieuw getroffen
er is geen beeld, er staat een scherm
van woorden
dat je aan het oog onttrekt
hoewel door jou gewekt en twintig jaar
geschaduwd
wist je altijd ongezien te blijven
men mocht niets meer van je weten
dat je in je brieven schreef
”Ik ben geschonden
en gebeten
maar ik leef”
je schreef…
Letterlijke droom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Zwart beeld toont donkergroen schrift
welk zich letter voor letter neerschrijft
met traagheid van een typmachine
waardoor lezen makkelijker valt te
onthouden:
'schroef de geldgrens omhoog
zodat men niet kan investeren
in bronnen door energie te verwerven
niet kan investeren in spectaculaire industrieën
want gevaar creëert gevaar!'…